पाठेघर


तातो ओच्छ्याने माया

र यौवनको तुरुप खेपिरहने

खोष्टा, बोक्रे घर होइन

मेरो पाठेघर ।

 

बाँसे झ्याङको अन्धकार

जङ्गलको ओत, ओढार

मकै र नर्कट घारी

खेतका गरा, धानबारी

हाकिम, मालिकको नाडी

कहाँ कहाँ मात्र पुग्दैन छापा हान्न

उत्तेजनाको अपराध ?

हो, अब आयन्दा अपराध निम्त्याउने

‘खतराको खाल्डो’ होइन मेरो पाठेघर ।

 

दुध रसाउने कलिला बाला

सहारा बिनाकी दुर्बल अबला

लाटी, सन्त, वृद्धा, एकल

रोजी छानी कहाँ पुग्दैन पिपासु ?

भो, अब घृणाको पीप बोक्दै

‘आँसु र पीडाको पोखरी’ कदापि बन्दैन

मेरो पाठेघर ।

 

डोको समात्दा चुहुने गरि

ओच्छ्यान पस्दा दुहुने गरि

‘रङ्गीन सौखका लीला’ बन्दैन

मेरो पाठेघर ।

 

तातो छालामा रमाउनेहरू !

बिन्ती !!

आमाको श्वास, रगत, पानी, पसीना

निथोरेर गर्भाशयमा पौडिदैं बाँचेको

तिम्रो हाम्रो पहिलो घर ‘यही पाठेघर’

आऊ जिर्णोद्धार गरौं

विभोत्सव, निर्विवेक उत्तेजनाको अलाप

पूर्ण निर्मूल गरौं

र ठडाउँ फलामे दृढता

जसले पाठेघरका कमजोर भित्ताहरु कसिला बनुन्

प्रेम, समर्पण र ममत्वका लीलाहरू रसिला बनुन्

“प्रजनन अधिकार मेरो अधिकार

मेरो शरीर मेरो अधिन” स्थापित बनुन् ।

Share:

© 2017 Setopati Sanchar Pvt. Ltd.