हेब्बी बड्डे

yamaha
  • Get News Alerts

united
आमाले छोरालाई लेखेको कविता
tata

 

छोरा!
सिमेन्टको सेतो खाली बोरा बोकेर
धानको सिला खोज्न जाँदा
तिमी पाइलैपिच्छे भेट्थ्यौ
नरुवाको घाँटीमा सुनको सिक्री बनेर निदाइरहेका
धानका पहेँला बालाहरु

त्यसरी नै पाइलैपिच्छे भेटिरहनु
तिमीले जिन्दगीको खेतमा खोजेका
सपनाका सिलाहरु

हेब्बी बड्डे मेरो छोरा!

बिहेको भोलिपल्टै
मैतालु फर्काउन जाँदा
माइतिघरको आँगन टेक्ने बेलामा
छोरीको सिउँदो पहिलोपल्ट जसरी मुस्कुराउँछ
त्यसरी नै मुस्कुराउन्
तिम्रो विपनाका गालाहरु

सपनामा पनि, विपनामा पनि
सारा दुनियाँले तिम्रो नाम त्यसरी दोहोर्‍याओस्
जसरि तिमी सानो छँदा
तिमीले सिकेका नयाँ शब्द
दिनरात दोहोर्‍यारहन्थ्यौ

हेब्बी बड्डे मेरो छोरा!

आज तिम्रो जन्मदिनमा दिन म अरु केही सक्दिनँ
तिमीलाई सम्झिनबाहेक,

तिमीलाई त म
तिमी जन्मिनुभन्दा धेरै अघिदेखि सम्झिरहेकी छु,

बाडुलीले यादलाई
कसरी बिर्सन सक्छे र?


हामीलाई प्रौढ शिक्षा पढाउने
गीता भण्डारी बैनीले
'काकी, तपाईं सुरुमा कसको नाम लेख्न सिक्नुहुन्छ ?' भनेर सोध्दा
मेरा ओठले
तिमीलाई सम्झिन्छन्

अम्बाको रुखमुनी घाँस काट्न जाँदा
सुगाले
आधा अम्बा खाएर आधा झार्छ,
सुगाको जुठो हँसियाले फाल्दै
बाँकी अम्बा टोक्न खोज्दा
मेरो जिब्रोले
तिमीलाई सम्झिन्छ


मैले साँझ–बिहान गाई दुहुन बस्दा
ठूलो बाल्टीको छेउमा
सानो गिलास लिएर
आजभोलि आउदैन कुनै सानो मान्छे
तर पनि
बाच्छोले चपचप पार्दै थुन तानेको सुनेपछि
मेरा कानले तिमीलाई सम्झिन्छन्

घरैअघिको बाटैबाटो
तिमीजस्तै कोहीआउँदै गरेको देखेपछि
मेरा पैतालाले सम्झिन्छन् तिमीलाई,
अनि
त्यो आउँदै गरेको मान्छे
तिमी हैनौ भनेर अरुले भन्दिएपछि
मेरा परेलीले सम्झिन्छन् तिमीलाई।

तिमीले तिम्रो 'मेरो सेरोफेरो' किताब हराउँदा
मेरो सेरोफेरो आउन डराउँदै तिमी
जुन खाँबोको सेरोफेरो घुमेथ्यौ
अहिले त्यो खाँबो बुढो भएको छ,
त्यो रोगी बुढो खाँबोले
उसको दुखिरहने घुँडा खोच्याउनाले गर्दा
अहिले हाम्रो घर ढकाल बा जस्तै कुप्रो भएको छ

ढकाल बासँग त लौरो छ
हाम्रो घरसँग छैन ,

एकादशी एकादशीमा
त्यो बुढो खाँबोको सेरोफेरो गोबरले पोत्दा
मेरा हत्केलाका रेखाले तिमीलाई सम्झन्छन्

शनिबार खल्याङमल्याङ जिउ नुहाइसकेपछि
जुन गुन्द्रीमा सुतेर तिमी
मलाई तिम्रो कानमा तेल हाल्न लगाएर
तिम्रो कान कुर्र… पार्न लगाउँथ्यौ
अहिले म
त्यही गुन्द्रीमा धान सुकाउँछु,
सुकेको धान बोरामा उठाउँदा
त्यो बोराको मुखले
भोको मुख लगाएर मेरो मुखमा टुलुटुलु हेरिरहन्छ,

फुल्याउँदै फुल्याउँदै
बोराको त्यो भोको मुख बाँध्दा
मेरा औंलाले तिमीलाई सम्झन्छन्

सम्झिरहेकी म
कुनैकुनै दिन
तिमीलाई सम्झन बिर्सन्छु
अण्डा पारिरहेकी कुखुरीले
कुनैकुनै दिन
अण्डा पार्न बिर्सन्छे,

बिर्सेको दिनको भोलिपल्ट
कुखुराको पोथीले
भित्र दुइटा रानी भएको दुई गुना ठुलो अण्डा पार्छे

मेरो राजालाई बिर्सेको दिनको भोलिपल्ट
मेरा आँखा
अरु दिनभन्दा दुई गुना बढी ठूला हुन्छन्


सम्झिँदै जाँदा म सम्झिन्छु
तिमीलाई मैले ...
खै कुन्नि कति कक्षासम्म पढाएकी थिएँ,

तिमीले पढेका अक्षर र अंकहरु किन्न
मैले फर्सीका बियाँ बेचेकी थिएँ ,
त्यसैले त म चाहन्छु
तिम्रो जिन्दगीको बेलोमा
प्रगतिका गतिला-गतिला गट्टाहरु लागुन्

तिमीले पढेका अक्षर र अंकहरु किन्न
मैले बोडीको बीउ बेचेकी थिएँ
त्यसैले त म सधैँ चाहन्छु
तिम्रो जिन्दगीका लहराहरुमा
रहरका करोडौँ कोसाहरु झुण्डिरहुन्,


तिमीले पढेका अक्षर र अंकहरु किन्न
मैले कुखुराका अण्डा बेचेकी थिएँ
त्यसैले त म सधैं चाहन्छु
तिम्रो जिन्दगीको गुँडमा
खुसीका चुलबुले चल्लाहरु चिउँ-चिउँ गरिरहुन्


यति धेरै पढेको मेरो छोरा!
तिम्रो चिउँडोको टुप्पो सम्झेर
मैले
जतिचोटी नरिवलको कुचोको टुप्पो भाँचेकी छु
त्यति गन्न सक्छौ हैन?


यति धेरै पढेको मेरो छोरा!
तिम्रो कानको लोती सम्झेर
मैले
जतिचोटी बाख्राको पाठाको कानको लोती सुम्सुम्याएकी छु
त्यति गन्न सक्छौ हैन?

यति धेरै पढेको मेरो छोरा!
मेरा गालामा
बाङ्गिएका अक्षरलाई
बाङ्गिएकै डिको दिएर
तिम्रो लागि लेखिएको एउटा कविता छ,
त्यति पढ्न सक्छौ हैन?


तिमीलाई सम्झिँदै मकैको कुटी काटिसकेपछी
मकैका ढोडका लामा छोटा टुक्राहरुले
डुँडको पानीमा तैरिएर
तिम्रै बारेमा लामा-छोटा कथाहरु बनाएका छन्
त्यति पढ्न सक्छौ हैन?


तिमीलाई नै सम्झिन्छु म
तिम्रो बुबाले मंगलबारे बजारबाट ल्याएको
दुई पावा खसीको मासुमा
दुई बटुका झोल हालेको दिन,
तिमीले ओढ्ने गरेको पुरानो सिरकमा
नयाँ खोल हालेको दिन
म तिमीलाई सम्झिन्छु,

दिनभरी घरमा कोही नभएको दिन
म तिमीलाई सम्झिन्छु,
रातभरी घरभरि सबैजना भएको दिन
म तिमीलाई सम्झिन्छु,

म छु जस्तो लागेको दिन म तिमीलाई सम्झिन्छु,
मर्छु जस्तो लागेको दिन म तिमीलाई सम्झिन्छु,


सर्पले काँचुलीलाई बिर्सिएको दिन
म तिमीलाई सम्झिन्छु
काँचुलीले सर्पलाई सम्झिएको दिन
म तिमीलाई सम्झिन्छु,

मैले आफूलाई सम्झेको दिन
म तिमीलाई सम्झिन्छु
आफूलाई बिर्सिएको दिन
म तिमीलाई सम्झिन्छु,

मलाई नढाँटीकन भन त मेरो छोरा!
आज तिम्रो जन्मदिनमा
तिमीले मलाई सम्झ्यौ?

Hyundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • हिउँ पर्‍यो, उठ सन्दकपू! (फोटोफिचर) हिउँ पर्‍यो, उठ सन्दकपू! (फोटोफिचर)

    खिड्कीबाट बाहिर हेरे। केही देखिएन। टर्च बालेर हेरेँ सेम रिजल्ट। टोइलेट पसेँ। त्यहाँ कुनामा सेतो हिउँजस्तै देखे। रूमबाट सोझै निस्किएर मूलढोका बिस्तारै उघारेँ। मास्तिरबाट खसेको सानु हिउँको ढिस्कनाले चिण्डे तालुलाई फुस्स छोयो। टर्चले बाहिर चारैतिर नियाले। म हेरेको हेर्यै भएँ। एकचोटी आँखा मिचेँ। चाँदीको स्वर्गमा एकदुई पाइला चालेँ। टेक्नु पनि माया लाग्नेखाले!

    विकास आले

  • साथीको नाममा त्यो चिठी साथीको नाममा त्यो चिठी

    लिम्बु संस्कारअनुसार धान नाच नाचियो। धेरै केटीहरुसँग धान नाच्ने नाममा चिनजान गरियो। अनि उट्पट्याङ गफ हानियो। यसरी दुई दिन धान नाच्ने अनि ख्यालठट्टा गर्ने नाममा राई साथीको मन त एउटा युवतीसँग आकृष्ट भएछ। सायद ऊ आफ्नो भावना पोख्ने बााटो खोजिरहेको थियो। यही उपायको खोजीमा तेश्रो दिनको साँझ उसले एउटा प्रस्ताव राख्यो। प्रस्ताव थियो– दुवै मिलेर त्यो गाउँकी दुइटी केटीलाई प्रेमपत्र लेखेर छोड्ने।

    भानु बोखिम

  • सामुदायिक विकासको सपना सामुदायिक विकासको सपना

    हुनत यसलाई केही नगर्ने भन्दा, गर्ने नै बढी विवादमा हुन्छन् भन्न पनि सकिएला तर कुरा त्यति भनेर मात्र अब ढाट्न र टार्न हुँदैन। सामुदायिक विकास तथा जिविकोपार्जनका नाममा संघसंस्थाहरुले कहिलेसम्म कनिका छर्ने हो? अब यस्को जवाफ नदिई धरै छैन।

    कृष्ण प्र. पौडेल 

साहित्यपाटी

  • र, एउटा एस्ट्रे र, एउटा एस्ट्रे

    निभाउँछु उही एस्ट्रेमा ठुटो चुरोट
    र, प्रश्न गर्छु आफैलाई
    मनभित्र एकान्तमा कतै किन चिच्याउँदैछ बच्चु कैलाश?
    ‘टाढा टाढा जानु छ साथी, एकफेर हाँसीदेऊ’

    भोलि त सबेरै छोडेर जानु छ।

    सौरभ कार्की

  • मिठा बरफ मिठा बरफ

    रगत छाद्ने रोगले उसका बा वितेपछि उनीहरु निकै दुखी र असहाय बने। खानै नपाएर मर्नुपर्ने स्थिति बन्दै गएपछि उनीहरु सुकुम्वासी टोल छोडेर कमला नदि तटको सानो बजारको साहुकहाँ आश्रय लिन पुगेका थिए। साहुले गोरु गोठसँगै छ्वालीले बारेर आमा छोरीलाई बस्ने व्यवस्था गरिदिएका थिए। वस्न खान दिएवापत घरका भाँडाकुँडा सरसफाइ देखि सवै काम गरिदिनुपथ्र्यो। उ रोगी पनि भएकाले धेरै काम गर्न सक्तिनथी। सुखी देवी हरेक दिन आफू सरहकि सिमरनको ब्याग बोकेर नजिकैको स्कुल जाने आउने गर्थी। बुढेसकालको सन्तान भएर हो कि साहुसाहुनी सिमरनलाई असाध्य मायाँ गर्थे। स्कुल धेरै टाढा नभए पनि हरेक दिन सुखी देवीलाई ब्याग बोक्न लगाएर पठाउँथे।

    लक्ष्मण अधिकारी

  • आमाको देश आमाको देश

    कस्तो अचम्म कसैसँग सल्लाहै नगरी फालेको प्रस्तावमा कतै कुनै बिरोध नभइ समर्थन बर्सिए । सायद नेपालको इतिहासमा कुनै बैठकको कुनै प्रस्तावमा यस्तो सहमति आएको थिएन होला । साशनबाट आफैँलाई अलग्याउने आफ्नो प्रस्तावका पक्षमा पुरुषहरुको सभा सहमत भएको देखेर खुशीले फुलेल मन्त्रीका आँखा निरन्तर बगिरहेका थिए । रुमालले पटकपटक आँसु पुछिरहेका उतिरै रहेको सहभागीको ध्यान खिच्दै प्रधानमन्त्री फेरि बोले –बाँकी दलका सभापतिजीहरुको प्रष्ट बिचार पाऊँ ।

    शम्भु सुस्केरा

पाठक विचार

  • नयाँ वर्ष प्रण

    रित्तो बोतल र खाली शिशाहरूले सामुहिक आत्महत्या गरे। ऊ परऽऽको एक कुनामा हेर त? एक थुप्रो लासहरू जस्तै डंगुर लडिराछ।   चीत्कार तिरस्कार अपहेलना बित...

    इन्द्र थेगिम

  • मजबुत स्थानीय सरकारका लागि सक्षम जनप्रतिनिधि

    जनप्रतिनिधिहरुको अवधि समाप्त भएपछि कर्मचारीको शासन सुरु भयो। कर्मचारीको उद्देश्य र प्रवृत्ति भनेकै जागिर खाने र पैसा कमाउने हो। देशकै कर्मचारीको उच्च पदमा पुगेका व्यक्ति मुख्यसचिव जस्तो पद प्राप्त गरेको व्यक्ति त पद त भै हाल्यो पैसा पनि कमाउनु प¥यो भनेर विदेश हिँड्ने अवस्था छ भने त्यसभन्दा तलका कर्मचारीको हालत के होला? सहजै अनुमान गर्न सकिन्छ। यसको मतलब सबै कर्मचारी पैसाकै लागि काम लाग्दछन् भन्ने होइन।

    रमाकान्त शर्मा

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट