फर्कनु उसको

  • Get News Alerts

united
विश्व कविता
tata

भर्खरै थाहा पाएको हुँ मैले उनी फर्कि आएकी
उनी जो हाम्रो टोलको सबैभन्दा सुन्दर युवती थिइन्
अब आएकी छिन् सधैँको लागि विवाहको तीन वर्षपछि फिर्ता

आफ्नै टोलमा
कहाँ राख्ने उनलाई - सकिरहेका छैनन् बुझ्न उनको लज्जित परिवार

छन् उनको शरीरमा पिटाइका स्थायी निशानहरु
र मूहारमा
त्यत्तिकै स्थायी एउटा भाव जसलाई म चाहेर पनि निराशा भन्न सक्दिन

जहाँ फर्किएकी छिन्
यो एउटा गाउँ हो जसलाई अनेकौँ हिन्दुस्तानी गाउँजसरी
शहर बनिने तीव्र इच्छा र छट्पटी छ
जबकी मालिकबाट कुटिएर, रक्सी खाएर घर फकिर्एको एउटा मजदूर पनि
आइमाईको नाममा
पूरा सामन्त हुने गर्दछ यहाँ

तीन वर्ष अरुकै उपनाम र कुल–गोत्रमा जिउने
असफल कोशिशपछि
उनी फर्किएकी छिन्
फेरि आफ्नो नामभित्र खोज्दै
उही पुरानो सुन्दर पहिचान

महान हिन्दु परम्परा अनुसार
आफ्नै गोत्रमा उनको फिर्ती सम्भव छैन
तैपनि अपनाएकी छिन्
फेरि उही उपनाम
जसलाई छोडेर हिँडेकी थिइन्
आफ्ना केही गुमनाम चाहनेहरुका स्मृतिहरुमा कहीं
आज त्यसलाई फेरि पाएकी छिन्
कुनै हराएर गएको महङ्गो गहनाजसरी

जहाँ
डोली चढेर गएकी आइमाईलाई अर्थीमा मात्रै फर्कने विधान छ
त्यहाँ उनी आएकी छिन् फर्किएर
लामो–लामो पाइला चाल्दै
मेटिएर गएपनि
उनका यी साहसी पदचिन्हहरुको साक्षी रहनेछ यो धर्ती

हाम्रोजस्तो देशमा कति आइमाईहरु फर्कने गर्दछन्
यसरी नै
जसरी उनी फर्किएकी छिन् सरम नमानि
आँखाहरु नझुकाई
उनी फर्किएकी छिन्
वर्ष दिन पुगेको आफ्नो बच्चालाई छातीमा च्यापेर
आफ्नै बाल्यकालको घरमा

पहिले पनि घुम्ने गर्दथे फटाहाहरु
हाम्रो गल्लीमा
तर तिनीहरुको हिम्मत यति बढेको थिएन
त्यतिखेर उनी यस टोलको मात्रै हैन
कुनै परीलोककी युवती थिइन्
तर अब कसैले पनि उधार्न सक्दछ सिलाई
उनको जीवनको
कतिले लोभले भरिएर
बाटो हिँड्दै गर्दा कुमले ठक्कर दिन सक्छ उनलाई
प्रतिरोधको कुनै खास चिन्ता नै नगरी

केही उनको मृत पिताको
र केही उनी फर्कनुको शोकमा निरुपाय झैं
प्रायसः धर्धरी रुने गर्दछिन् उनकी आमा

थाहा छैन के भयो
कि टोलमा उनको लागि कोही भाइ रहेन
कोही काका
कोही ठूलोबुवा
या फेरि यस्तै कुनै नाता

एउटा पुरुषलाई छोड्ने बित्तिकै जस्तो कि
थुप्रै–थुप्रै
पुरुषहरुले भरिए उनको दुनियाँ

खेल्ने गर्दछिन् प्राय
सानी बहिनीसँग ब्याडमिन्टन आफ्नो घरको खुल्लै छाडिएको
बिना रेलिङ लगाइएको खतरनाक छतमा
सोच्ने गर्दछु म
कि साथी आखिर कुन चीजले बनिएका हुने गर्दछन् आइमाईहरु?
आगो?
या पानीले?
हुन सक्दछ
उनीहरु बनिएका हुन्छन् आगो र पानीको मिश्रणले
जसरी बन्दछ बाफ
जसलाई एकदम छिट्टै आफूतिर तान्ने गर्दछ
आकाशको खुल्ला हातले

म सोच्दछु जब उनलाई
हातमा रयाकेट समातेर आकाशतर्फ आउँदै गरेको साँझको
रङगीन बादलहरुझैं आफ्नो फरियाको फेर फर्फराउँदै
उड्दै गरेको देख्दछु
यथार्थमा
एउटा अनौठो आत्मसम्मानले भरिएको
जीवनको कति असम्भव पाठ हो यो
जसलाई मेरो कविता
आफ्नो डुब्दै गरेको शिल्पमा
यसरी
फेरि घर फर्किएकी एउटी युवतीसँग सिक्ने गर्दछ!

परिचयः

शिरीष कुमार मौर्यको जन्म सन् १९७३, डिसेम्बर १३ को दिन नागपूरमा भएको हो । उनको सन् १९९४ मा एउटा काव्य–पुस्तिका, सन् २००४ मा एउटा कविता–सङ्ग्रह, सन् २००९ मा ‘पृथ्वी पर एक जगह’ नामको कविता–सङ्ग्रह प्रकाशित भैसकेको छ । र, ‘जैसे कोई सुनता हो मुझे’ नामक कविता–सङ्ग्रह चाँडै नै प्रकाशन हुन गैरहेको छ।

 

Hundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • एक नर्सको अनुभवः अस्पतालले बिरामी कुरुवालाई पनि बिरामी बनाउँछन् एक नर्सको अनुभवः अस्पतालले बिरामी कुरुवालाई पनि बिरामी बनाउँछन्

    उपचार गराउन पैसा जुटाउने तनाब, बिरामी निको होस् भन्ने तनाव र अझ नेपालमा त छुट्टै अस्पतालले दिएको भागदौडको तनाव। यस्तो अवस्थामा कुरूवा नै बिरामी पर्न सक्छन्। मैले नर्सिंङ सकाएर काम गरेको दुई वर्षको अनुभवमा यस्ता थुप्रै कुरूवा देखेँ जो स्वयम् आफैं सिथिल भएर र कमजोरीका कारण बेहोस भएर लडे। यो देख्ता मन कुँडिन्थ्यो।

    सुजता अधिकारी

  • अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न? अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न?

    होटलमा प्रेमी–प्रेमिका होस् या श्रीमान–श्रीमती, महिला–पुरुष देख्नासाथ मिडिया साथै लगेर छापा मार्ने र थुन्ने काम सभ्य समाजका लागि पाच्य हुँदैन। राज्यले प्रहरी–प्रशासनको यस्तो प्रवृत्तिमा अंकुश लगाउनैपर्छ।

    मानवी पौडेल

  • के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर? के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर?

    साना खुद्रे पसलहरु वा रेष्टुरेण्टमा पाउरोटी खाने झोले पर्यटक मात्र लगेर पर्यटन क्षेत्र उभो लाग्छ त? आजको भोलि प्रतिफल खोज्ने क्षेत्र पर्यटन होइन। पर्यटकलाई सुविधा दिएर फाइदा लिने अवस्थामा हामी नभएका कारण अनुभव बेचेर प्रतिफल बढाउनुपर्ने अवस्था नेपाली पर्यटन उद्योगको छ। त्यसैले दिनहुँ जस्तो हुने जात्रा पर्वहरु, सय भन्दा बढी जातिहरुका धर्म, संस्कृति, संस्कारहरुलाई पर्यटनको भाषामा बेचेर लाभ लिन ढिलो गर्नु हुँदैन। विस्तृतमा

     

    सुधन सुवेदी

साहित्यपाटी

  • नेपाली पनि नयाँ बनिसके नेपाली पनि नयाँ बनिसके

    ठूलै क्रान्तिको बिगुल फुक्छु भन्थ्यो छोरो

    आफ्नै बिहेमा नरसिंहा फुक्न सकेन

    अर्कैलाई मैले ज्याला तिरेर फुकाउनु पर्‍यो

    सिंगो नेपाल र सप्पै नेपालीको  नेतृत्व गर्छु भन्थ्यो

    मैले जुटाई दिएका दस-बीस जन्तिको नेतृत्व गर्दै दंग पर्‍यो।

    चट्याङ मास्टर

  • दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती

    ऊ बेला मुनाले आफ्ना मदनको बाटो छेक्न सकेकी थिइनन्। अहिले मदन हार खाइरहेको छ।’ अन्ततः ऊ ‘केयर गिभर’ को ट्याग भिर्दै इजरायल हान्निएकी थिई।  ‘अहिलेसम्म त केही बिग्रेको छैन। यताको चिन्ता छैन। हरपल मन त्यतै डुलिरहन्छ। छोरीलाई पुरा अवधि स्तनपान गराउन सकिन। आफ्नी आमाका रसिला दुधे स्तन चुस्न आँ गरिरहेकी उसको मुखमा तितेपाती कोचिदिएँ मैले। आधारभूत बालअधिकार समेत उपभोग गर्न पाइन उसले, मेरै कारणले। डर लागिरहन्छ, मलाई भोलि के भन्ली उसले?’

    शिव अर्याल

  • इन्गेजमेन्ट इन्गेजमेन्ट

    अव त्यसपछि मैल बोल्ने केही देखिन, मस्तिष्कमा शुन्यता छायो। तै पनि अन्तिम प्रयत्न गर्दै भनेँ, ‘हेर त्यसो नभन, म त बर्वाद हुन्छु, कसैको अगाडि मुख देखाउनलायक हुन्न, म त मरे पनि हुन्छ। तिम्रो पनि भविष्य ड्यामेज हुन्छ, के सोचेर यस्तो निर्णय गर्यौ?'

    लक्ष्मण अधिकारी

पाठक विचार

  • गगन थापा र विश्वप्रकाशहरुलाई चिठ्ठी !

    क्षमा गर्नुहोला, म कांग्रेसको सदस्य भएका कारण कांग्रेसको गर्विलो इतिहास र शक्तिशाली बर्तमानको विषयमा निश्चय पनि अनभिज्ञ छैन। सँगै देशको समृद्ध भविश्यको राजमार्ग आजको विद्यमान कांग्रेसको काम गर्ने सोच र शैलीले सुनिश्चित गर्न सक्दैन भन्ने कुरामा पनि अनभिज्ञ छैन। नेतृत्वका लक्ष्यहरु सधै आफू केन्द्रित मात्र छन्। सत्ता र शक्ति जोगाउन मात्र नेतृत्वको प्राथमिकताको विषय बन्छ। नेतृत्वसँग न इमान–जमान छ, न विधि र प्रकृया छ, न सपना र कल्पनाशिलता, न समस्याहरुको समाधान गर्नसक्ने कार्यकौशलता छ। त्यसैले महोदयहरु, मेरा अघि देश फेर्नका लागि भनेर कांग्रेस फेरिन्छ कि फेरिदैन भन्ने प्रश्न खडा भएको छ।

    चन्द्र के.सी.

  • भारतीय प्रहरीको गोलीले नेपाली मारिँदा साझा बसमा आगो किन?

    नेपालमा हुने बन्द हड्तालका कार्यक्रममा धेरैजसो आगजनी र तोडफोडका कार्यक्रम सम्भवत: विप्लवले नै आयोजना गरेका बन्दमा हुने गर्छन्। त्यसमा पनि धेरै नोक्सानी मजदुर वर्गले नै खेप्नुपरेको देखिन्छ। चालकलाई ट्याक्सी भित्रै राखेर बाहिरबाट आगो लगाइएका घट्ना समेत हामीले यस्ता बन्द हड्तालमा देखिसकेका छौँ। ती घटनासम्म त मैले पनि  केही लेखिनँ। माओवादी जनयुद्धको समयमा यस्ता आगजनीका घट्ना धेरै देखिएकाले पनि स्वभाविकै ठानियो।

    कृष्णप्रसाद शर्मा

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट