खुट्टाको प्लास्टर खोलेको २ दिनपछि ४ वटा स्वर्ण २ रजत

skoda
  • Get News Alerts

united
सातौंले देखाएको सम्भावना
tata

सातौं बृहत राष्ट्रिय खेलकुदमा सहभागी हुन पूर्वाञ्चल आउनुअघिसम्म कृष्णा चौधरी असमञ्जसमा थिइन्। दुई दिनअघि मात्र उनको दाँहिने खुट्टाको प्लास्टर काटिएको थियो। त्यसैले उनी नेपाली खेलकुदको ठूलो खेल मेलामा सहभागी बन्ने सम्भावना नै न्युन थियो।

तर, यस्तो अवस्थामा पनि नेपाल आर्मीका प्रशिक्षक पुष्पराज ओझाले उनलाई खेल्ने अवसर प्रदान गरे, उनको प्रतिभा र मेहनत देखेर। जसको नतिजा अहिले उनी सातौं बृहत राष्ट्रिय खेलकुदअन्तर्गत पूर्वाञ्चलतर्फ भइरहेको २९ खेलका करिब तीन हजार खेलाडीमध्ये सर्वाधिक स्वर्ण जित्ने खेलाडीको रुपमा स्थापित भएकी छिन्। उनले यसपालि ४ स्वर्ण र २ रजत गर्दै ६ वटा पदक जितेकी छिन्।

यस क्रममा सय र दुई सय मिटर दुवै स्पर्धामा स्वर्ण जित्दै आफू स्प्रिन्टको नयाँ च्याम्पियन भएको उद्घोष गरेकी छिन्।

कृष्णाले ५ वर्षअघि धनगढीमा भएको छैटौं बृहत राष्ट्रिय खेलकुदमा पनि सय मिटर स्पर्धामा भाग लिएकी थिइन्। धनगढी घर भएपनि उनी मध्यमाञ्चलबाट सहभागी भइन्। त्यतिबेला चौथो स्थानमा रहँदै उनले दौड पुरा गरेकी थिइन्।

तर, यसपालि इटहरीमा सम्पन्न सातौंमा उनले खेलाडी मैत्री ट्रयाक नभएपनि सय मिटर र दुई सय मिटरमा १७ वर्षअघि नेपाल पुलिसकी देवीमाया पनेरुले राखेको राष्ट्रिय कीर्तिमान छेउछाउमा पुगेकी छिन्।
उनको दौडिने कला देखेपछि केही समय भित्रै उनले देवीमायाले सन् १९९९ काठमाडौंमा भएको आठौं साग गेममा बनाएको राष्ट्रिय कीर्तिमानलाई भंग गर्ने आशा गरिएको छ।

‘करिब एक महिना चोटका कारण विश्राममा बस्नु नपरेको भए यसपालि नै राष्ट्रिय कीर्तिमान बनाउथे होला,’ नेपाल आर्मीकी २३ वर्षीय धाविकाले सेतोपाटीसँग भनिन्।

देवीमायाले आठौं साफमा सय मिटर दुरी १२ दशमलव १३ सेकेन्डमा पुरा गरेकी थिइन्। कृष्णाले प्रतिकूल अवस्थाका बाबजुद सातौंमा सय मिटर दुरी १३ दशमलव १६ सेकेन्डमा पुरा गर्दै स्वर्ण जितेकी थिइन्।
यस्तै, देवीमायाले आठौं सागमा दुई सय मिटर दुरी २५ सेकेन्डमा पुरा गरेकी थिइन्। कृष्णाले २६ दशमलव ९० सेकेन्डमा पुरा गरिन्।

कृष्णाले यसपालि ४ गुना सय मिटर रिले ५२ सेकेन्डमा पुरा गर्दै स्वर्ण जितिन्। उनले ४ गुना ४ सय मिटर रिले पनि ४ मिनेट १४ दशमलव ७ सेकेन्डमा पुरा गर्दै स्वर्ण जितेकी थिइन्।

धनगढीको छैटौं बृहत राष्ट्रिय खेलकुदमा स्प्रिन्टमा कुनै मेडल जित्न नसकेपनि लङजम्पतर्फ उनले राष्ट्रिय च्याम्पियन नेपाल पुलिसकी केशरी चौधरीलाई स्तब्ध पारेकी थिइन्। त्यतिबेला उनले केशरीलाई दोस्रो स्थानमा धकल्दै स्वर्ण जितेकी थिइन्। उनको यो प्रदर्शनपछि नेपाल आर्मीले तत्कालै उनलाई अनुबन्धन गरेको थियो।

यसपालि लङजम्प र चार सय मिटर को दुवै स्पर्धामा उनले स्वर्ण जित्न सकिनन्। रजत मै चित्त बुझाउनु पर्यो। एक महिनाअघि काठमाडौंको दशरथ रंगशालामा लङजम्पको अभ्यास गर्ने क्रममा ’ल्यान्डिङ’ मा समस्या भएपछि उनको दाँहिने खुट्टाको ‘टेन्डन‘ हल्का क्रयाक भएको थियो। यसकारण चिकित्सकले उनको खुट्टामा प्लास्टर गरेर केही समय विश्राम गर्ने सुझाव दिएका थिए।

‘जम्प गर्दा खुट्टा दुख्ने कारण मैले राम्रो प्रदर्शन गर्न सकिन्,’ कृष्णाले भनिन्। उनी लङजम्पमा यसपालि केशरीसँग पराजित भएकी थिइन्। केशरीले लङजम्पमा ५ दशमलव ०५ मिटरको झलाङ लगाएकी थिइन्। कृष्णाले ४ दशमलव ९४ मिटरको दुरी तय गर्दै रजतमा चित्त बुझाउनु परेको थियो।

यस्तै उनी ४ सय मिटर दौडमा आफ्नै विभागकी संगीता मेचेसँग २ सेकेन्डभन्दा मूनीको समयमा पछि पर्दै स्वर्णबाट बञ्चित भइन्। मेचेले १ मिनेट शुन्य दुई दशमलव ७० सेकेन्डमा दौड पुरा गर्दै स्वर्ण जितिन्। कृष्णाले १ मिनेट शुन्य ४ दशमलव ६० सेकेन्डमा दौड पुरा गरेकी थिइन्।

कृष्णाले १० महिनाअघि भारतको गुवाहाटीमा भएको १२ औं संस्करणको साग खेलकुदमा पहिलो पल्ट देशको प्रतिनिधित्व गरेकी थिइन्। उनले त्यतिबेला १ सय मिटर स्प्रिन्ट सातौं स्थानमा रहँदै पुरा गरेकी थिइन्। लङजम्पमा भने पाँचौ स्थान ओगट्न सफल भएकी थिइन्।

उनी तीन वर्षपछि नेपालमा आयोजना हुने भनिएको १३ औं साग गेमलाई अविस्मरणीय बनाउन चाहन्छिन्। उनको इच्छा छ, स्प्रिन्टमा भारत र श्रीलंकाको आधिपत्यलाई जसरी पनि तोड्ने। नेपालले साग गेममा स्प्रिन्टतर्फ अहिलेसम्म कुनै पदक जित्न सकेको छैन्।

सातौं बृहत राष्ट्रिय खेलकुदमा प्रतिकूल अवस्थामा पनि जसरी दौडिएर कृष्णाले सय र दुई मिटर स्प्रिन्टमा स्वर्ण जितिन्, यसले उनको प्रतिभा उजागर भएको छ। यसैले खेलकुद निकायले उनलाई विशेष अभ्यासको व्यवस्था मिलाएको खण्डमा आगामी साग गेममा उनले स्वर्ण र रजत नजितेपनि कास्य जितेर इतिहास रच्न सफल हुने प्रशिक्षकहरुको भनाई छ।

‘चोटका कारण ऊ एक महिना विश्राममा थिई। इटहरीको ट्रयाकको अवस्था पनि राम्रो थिएन्। यस्तो अवस्थामा पनि जुन समयमा ऊ दौडि, यसले उसको क्षमतालाई उजागर गरेको छ,’ एथलेटिक्सको मुख्य प्रशिक्षकको जिम्मेवारीसमेत बहन गरिसकेका पूर्व ओलम्पियन पुष्पराज ओझा भन्छन्।

सातौंमा ४ वटा स्वर्ण जितेपछि कृष्णाको तारिफ चौतर्फी भइरहेको छ। तर, उनी एउटा कुरालाई लिएर फेरि असमञ्जसमा छिन्। त्यो के भने– साफको तयारीका लागि स्प्रिन्टमा बढि ध्यान दिने कि लङजम्पमा?

Hundai
fasino
sagoon

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

थप समाचार

  • विभागीय टोलीको वर्चश्वमा सातौं राष्ट्रिय खेलकुद सकियो, कसले कति पदक पाए?

    विभागीय टोलीको वर्चश्वमा सातौं राष्ट्रिय खेलकुद सकियो, कसले कति पदक पाए?

    आठौं राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियोगिता मध्यपश्चिमाञ्चलको नेपालगन्जमा हुने घोषणा गर्दै सातौँ राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियोगिता शुक्रबार समापन भएको छ । प्रतियोगिताको आज सुनसरीको धरानस्थित एन्फा टेक्निकल खेल मैदानमा समापन गर्दै उपराष्ट्रपति नन्दबहादुर पुनले विभिन्न कठिनाइ र भौतिक पूर्वाधार अभाव भए पनि राष्ट्रको गौरव राख्नेगरी खेलाडीले विभिन्न कीर्तिमान राख्न सफल भएकामा खुसी व्यक्त गरे।

  • मध्यमाञ्चलका मदनकृष्ण र आर्मीकी मोनालीसालाई बुद्धिचालमा स्वर्ण

    मध्यमाञ्चलका मदनकृष्ण र आर्मीकी मोनालीसालाई बुद्धिचालमा स्वर्ण

    मध्यमाञ्चलका मदनकृष्ण कायस्थ तथा नेपाल आर्मी क्लबकी क्यान्डिडेट मास्टर मोनालीसा खम्बु सातौं राष्ट्रिय खेलकुदअन्तर्गत बुद्धिचाल खेलमा स्वर्ण पदक प्राप्त गर्न सफल भएका छन्। शुक्रबार सम्पन्न नवौं चरणको खेलमा एपिएफ क्लबका सुमितसँग बराबरीको नतिजा हात पारेका मदनकृष्ण मध्यमाञ्चलकै अर्का प्रत्याशी रिजेन्द्र राजभण्डारीलाई हेडटुहेड रिजल्टका आधारमा पछि पार्दै २० औं राष्ट्रिय बुद्धिचाल च्याम्पियन समेत बनेका हुन्।

  • क्रिकेटमा आर्मीलाई ४९ रनले हराउँदै एपिएफले जित्यो स्वर्ण

    क्रिकेटमा आर्मीलाई ४९ रनले हराउँदै एपिएफले जित्यो स्वर्ण

    पूर्वाञ्चलमा जारी वृहत सातौं राष्ट्रिय खेलकुद अन्तर्गत पुरुष क्रिकेटको आज भएको खेलमा एपिएफले स्वर्ण पदक हात पारेको छ। मोरङको झापा बैजनाथपुरको खेल मैदानमा भएको फाइनल खेलमा एपिएफले आर्मीलाई ४९ रनले पराजित गरी स्वर्ण पदक हात पारेको हो।

  • आठौं राष्ट्रिय खेलकुद मध्यपश्चिममा हुने

    आठौं संस्करणको राष्ट्रिय खेलकुद प्रतियोगिता मध्यपश्चिमाञ्चलमा हुने भएको छ। पूर्वाञ्चलमा जारी सातौं संस्करणको समापन कार्यक्रममा मध्यपश्चिमाञ्चलाई केहीबेर पछि झण्डा हस्तान्तरण गर्ने कार्यक्रम छ।

  • आर्मीलाई हराउँदै एपिएफले जित्यो फुटबलमा स्वर्ण

    आर्मीलाई हराउँदै एपिएफले जित्यो फुटबलमा स्वर्ण

    पूर्वाञ्चलमा जारी सातौं संस्करणको राष्ट्रिय खेलकुद अन्तर्गत फुटबलमा एपिएफले स्वर्ण पदक जितेको छ। धरानस्थित एन्फा टेक्निकल सेन्टरमा भएको फाइनलमा आर्मीलाई २-०ले हराउँदै फुटबलमा स्वर्ण जितेको हो।

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • मकैको चामल मकैको चामल

    खाना नलिनु अघिः -यो साउले खाना सोध्दा पुग्यो भने ‘आगायो’ भन् हे!
    -नपुगेको चैँ कसरी भन्ने?
    -‘चायो’ भन् न! मलाई फिटिक्कै खसकुरा नआउने। आखिरमा ‘आगायो’ के खाएर भन्न सक्नु ? बल्लबल्ल ‘चायो’ मेरो मुखबाट पाँच किलोको ढक जस्तो गरुङ्गो भएर सुस्तरी प्रक्षेपण हुन्छ। बाले अर्डर दिँदा भात मेरो लागि चैँ ‘हाफ’ भनेको हुन्छ। खाने बेला मैले ‘फुल’ पो खाइसक्छु, कारणः भात चामलको देखापर्छ।

    छम गुरुङ

  • हामी आफैं उखेलिनुपर्ने जरा हौं हामी आफैं उखेलिनुपर्ने जरा हौं

    मैलै जीवनमा धेरै बालबालिकाको कान निमोठेँ। कन्सिरीका रौं तानेँ। गालामा चड्कन लगाएँ। पाइपको लौरोले हत्केला बजाएँ। ढाड भाँचिएला जसरी हिर्काएँ। जबजब म बालबालिकालाई निरीह बनाउँदै शासकीय रवाफमा यी कार्य गर्थेँ म स्वयम् बिरामी पर्थेँ। त्यही दिन या भोलिपल्ट सम्बन्धित बालकसित भेटेर सम्बन्ध पुनसर््थापित भएको अनुभूति भएपछि मात्र आफूलाई सजिलो महसुस हुन्थ्यो।

    नरेन्द्रकुमार नगरकोटी

  • आमा र अनुहारका धर्सा आमा र अनुहारका धर्सा

    घाँटीमा अँगालो मारेर सुत्ने मेरो बानी थियो। बुवासँग सुत्दा पनि त्यसरी नै अँगालो मार्थेँ। उहाँलाई कहिल्यै झर्को लागेन। आमा आइरहन नपाउने। उहाँलाई लिन बुवा नै जानुपर्ने भएकाले चाँडै आँउने सम्भावना कम हुन्थ्यो। चाडपर्वजस्ता विशेष बेलामा मात्र हाम्रो भेट हुन्थ्यो। आमालाई लिन बुवा हिँडेदेखि आईपुगुन्जेलसम्मको पर्खाई सबैभन्दा लामो लाग्थ्यो मलाई। आमालाई सुनाउने धेरै कुराहरु सम्झिएर बस्थेँ म। सुनाउँछु भनेर सम्झिएका धेरै कुराहरु उहाँ नजिकै आईपुग्ने बेलामा हराउँथे।

    सुरज सुवेदी

साहित्यपाटी

  • फर्कनु उसको फर्कनु उसको

    भर्खरै थाहा पाएको हुँ मैले उनी फर्कि आएकी
    उनी जो हाम्रो टोलको सबैभन्दा सुन्दर युवती थिइन्
    अब आएकी छिन् सधैँको लागि विवाहको तीन वर्षपछि फिर्ता

    शिरीष कुमार मौर्य

  • मेयर हर्कचोक मेयर हर्कचोक

    दिनहरु बित्दै गए। मेरा मानसपटलमा ती युवती र त्यो बच्चाको अनुहार धमिलो धमिलो हुँदै गयो। शायद अघिल्लो वाक्य मैले गलत लेखेँ। ती आँखाहरू धमिला हुने किसिमका थिएनन्। सुदूर मानसपटलमा गहिरो गरी कुँदिएका थिए ती।

    शिव संकल्प

  • बैंस बैंस

    चिठी च्यात्छन्। मेरो आफ्नै मुटु च्यातेजसरी दुख्न थाल्छ। चिठी च्यातेपछि राजा घोडा र रेडियो छाडी टाप कस्छन्। त्यसपछि बजिरहेको बाउसा’बको रेडियो पनि बन्द हुन्छ। घोडा मन्टो हल्लाउँदै हेरिरहन्छ- घरी मलाई, घरी नरेशजंग राजा गएतिर त घरी भेरी पारितिर। ‘राजा! किन च्यात्सियो? लालीको चिठी’ भनेर छाडेथे हल्काराले,’ यति भनेर चिठीका टुक्रा उठाउन थाल्छु। बाउसा’ब ओझेल पर्छन्। तैपनि प्रश्नले बाटो छेक्छ, ‘अब लालीको बैंस?’ चिठीका टुक्रा हातमा उठाएर अमूल्य उपहारझैं हेर्न थाल्छु, ‘आँखा देख्ने भए आफैंले सन्चोबेसन्चो सोध्थे हुँला छोरीले पठाएका अक्षरसित।’ जहाँ भए पनि, जे गरे नि लालीले ‘ठीक’ गरेजस्तो ‘अनौठो’ अनुभूत गरी बोलाइरहेछु- लाली!

    नवीन विभास

पाठक विचार

  • प्रधानमन्त्रीज्यू, चुरेभूमिलाई मरुभूमि नबनाईयोस्!

    म कसरी भनूँ मेरो देश चक्रै चक्रको कुचक्रमा फँसेको छ भनेर, म कसरी भनूँ मेरो देश केही मुठ्ठीभर मान्छेहरुको र दलदासहरुको चंगुलमा फँसेको छ भनेर, म कसरी भनूँ स्वार्थको राजनीतिको रापमा देश भत्भति पाकिरहेको छ भनेर ! कसरी भनूँ यहाँ राज्यका अंग अंगमा दलका दासहरुले योग्यता हैन चाकरीको भरमा नोकरी पाउँछन् भनेर ! त्यसैले जब जब अमेरिकीहरुले 'ह्वाई आर यु हियर' भन्छन् तब तब म त्यही नोष्टाल्जियामा हराउँछु । अनि आफैले उठाएको सवाललाई बिषयान्तर गर्छु ।

    - सरगम भट्टराई

  • ठूला सञ्चारमाध्यमको मनोमानी, सरकारको लाचारीपन

     सञ्चारमाध्यमहरुले कहिले समाचारमा त कहिले बिज्ञापनमा पटक पटक यस्ता गल्ती दाहो¥याइरहन्छन् । जसका कारण लोकतान्त्रिक पद्दतिमा पुगेका नेपालीहरुको सही सुचना पाउने अधिकारमा असहजता पैदा भएको छ। यो सुचनजाकै हकमा पहिलो कुरा सञ्चारमाध्यमले स्रोत बिना प्रकाशन/प्रसारण गर्नु नै गल्ती हो। दोस्रो नेपालमा प्रयोग हुने नाङ्गा साबुनको गुणस्तरबारे बिज्ञापन प्रस्ताव आइसकेपछि ती उत्पादनको गुणस्तरबारे छलफल परामर्श तथा सम्बन्धित पक्षको ध्यान आकर्षण गराउनुपथ्र्यो जुन कुरा आम सञ्चारको दायित्वभित्र पथ्र्यो।

    मनीषा अवस्थी

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट