नेता हाम्रा खराब होइनन्, कुर्सी नै हो जाली

  • Get News Alerts

tata

त्यो कुर्सी नै त्यस्तो रैछ कसलाई गर्नु गाली
यता कराउ उता कराउ समय बर्बाद खाली 
नेता त्यहाँ कति बसे सबै उस्तै अरे
राजादेखि नेतासम्म सबको एउटै माली ।।

सबै नेता बस्न खोज्ने कस्तो हो त्यो कुर्सी
ज्ञानेन्द्रलाई कुत्कुती भो बसे एकै पाली 
उनलाई पनि त्यै कुर्सीले कटायो नागार्जुन
गणतन्त्र ल्यायौं हामीले राजतन्त्रलाई फाली ।।

प्रचण्ड थे नयाँ जोगी धेरै खरानी घसे
सेनापति काण्ड ठूलो दियो नि निकाली
झलनाथका कयौ महिना अर्जुनदृष्टिमै गए
काम केही लछारेनन् फोटो टाँसे खाली ।।

माधव नेपाल महिनौंसम्म काम चलाएर बसे
रहर थियो प्रम हुन, पुग्यो उनको पाली
विना कुर्सीका बाबुराम, थिए कति प्यारा
आखिर कुर्सीले पुर्याईछाड्यो उनको पनि पाली ।।

बाबुरामलाई भन्ने गर्थे जनताका नेता
आखिर कुर्सी बलवान रैछ बनाइदियो जाली 
बाबुरामले भन्ने गर्थे शेरबहादुरको जम्बो
आफ्नाले झन् पचास नाग्यो शेरबहादुरलाई ढाली 
दलले गर्न केही सकेनन गुहारेछन् पारी
न्यायाधीश नै उत्तम हुने साँचो दियो माली 
त्यै कुर्सीले खिलराजलाई बसाई छाड्यो शिरमा
उनले भने चुनाव गरे सबै भ्रमलाई टाली ।।

चुनाव भयो कांग्रेस ठूलो सुशील दाजी आए
तीन दल मिली सम्विधान ल्याए यसै पालि 
सम्विधानमा छिमेकीले गिद्देदृष्टि लायो
नाकाबन्दी लगाइदियो मधेसी उचाली ।।

त्यै कुर्सीले मधेसीलाई संसदसम्म ल्यायो
ओलीलाई हराउन ठानी उनलाई जाली 
प्रचन्डको बुइ चढी ओलि प्रम भए
काम कुरो एकातिर बोलिरहे खालि ।।

जसोतसो ९ महिना थेगो कुर्सीले ओली
छिमेकीले रुचाएन आखिर दियो ढाली 
अनेक तिक्डम लगाएर फेरि प्रचन्ड आए
शेरबहादुरले प्रचन्डलाई माने कुर्सीका माली ।।

कस्तो कुर्सी परेछ त्यो सबैलाई खेलाउने
दलका नेता सबै उस्तै खोज्ने आफ्नै पाली 
नबसुन्जेल बसौं बसौं बसेपछि उस्तै
नेता हाम्रा खराब होइनन कुर्सी नै हो जाली ।।।।

hundai

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • चक्मकाउँदै गरेको जैदी चक्मकाउँदै गरेको जैदी

    संसारले नयाँनयाँ आकार लिइरहेको बेला हाम्रा गाउँघरहरु किन अझँ पछि छन्, किन पछि पारिए? हाम्रा नेताहरुमा किन देश विकास गनुपर्छ भन्ने सोच पलाएन? आदि–आदि कुराले मलाई गाउँ पुग्दा पिरोल्छ। यस्ता अनेकन जिज्ञासा मलाई गाउँघरहरु डुल्दा हुन्छ। हाम्रा गाउँघरहरुलाई हामी बिर्सियौं भने, हामी कहिल्यै अगाडि बढ्न सक्दैनौँ। कारण, हामी सबैको अस्तित्व गाउँसँग जोडिएको छ भन्ने लाग्छ।

    आरके अदिप्त गिरी

  • सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष

    नेपालमै पहिलो पटक पत्रकारिता तथा आमसञ्चार विषयमा स्नातकोत्तर तह सञ्चालन गरी विद्यमान् पत्रकारिता शिक्षामा आमुल परिवर्तन गर्ने उद्धेश्यल २०५७ सालमा कलेज अफ जर्नालिजम् एण्ड मास कम्युनिकेसन (सिजेएमसी) स्थापना भएको हो। त्रिभुवन विश्वविद्यालयले २२ वर्षदेखि पत्रकारिता विषयमा स्नातक तह सञ्चालन गरिरहेको तर स्नातकोत्तर तह सुरु गर्न नसकेको अवस्थामा सिजेएमसीले काठमाडौंको धापासीबाट तीन कोठा भाडामा लिएर सुरु गर्नु आफैंमा चुनौतीपूर्ण थियो। २०५८ साल पुष २७ गते वरिष्ठ पत्रकार भारतदत्त कोइराला, प्राध्यापक र सिजेएमसीका विद्यार्थीबाट सामूहिकरूपमा कलेजको उद्धघाटन भएको थियो।

    डा. मञ्जुश्री मिश्र

  • कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर? कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर?

    ओली सरकार छँदै ज्ञवाली नेतृत्वको प्राधिकरणले कर्मचारी तान्न, धान्न र काम लगाउन नसक्ने पुष्टि भइसकेको थियो। कुनै पनि सार्वजनिक पदमा नियुक्ति गर्दा पार्टीप्रतिको वफादारीलाई केन्द्रमा राख्ने नगरेको भए ओलीले पहिले त ज्ञवालीभन्दा धेरै योग्य मानिसलाई प्राधिकरणमा ल्याउने थिए। भुलवश त्यस्तो मानिस नियुक्त भएको भए कार्य सम्पादन हेरेपछि फेरेर अर्को मानिस राख्ने थिए। 

    जीवन क्षत्री

साहित्यपाटी

  • शालिकहरुको उपत्यका शालिकहरुको उपत्यका

    गुँरासका रिफ्लेटहरु परेको मेरा आँखालाई
    सहरको श्मशानतिर डोहो¥याउँदा,
    आँखिभौंलाई घरको ढोकामा झुन्ड्याएर
    काँपेको अँगालाले मलाई बेस्सरी
    कसेकी थिइन् आमैले–
    शालिकहरुको उपत्यका किचकन्याहरुको हो भनेर,
    तर, मैले मानेन।

    दीलिप कुँवर

  • माछो माछो भ्यागुतो माछो माछो भ्यागुतो

    ‘उसको अर्थात् यो मुसहरी टोलको अर्थात् उनीहरु जस्ता श्रमजीवीहरुको समस्या कसले हेर्छ त?’ घुरको धुवाँले पिरो हुँदै गएको आँखा मिच्दै ऊ फेरी पनि घोरियो–‘रोजी– रोटीको समस्या कसले टार्न सक्छ? नन्दन रायले वा माधोबाबुले वा शर्माजीले वा अरु? ’अहँ। फलाना थोक गर्छु, तिलाना थोक गर्छु भन्नेहरु नजितुञ्जेल मात्रै डिङ हाक्ने हुन्, जितिसकेपछि त उल्टो लोप्पा ख्वाँउछन्। माछो, माछो भ्यागुतो!

    इस्माली

  • दुध चिया दुध चिया

    कसैको  अलिकति गाली र नमिठो  वचन सहने क्षमता नभएको मलाई उसले सिधै मुर्ख भनिदिई। परिचय नै भएको छैन सिधै इडियट भन्छ, कस्ती केटी हो? सोचेर तलदेखि माथिसम्म उसलाई हेरें। सर्ट, पाइन्ट र कोट लगाएकी ऊ निकै भद्र देखिन्थी। 

    भानुभक्त

पाठक विचार

  • विकासको नाम जपी, माछो-माछो भ्यागुता बनाए

    हेर हाम्रा नेताले, आफैंलाई भुइ-फुट्टा बनाए। बिखन्डनको बाटो रोजी, न यता न उता बनाए ।   अनेकौ वाद तन्त्र भनी सधै जनता झुक्याइरहे, विकासको नाम जपी, ...

    डा. रबिन खड्का

  • हामी मधेसीबाट कहिले नेपाली हुने?

    lsquo;ल् उठनुस तपाईहरु, आ–आफनो झोलाहरु चेकजाच गराउनुहोस्’, यसरी जोडले आएको एक्कासी आवाजले म झस्केर उठेँ। उठेर देख्दा भर्खर हेटौडा, मकवानप...

    सुशीलकुमार साह

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट