प्रेमको अन्तरिक्ष

चुनाव
  • Get News Alerts

tata

जबरर्जस्ती मुस्काुन निकाल्दै ओठबाट
तिम्रो यादका राजमार्गमा दौडिँदै–रोकिँदै
पर्खाईका एक–एक पलहरु
फेरि गन्नुछ मलाई

बाँधर आफ्नै मुटु विवशताले
छुट्टिएँ जब म तिमीबाट
यस्तो लाग्यो कि
मेरो जीवनको घाममाथि
तुषारो चलाएर गयौ तिमी
फेरि एकपटक म
रित्तो–रित्तो बगर भएकी छु।

जब हुन्छ बिहान
तिम्रै मुहार भएर झुल्कन्छ घाम
जब पर्छ रात
तिम्रै चन्चल आँखाजस्तै देखिन्छ जून
जब मुस्किलले खुल्छ
हुस्सु निलेर आकाश
तिम्रै सिंगो रुप बनाउँछन्
आकाशका ताराह
रातले चकमन्नतासँग खेल्दै लुकामारी
अर्कै प्रभात जन्माउँछ समय।

यी पट्यार लाग्दा मौसमहरु चिर्दै
मेरै मुटुमा क्यानभास बनाएर
समयका रंगीन कुचीहरुले
कोरिरहन्छन् तिमीजस्तै आकृतिहरु

ठोक्किएर जान्छ तिम्रो तस्बिर
मेरा आँखाहरुमा जब
वर्षौंजस्तो लाग्ने यो रात
आँखा खोलेरै निदाउँछु म
जस्तो कि
एक सेकेण्ड तिमी
मबाट टाढा हुनु पनि
पृथ्वी एकपटक घुम्न बिर्सिएझैं लाग्छ मलाई।

तिमीबिनाका पलहरु
कस्तो–कस्तो शुन्यता बोकेर आउँछ
फूलहरु हाँस्नै बिर्सेका छन्
नदीहरु बग्दा–बग्दै रोकिएका छन्
ती सडक उचाल्ने जुलुसहरुले
छुनै सक्दैनन् मलाई
फिक्का–फिक्का लाग्छ
त्यो साँझको मेहफिल पनि
जहाँ तिम्रो उपस्थिति हुँदैन।

मलाई यो पनि थाहा छ
तिमी एकदिन जरुर आउनेछौ
मेरो प्रेमको बाटो भएर
म खनिरहेछु विश्वासको बाटो
तिम्रो मनसम्म पुग्नुछ मलाई
शालिन भएर आउनु तिमी
आवाजहरुको ख्यालै नगरी आउनु
बनाउँ एउटा प्रेमको अन्तरिक्षयान
अनि, उडान भरौं हामी
प्रेमको अन्तरिक्षमा
जहाँ तिमी र मबाहेक
अझ कोही पनि नहोस्।

Hyundai
nic asia
mahindra
hawali
alka

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • अमेरिकामा तालिम अमेरिकामा तालिम

    (तिब्बतबाट नेपाल आएपछि गोम्पोले पुनः विवाह गरे। सन् २००८ मा पनि मैले उनलाई भेटेको थिएँ। तिब्बती संस्कारमा मृतक व्यक्तिको नाम नभन्ने चलन छ। त्यो कुरा मलाई त्यतिबेलासम्म थाहा थिएन, थाहा भएको भए सोध्ने पनि थिइनँ। तिब्बती संस्कार थाहा पाएपछि मैले तिब्बतीसँग कुरा गर्दा नाम बताउन मिल्ने भए मात्र बताउनु होला भन्ने गरेको छु। गोम्पोले मृतक आमा र छोरीको नाम बताउँदा आँखाभरि आँसु लिएका थिए। मैले उनको पुरानो घाउ कोट्याएर दुःख दिएँ। मेरै कारण टलपलाएको थियो गोम्पोको आँखामा आँसु। क्षमा गर साङ्गे गोम्पो!)

    श्रीभक्त खनाल

  • कांग्रेस नेता विश्वप्रकाश शर्माको केपी ओलीलाई पत्र-किन छोड्नु भएको त्यो झापा? कांग्रेस नेता विश्वप्रकाश शर्माको केपी ओलीलाई पत्र-किन छोड्नु भएको त्यो झापा?

    म फेरि भन्छु हामी झापाली हुनुभन्दा अघि नेपाली हौं। नेपालको हित हुनसके झापाको पनि हित भइ हाल्छ। तर, हाम्रो सपनाको नेपाल भनेको सबै नेपाली काठमाडौंको भूगोलमा थुप्रने भन्ने होइन। आ-आफ्नो जिल्ला र गाउँ बनाउन दत्तचित्त हुनु भनेको पनि नेपाल बनाउन योगदान गर्नु हो। एक ‘राजनेता’ हुनुको हैसियतमा तपाईँको ब्यक्तित्वले शहरलाई होइन गाउँलाई केन्द्र बनाउन अपिल गर्नुपर्दथ्यो। गाउँको माटोलाई छाडेर शहरको धुलोमा देश खोज्न निरुत्साहित गर्नु पर्दथ्यो। कमरेड आफ्नै पिताजीलाई शोध्नुस् किन उहाँलाई प्रधानमन्त्री छोराको बालुवाटारमा भन्दा झापा गाउँको बालुवा र धुलोको बसाइ उचित लाग्यो?

  • उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन

    मलाई सबैभन्दा बढी आनन्द चराहरू खिच्दा मिल्छ। यिनै चराहरूले मलाई सम्झाइरहन्छन् कि, म उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन। चराहरूले पनि बसाइ सर्छन्। सबै चराहरूको फर्किने ठेगाना हुँदैन। सिमाना नै नभएका चराहरूसँग पनि जीवन संघर्षका कथाहरू छन्। आफूलाई बोकेको डुंगा पल्टिँदा जसरी मर्छन् हरेक दिन शरणार्थीहरू, चराहरू पनि आकाशबाटै फुत्त झर्छन् धर्तीमा आफ्नो जीवनको गती गुमाएर।

    निष्प्रभ सजी

साहित्यपाटी

पाठक विचार

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट