मरण होइन, हत्या हुनेछ

  • Get News Alerts

united
डा. गोविन्द केसीको जीवनरक्षा निम्ति नागरिक आवाज
tata

नेपालको राजनीतिक अराजकताले मानव जीवनलाई मूल्यहीन बनाइदिएको छ। गौरवमय लोकतान्त्रिक पृष्ठभूमिका दल र नेताले ‘व्यावहारिकता’, ‘बाध्यता’ भन्दै सिद्धान्त–दर्शन मात्र होइन, मानवता नै त्यागेको प्रतीत हुन्छ। मुख्यतः सत्ताको लोभले मान्छेलाई मर्न दिनसम्म तयार छन्, यिनीहरू। जनतालाई अलग गरिएको छ, र सबै दलबीच र हरेक दलभित्रका भागबन्डाका कारण नेता–कार्यकर्ता मौनताका महाराज बनेका छन्। दलसँग घाँटी नजोडिएका आमनागरिकको आवाजलाई सिन्डिकेट राजनीतिले कदर गर्दैन। लैनचौर दूतावासले डा. गोविन्द केसीको ज्यान बचाउन आदेश दिए जाग्थे होलान् हाम्रा नेता, देशको नागरिकलाई आफैं वजन दिन रत्तिभर आवश्यक ठान्दैनन्।

नन्दप्रसाद र गंगामाया अधिकारीको ९ वर्ष लामो सत्याग्रहको माग मात्र छोरा कृष्णप्रसादको हत्यामा अनुसन्धान र अदालतीय कारबाही थियो। तर, नेपाली कांग्रेसका नेता सुशील कोइरालाको प्रधानमन्त्रीत्वकालमा नन्दप्रसादको ज्यान गयो। कोइराला र उनको सरकारले त्यसमा आफूलाई कत्ति पनि जवाफदेही ठानेन। जबकि, नन्दप्रसादको मरण होइन, सरकार र राजनीतिक सिन्डिकेटले हत्या गरेको थियो सत्तामोहका कारण। टिचिङ अस्पतालको मोर्गको बक्सा नम्बर ४ मा राखिएको नन्दप्रसादको शव पनि अहिले त कता हो कता पु¥याइएको छ।

अहिले माओवादी नेतृत्वमा छ। तर, नेकपा एमाले नै नेतृत्वमा भएको भए पनि सरकार र सत्तामा अड्न आज आएर एक्लो गंगामायाको ‘जीवनहरण’ गर्न नेताहरू राजी हुने नै थिए, यसमा शंका छैन। मानिस मार्न धक नमान्ने माओवादी प्रवृत्तिलाई अब अन्य दलका नेताले पनि आत्मसात् गरिसके जस्तो छ। नेताले मात्र होइन, कार्यकर्ताले समेत र केन्द्र, जिल्लादेखि गाउँसम्मको दलाल राजनीतिले माथिदेखि तलसम्म हात परेको सत्ता र यसबाट हुने शक्ति र नगद आर्जन गुमाउनु छैन।

यस्तै राजनीतिक सिन्डिकेट र दलालीको आहाल सफा गर्न अगाडि बढे डा. गोविन्द केसी। यातायात, शिक्षालगायत अन्य सबै सार्वजनिक सेवा पतीत र अभिभावकविहीन भएको बेला स्वास्थ्य क्षेत्रको खबरदारीमा अगाडि बढे डा. केसी। उनको गान्धीशैलीको सत्याग्रह जनताप्रेम, निष्ठा तथा सत्य–तथ्यमा आधारित छ, तर सत्याग्रहकै मर्मबारे पनि राजनीतिक नेता–कार्यकर्ताले आफ्नो स्वार्थका लागि बुझ पचाएको अवस्था छ। यो अमानुषिकता क्षम्य छैन कदापि र आज नभए भोलि सबैबाट जवाफदेही असुलिनेछ।

एमाले नेतृत्वको सरकारका बेला मनमोहन अस्पतालका कारण एमाले नेता–कार्यकर्ता डा. केसीको पक्षमा उभिएनन्। अहिले ‘जनयुद्ध’ का ‘नायक’ पुष्पकमल दाहालको सरकार भएकाले यसै पनि डा. केसीको ज्यान खतरामा छ, उनको पार्टीले विषय प्रवेश गर्ने कुरै भएन। उता सत्ता टिकाउने बाहेक कांग्रेसभित्रकै भागबन्डाले पनि कांग्रेजसजनलाई डा. केसीको वकालत गर्न नसक्ने बनाइदिएको छ। आज स्वास्थ्यमन्त्री गगन थापा भन्दछन्– यो मेरो फाँट परेन। आइओएमका डिन डा. केपी सिंहको वफादारी कांग्रेसको एउटा खेमाप्रति छ। उनका हाकिम त्रिवि उपकुलपति तीर्थ खनिया त कांग्रेसका कार्यकर्ता नै हुन् र कार्यकर्ताकै व्यवहार गरेका छन्, डा. केसीप्रति। फेरि उनी ‘एकाडेमिक प्लेजरिस्ट’ हुन्, जसले अर्काको कृति आफ्नो भन्दै अगाडि बढे। यस्तो ‘बौद्धिक चोरी’ प्रमाणित भएको मान्छे त आफैं लाजले लुक्नुपर्ने हो, उनको विश्वसनीयता सबैको आँखामा गुम्नुपर्ने हो, तर कांग्रेसलाई नछुने रहेछ।

कांग्रेस आज यस्तो खालको दलमा परिवर्तित भएको छ। जनताको रखवारी गर्न अग्रसर डा. गोविन्द केसीको ज्यानको जिम्मा खनियाजस्तो पात्रको हत्केलामा पुगेको छ। यो क्रूर छ र मान्य छैन।

डा. केसीको ज्यान गए त्यो मरण होइन, हत्या हुनेछ र कसूरदार हुनेछन्– सरकारमा रहेका, नरहेका सबै पार्टीका सबै मुखबन्द नेता/कार्यकर्ता।

यो पनि हेर्नुहोस्ः

राज्यको निम्ति अप्ठेरो बनेका सत्याग्रही

के खेल्छ डा. केसीका मनमा?

बोल बोल

केसीविरुद्धको प्रपञ्च व्यावसायिकता मार्ने षडयन्त्र

 

Hyundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • नेपाली फोटोपत्रकारिताका बारेमा मेरो कुरा नेपाली फोटोपत्रकारिताका बारेमा मेरो कुरा

    नेपाली फोटोपत्रकारिता भनेजस्तै विकास र उन्नति नहुनुमा नेपाली फोटो पत्रकारहरुले जति सुन्दर तस्बिर कैद गर्छन् त्यस्तै अनुरुपमा फोटो क्याप्सन (फोटो विवरण) नलेखेर हो। उनीहरुलाई लाग्छ कि लेख्नु भनेको लेखक पत्रकारहरुको काम हो। त्यसैले त्यो लेखाइ गलत भैदिन्छ जब क्याप्सन लेखकले फोटोपत्रकारको नजरले हेर्न सक्दैन।

    दीपेन्द्र बज्राचार्य

  • काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं

    काठमाडौं! आफैं भित्र के छ? अवस्य नै धेरै छ। काठमाडौं मेरो लागि धेरै हो। यसलार्इ राम्रो बनाउन प्रतिज्ञा गर्ने र परिवर्तनका सम्वाहक बन्न खोज्ने मानिसहरूका लागि पनि यही नै सत्य हो, कुनै पनि व्यक्तिका लागि उसको नाम नै सबैथोक हो। काठमाडौंका लागि त्यो अझ बढी हो। तपाईँ आफूलार्इ विवेकशिल वा एमाले, काँग्रेस, माओवादी, साझा, हाम्रो यो वा त्यो अन्य दर्जनौं नामले पुकार्नुहोस्, के तपाईँको काठमाडौं वास्तवमै मेरो भन्दा फरक छ? तिनीहरू भन्छन् कि युवाहरू तेज, लचिलो र दिन चाहने हुन्छन्। तर नेपालका नयाँ राजनीतिक पार्टीहरूलार्इ के भएको छ, मलार्इ थाहा छैन । कुनै पनि नयाँ राजनीतिक पार्टीसँग जित्नका लागि चाहिने कोष, युवाहरूको सहयोग, अनुभव जस्ता सबै कुराहरू पर्याप्त छैनन्। के हामी सबै मिलेर एउटा समूह बनाउन सक्तैनौं जहाँ हामीसँग पर्याप्त कोष, कार्यान्वयन गर्न सक्ने युवाशक्ति र बौद्धिक वार्ताकारले भरिपूर्ण रहुन् अनि त्यहाँ उत्कृष्ठताका लागि फरक हुन सक्छ।

    सुमना श्रेष्ठ

  • फेसबुकमा मात्र हैन, आमालाई मनमा पनि सजाउने कि? फेसबुकमा मात्र हैन, आमालाई मनमा पनि सजाउने कि?

    यसको अर्थ यो नमानौं कि आमाको फोटो फेसबुकमा राख्न पनि नपाउने? पक्कै पनि पाउने। तर आफूले आमालाई कतिको माया गर्छु, बिरामी पर्दा कतिको हेरचाह गर्छु, बृद्ध अवस्थामा कतिको माया र स्नेह गरेँ, आमालाई मिठो मसिनो खान दिएँ कि दिईन लगायतका कुराहरु ख्याल गरेका छौं? एकपटक स्मरण गरौं, हामीमध्ये कतिले फेसबुकमा धेरै खाले ‘क्याप्सन’ सहित तस्बिर राखेका आमाहरु कति बृद्धाश्रममा होलान्, कति खान नपाएर रत्नपार्कमा हात फैलाउन बाध्य होलान्, कति उपचार खर्च नभएर अस्पतालमा जीवन र मृत्युको दोँसाधमा लडिरहेका होलान्।

    गोबिन्द मरासिनी

साहित्यपाटी

  • आमा आमा

    रगतको थोपा थोपा सिन्चित गरेर  आफू भित्र लुकायौ  शारीरिक परिवर्तनसँगै  जाग्राम बसेका  मातृ उमंगहरु  दिन अनि महिना गन्दै...

    मिरा प्रसाई

  • माता तिर्थ औँसी माता तिर्थ औँसी

    लंके दिनभर र्याली र भाषणमा ब्यस्त रह्यो। साँझपख लखतरान परेर पार्टी कार्यलय पुग्यो। कार्यालयको वाइफाइ अटो-कनेक्ट हुनासाथ मोबाइलमा नोटिफिकेसन बज्न थाल्यो। उसले फेसबुक खोलेर हेर्यो। ओहो! आज त आमाको मुख हेर्ने दिन पो रहेछ। आफुसँग दिनभर सँगै हिंडेका मने, रिखे र यामेले फेसबुकमा आमाको फोटो राखेको देखेर ऊ चित खायो। उसले सोच्यो- 'कुन बेला फुर्सद पाएछन यिनेरुले? अनी कहाँको वाइफाइ पाएछन?'

    सन्तोष पौड्याल

  • र, एउटा एस्ट्रे र, एउटा एस्ट्रे

    निभाउँछु उही एस्ट्रेमा ठुटो चुरोट
    र, प्रश्न गर्छु आफैलाई
    मनभित्र एकान्तमा कतै किन चिच्याउँदैछ बच्चु कैलाश?
    ‘टाढा टाढा जानु छ साथी, एकफेर हाँसीदेऊ’

    भोलि त सबेरै छोडेर जानु छ।

    सौरभ कार्की

पाठक विचार

  • किशोर थापाजीलाई खुलापत्र

    राजनितिमा भर्खर प्रवेश गरेकी रन्जुलाई मेयर पदमा निर्वाचित गराएर उनीलाई मार्गदर्शन गर्ने भूमिकामा तपाई रहनु भयो भने निश्चय नै नेपालको राजनैतिक इतिहासमा यो एउटा नयाँ प्रयोग हुनेछ। अरुले पनि यसबाट पाठ सिक्ने छन्। नयाँ पुस्तालाई राजनितिमा स्थान दिन यो कोशेढुंगा साबित हुनेछ। मलाई के पनि विश्वास छ भने वैकल्पिक राजनैतिक शक्ति खोजिरहेका काठमाण्डौबासीहरुले तपाईहरुलाई अवश्य विजय गराउने छन्।

    डा. शैलेन्द्र सिग्देल

  • नयाँ वर्ष प्रण

    रित्तो बोतल र खाली शिशाहरूले सामुहिक आत्महत्या गरे। ऊ परऽऽको एक कुनामा हेर त? एक थुप्रो लासहरू जस्तै डंगुर लडिराछ।   चीत्कार तिरस्कार अपहेलना बित...

    इन्द्र थेगिम

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट