संयमको पनि हद हुन्छ

  • Get News Alerts

डा. गोविन्द केसीको जीवनरक्षा निम्ति नागरिक आवाज
tata

सदाचारी र सत्याग्रही व्यक्तिको विरोध मौनबाट सुरु हुन्छ, तर मौनमा गएर अन्त्य हुँदैन। त्यो मौनभित्र कसैले थाहै नपाउने गरी विस्तारै विस्तारै ठूलो जनआवाज समेटिँदै जान्छ। एउटा ठूलो आन्दोलनको सुरुआत नै यसैगरी हुने हो, जसलाई समय घर्किएपछि कुनै ताकतले नियन्त्रण गर्न सक्दैन।

हाम्रो निम्ति गुणस्तरीय स्वास्थ्य सेवाको माग राख्दै सत्याग्रह आन्दोलनमा होमिनुभएका डा. गोविन्द केसी त्यस्तै सदाचारी र सत्याग्रही व्यक्ति हुनुहुन्छ।

आज अनसनको १८ औं दिन पुगिसकेको छ। हाम्रो लागि निस्वार्थ भावले लडिरहनुभएका मान्छेको स्वास्थ्यमा थपिएको चुनौती हामी सबैका लागि चिन्ताको विषय हो र हुनुपर्छ। त्यसैले, समय आइसक्यो, डा. केसीले उठाउनुभएका मागमा दबाब सिर्जना गर्न हामी सबैले आ–आफ्नो तर्फबाट आवाज उठाउनैपर्छ। जनताले उहाँको मुद्दामा अझ बढी साथ दिनैपर्छ।

संयमको पनि हद हुन्छ। सरकारले त्यही हदको परीक्षा लिँदैछ। सरकारले के कुरामा विचार पुर्याउनु जरुरी छ भने, डा. केसीको ज्यान तलमाथि भएको खण्डमा उहाँका समर्थक र जनतालाई संयम राख्न गाह्रो हुनेछ। जनतालाई जतिसुकै संयम राख्नुस् भन्दा पनि नसकिने अवस्था आउनसक्छ।

एउटा मान्छेको ज्यानै जाने अवस्था आइपुग्दा पनि समस्या सुल्झाउन नसक्नु, खाली आश्वासन मात्र दिनु सरकारको लागि लज्जाको विषय हो। सरकारले यसलाई उच्च प्राथमिकतासाथ ध्यानमा राख्नुपर्ने हो। सरकारको काम जनताको भलाइ हो। उसको काम जनताका समस्या खोजीखोजी समाधान गर्नु हो। यहाँ त डा. केसीले स्वास्थ्य क्षेत्रमा भएका समस्या औंल्याइदिँदा पनि सरकार हात बाँधेर बसेको छ। उल्टै त्यही समस्याको सुनुवाइ निम्ति अनसन बसेका व्यक्तिको ज्यानको समेत परवाह नगर्नु संवेदनहीनताको पराकाष्ठा हो।

मलाई लाग्छ, डा. केसीले उठाउनुभएका मुद्दासँग जोडिएका विभिन्न समूहका स्वार्थका कारण यो समस्यालाई अल्झाइरहने र बल्झाइरहने काम भइरहेको छ। न्यायिक हिसाबले जानुपर्ने मुद्दामा हरेकचोटि आश्वासन दिने, कार्यान्वयनको बाचा गर्ने, तर कार्यान्वयन गर्ने बेला धोका दिने काम भइरहेको छ। यसमा आ–आफ्नो स्वार्थसिद्ध गर्न विभिन्न पक्षले अनेकन निर्णय गराइरहेका छन्। यो देशकै निम्ति दुर्भाग्यको कुरा हो।

स्वास्थ्य क्षेत्र मात्र होइन, जनता विभिन्न कुरामा सरकारबाट ठगिँदै आएका छन्। सरकार तथा दलहरूबाट आ–आफ्नो राजनीतिक स्वार्थमा अल्झेर योसँगै थुप्रै मुद्दा पन्छाउने काम भइरहेको छ। निष्पक्ष भएर कानुनमा रहेर कुनै पनि मुद्दामा निर्णय कहाँ भएका छन् र? स्वार्थको भुमरीमा सब हराइरहेका छन्। म यसलाई हाम्रो राजनीतिको विडम्बना मान्छु। साझा हितका बारेमा सोचिनुपर्नेमा आफ्ना स्वार्थाका मुद्दा मात्रै स्थापित गर्ने परिपाटी बढ्दै गएको उदाहरण हो यो।

सरकारले डा. गोविन्द केसीको मुद्दा तत्काल टुंगोमा र्पुयाउनुको विकल्प छैन्। एउटा निस्वार्थ र वरिष्ठ चिकित्सकको जीवन नै खतरामा पर्न गएको छ। भोलि ज्यानमा केही भइदियो भने राष्ट्रमा एक किसिमको संकट नआउला भन्न सकिन्न। सरकारलाई त्यसको सामना गर्न पनि गार्हो पर्ला। यसरी राष्ट्रको राजनीति र सरकारमाथि औंला ठड्याउने मौका दिनुभन्दा यसलाई बेलैमा सुल्झाउनुबाहेक अर्को उपाय सरकारसँग छैन।

यो पनिः 

जो माफियासँग छैन, ऊ केसीसँगै छ

के खेल्छ डा. केसीका मनमा?

राज्यको निम्ति अप्ठेरो बनेका सत्याग्रही

मरण होइन, हत्या हुनेछ

केसीविरुद्धको प्रपञ्च व्यावसायिकता मार्ने षडयन्त्र

बोल बोल (डा. गोविन्द केसीमा समर्पित)

hundai

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • चक्मकाउँदै गरेको जैदी चक्मकाउँदै गरेको जैदी

    संसारले नयाँनयाँ आकार लिइरहेको बेला हाम्रा गाउँघरहरु किन अझँ पछि छन्, किन पछि पारिए? हाम्रा नेताहरुमा किन देश विकास गनुपर्छ भन्ने सोच पलाएन? आदि–आदि कुराले मलाई गाउँ पुग्दा पिरोल्छ। यस्ता अनेकन जिज्ञासा मलाई गाउँघरहरु डुल्दा हुन्छ। हाम्रा गाउँघरहरुलाई हामी बिर्सियौं भने, हामी कहिल्यै अगाडि बढ्न सक्दैनौँ। कारण, हामी सबैको अस्तित्व गाउँसँग जोडिएको छ भन्ने लाग्छ।

    आरके अदिप्त गिरी

  • सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष

    नेपालमै पहिलो पटक पत्रकारिता तथा आमसञ्चार विषयमा स्नातकोत्तर तह सञ्चालन गरी विद्यमान् पत्रकारिता शिक्षामा आमुल परिवर्तन गर्ने उद्धेश्यल २०५७ सालमा कलेज अफ जर्नालिजम् एण्ड मास कम्युनिकेसन (सिजेएमसी) स्थापना भएको हो। त्रिभुवन विश्वविद्यालयले २२ वर्षदेखि पत्रकारिता विषयमा स्नातक तह सञ्चालन गरिरहेको तर स्नातकोत्तर तह सुरु गर्न नसकेको अवस्थामा सिजेएमसीले काठमाडौंको धापासीबाट तीन कोठा भाडामा लिएर सुरु गर्नु आफैंमा चुनौतीपूर्ण थियो। २०५८ साल पुष २७ गते वरिष्ठ पत्रकार भारतदत्त कोइराला, प्राध्यापक र सिजेएमसीका विद्यार्थीबाट सामूहिकरूपमा कलेजको उद्धघाटन भएको थियो।

    डा. मञ्जुश्री मिश्र

  • कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर? कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर?

    ओली सरकार छँदै ज्ञवाली नेतृत्वको प्राधिकरणले कर्मचारी तान्न, धान्न र काम लगाउन नसक्ने पुष्टि भइसकेको थियो। कुनै पनि सार्वजनिक पदमा नियुक्ति गर्दा पार्टीप्रतिको वफादारीलाई केन्द्रमा राख्ने नगरेको भए ओलीले पहिले त ज्ञवालीभन्दा धेरै योग्य मानिसलाई प्राधिकरणमा ल्याउने थिए। भुलवश त्यस्तो मानिस नियुक्त भएको भए कार्य सम्पादन हेरेपछि फेरेर अर्को मानिस राख्ने थिए। 

    जीवन क्षत्री

साहित्यपाटी

  • शालिकहरुको उपत्यका शालिकहरुको उपत्यका

    गुँरासका रिफ्लेटहरु परेको मेरा आँखालाई
    सहरको श्मशानतिर डोहो¥याउँदा,
    आँखिभौंलाई घरको ढोकामा झुन्ड्याएर
    काँपेको अँगालाले मलाई बेस्सरी
    कसेकी थिइन् आमैले–
    शालिकहरुको उपत्यका किचकन्याहरुको हो भनेर,
    तर, मैले मानेन।

    दीलिप कुँवर

  • माछो माछो भ्यागुतो माछो माछो भ्यागुतो

    ‘उसको अर्थात् यो मुसहरी टोलको अर्थात् उनीहरु जस्ता श्रमजीवीहरुको समस्या कसले हेर्छ त?’ घुरको धुवाँले पिरो हुँदै गएको आँखा मिच्दै ऊ फेरी पनि घोरियो–‘रोजी– रोटीको समस्या कसले टार्न सक्छ? नन्दन रायले वा माधोबाबुले वा शर्माजीले वा अरु? ’अहँ। फलाना थोक गर्छु, तिलाना थोक गर्छु भन्नेहरु नजितुञ्जेल मात्रै डिङ हाक्ने हुन्, जितिसकेपछि त उल्टो लोप्पा ख्वाँउछन्। माछो, माछो भ्यागुतो!

    इस्माली

  • दुध चिया दुध चिया

    कसैको  अलिकति गाली र नमिठो  वचन सहने क्षमता नभएको मलाई उसले सिधै मुर्ख भनिदिई। परिचय नै भएको छैन सिधै इडियट भन्छ, कस्ती केटी हो? सोचेर तलदेखि माथिसम्म उसलाई हेरें। सर्ट, पाइन्ट र कोट लगाएकी ऊ निकै भद्र देखिन्थी। 

    भानुभक्त

पाठक विचार

  • विकासको नाम जपी, माछो-माछो भ्यागुता बनाए

    हेर हाम्रा नेताले, आफैंलाई भुइ-फुट्टा बनाए। बिखन्डनको बाटो रोजी, न यता न उता बनाए ।   अनेकौ वाद तन्त्र भनी सधै जनता झुक्याइरहे, विकासको नाम जपी, ...

    डा. रबिन खड्का

  • हामी मधेसीबाट कहिले नेपाली हुने?

    lsquo;ल् उठनुस तपाईहरु, आ–आफनो झोलाहरु चेकजाच गराउनुहोस्’, यसरी जोडले आएको एक्कासी आवाजले म झस्केर उठेँ। उठेर देख्दा भर्खर हेटौडा, मकवानप...

    सुशीलकुमार साह

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट