भोकको चिठ्ठी

चुनाव
  • Get News Alerts

tata

आशाको मुर्दाघर अघिल्तिर उभिएर

सपनाको मसानले पटकपटक तर्साएको

मलाई थाहा छैन बुढो मालिकका सुखहरु किन बुढा हुँदैनन्?

म सँगसँगै मेरा दुःखहरु किन बुढा हुँदैनन्?

कत्रो छ पीरहरुको पिरामिड?

हरेक महिना मैले चलाउने पोचाको धागो छुट्टिए जस्तो

हरेक साँझ एक पेग गरिबीको अल्कोहलमा धुमिल आशाहरु बेहोस भएजस्तो

किन रित्तिदैनन् मालिकका तन्नेरी सुखको डिमान्डमा घोटिएका मेरा बुढा हड्डीहरुको तन्नेरी दुःख??

किन उर्लिरहन्छ बाह्रै महिना अाँखाबाट बर्खे भेल?

आशाहरुको मुर्दाघर अघिल्तिर उभिएर सोचिरहन्छु

रक्सीले निल्दै गरेको मालिकको कलेजो र

भोकले निल्दै गरेको मेरो जिन्दगी

उस्तै उस्तै लाग्छ

सुर्योदयमा उदाएका एक जोर आशा

सुर्यास्तमा अाँखैका डिलमा निभेको यो मलिन साँझ

छोरीका `कोमाटोज´ स्कुले सपनाको कागजमा

अाँखैबाट टोकिएको श्रीमतीको शरीरका निलडामको मसिले

लेख्नु छ एउटा चिठी,

“मालिक ! अलिकति पानीको चुम्बनमा चिसिएको अगेनोजस्तो गरी कहाँ सेलाउँछ र गरिबीको आगो?”.

Hyundai
nic asia
mahindra

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • अमेरिकामा तालिम अमेरिकामा तालिम

    (तिब्बतबाट नेपाल आएपछि गोम्पोले पुनः विवाह गरे। सन् २००८ मा पनि मैले उनलाई भेटेको थिएँ। तिब्बती संस्कारमा मृतक व्यक्तिको नाम नभन्ने चलन छ। त्यो कुरा मलाई त्यतिबेलासम्म थाहा थिएन, थाहा भएको भए सोध्ने पनि थिइनँ। तिब्बती संस्कार थाहा पाएपछि मैले तिब्बतीसँग कुरा गर्दा नाम बताउन मिल्ने भए मात्र बताउनु होला भन्ने गरेको छु। गोम्पोले मृतक आमा र छोरीको नाम बताउँदा आँखाभरि आँसु लिएका थिए। मैले उनको पुरानो घाउ कोट्याएर दुःख दिएँ। मेरै कारण टलपलाएको थियो गोम्पोको आँखामा आँसु। क्षमा गर साङ्गे गोम्पो!)

    श्रीभक्त खनाल

  • कांग्रेस नेता विश्वप्रकाश शर्माको केपी ओलीलाई पत्र-किन छोड्नु भएको त्यो झापा? कांग्रेस नेता विश्वप्रकाश शर्माको केपी ओलीलाई पत्र-किन छोड्नु भएको त्यो झापा?

    म फेरि भन्छु हामी झापाली हुनुभन्दा अघि नेपाली हौं। नेपालको हित हुनसके झापाको पनि हित भइ हाल्छ। तर, हाम्रो सपनाको नेपाल भनेको सबै नेपाली काठमाडौंको भूगोलमा थुप्रने भन्ने होइन। आ-आफ्नो जिल्ला र गाउँ बनाउन दत्तचित्त हुनु भनेको पनि नेपाल बनाउन योगदान गर्नु हो। एक ‘राजनेता’ हुनुको हैसियतमा तपाईँको ब्यक्तित्वले शहरलाई होइन गाउँलाई केन्द्र बनाउन अपिल गर्नुपर्दथ्यो। गाउँको माटोलाई छाडेर शहरको धुलोमा देश खोज्न निरुत्साहित गर्नु पर्दथ्यो। कमरेड आफ्नै पिताजीलाई शोध्नुस् किन उहाँलाई प्रधानमन्त्री छोराको बालुवाटारमा भन्दा झापा गाउँको बालुवा र धुलोको बसाइ उचित लाग्यो?

  • उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन

    मलाई सबैभन्दा बढी आनन्द चराहरू खिच्दा मिल्छ। यिनै चराहरूले मलाई सम्झाइरहन्छन् कि, म उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन। चराहरूले पनि बसाइ सर्छन्। सबै चराहरूको फर्किने ठेगाना हुँदैन। सिमाना नै नभएका चराहरूसँग पनि जीवन संघर्षका कथाहरू छन्। आफूलाई बोकेको डुंगा पल्टिँदा जसरी मर्छन् हरेक दिन शरणार्थीहरू, चराहरू पनि आकाशबाटै फुत्त झर्छन् धर्तीमा आफ्नो जीवनको गती गुमाएर।

    निष्प्रभ सजी

साहित्यपाटी

पाठक विचार

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट