नेता हाम्रा खराब होइनन्, कुर्सी नै हो जाली

  • Get News Alerts

united
tata

त्यो कुर्सी नै त्यस्तो रैछ कसलाई गर्नु गाली
यता कराउ उता कराउ समय बर्बाद खाली 
नेता त्यहाँ कति बसे सबै उस्तै अरे
राजादेखि नेतासम्म सबको एउटै माली ।।

सबै नेता बस्न खोज्ने कस्तो हो त्यो कुर्सी
ज्ञानेन्द्रलाई कुत्कुती भो बसे एकै पाली 
उनलाई पनि त्यै कुर्सीले कटायो नागार्जुन
गणतन्त्र ल्यायौं हामीले राजतन्त्रलाई फाली ।।

प्रचण्ड थे नयाँ जोगी धेरै खरानी घसे
सेनापति काण्ड ठूलो दियो नि निकाली
झलनाथका कयौ महिना अर्जुनदृष्टिमै गए
काम केही लछारेनन् फोटो टाँसे खाली ।।

माधव नेपाल महिनौंसम्म काम चलाएर बसे
रहर थियो प्रम हुन, पुग्यो उनको पाली
विना कुर्सीका बाबुराम, थिए कति प्यारा
आखिर कुर्सीले पुर्याईछाड्यो उनको पनि पाली ।।

बाबुरामलाई भन्ने गर्थे जनताका नेता
आखिर कुर्सी बलवान रैछ बनाइदियो जाली 
बाबुरामले भन्ने गर्थे शेरबहादुरको जम्बो
आफ्नाले झन् पचास नाग्यो शेरबहादुरलाई ढाली 
दलले गर्न केही सकेनन गुहारेछन् पारी
न्यायाधीश नै उत्तम हुने साँचो दियो माली 
त्यै कुर्सीले खिलराजलाई बसाई छाड्यो शिरमा
उनले भने चुनाव गरे सबै भ्रमलाई टाली ।।

चुनाव भयो कांग्रेस ठूलो सुशील दाजी आए
तीन दल मिली सम्विधान ल्याए यसै पालि 
सम्विधानमा छिमेकीले गिद्देदृष्टि लायो
नाकाबन्दी लगाइदियो मधेसी उचाली ।।

त्यै कुर्सीले मधेसीलाई संसदसम्म ल्यायो
ओलीलाई हराउन ठानी उनलाई जाली 
प्रचन्डको बुइ चढी ओलि प्रम भए
काम कुरो एकातिर बोलिरहे खालि ।।

जसोतसो ९ महिना थेगो कुर्सीले ओली
छिमेकीले रुचाएन आखिर दियो ढाली 
अनेक तिक्डम लगाएर फेरि प्रचन्ड आए
शेरबहादुरले प्रचन्डलाई माने कुर्सीका माली ।।

कस्तो कुर्सी परेछ त्यो सबैलाई खेलाउने
दलका नेता सबै उस्तै खोज्ने आफ्नै पाली 
नबसुन्जेल बसौं बसौं बसेपछि उस्तै
नेता हाम्रा खराब होइनन कुर्सी नै हो जाली ।।।।

Hyundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • नेपाली फोटोपत्रकारिताका बारेमा मेरो कुरा नेपाली फोटोपत्रकारिताका बारेमा मेरो कुरा

    नेपाली फोटोपत्रकारिता भनेजस्तै विकास र उन्नति नहुनुमा नेपाली फोटो पत्रकारहरुले जति सुन्दर तस्बिर कैद गर्छन् त्यस्तै अनुरुपमा फोटो क्याप्सन (फोटो विवरण) नलेखेर हो। उनीहरुलाई लाग्छ कि लेख्नु भनेको लेखक पत्रकारहरुको काम हो। त्यसैले त्यो लेखाइ गलत भैदिन्छ जब क्याप्सन लेखकले फोटोपत्रकारको नजरले हेर्न सक्दैन।

    दीपेन्द्र बज्राचार्य

  • काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं

    काठमाडौं! आफैं भित्र के छ? अवस्य नै धेरै छ। काठमाडौं मेरो लागि धेरै हो। यसलार्इ राम्रो बनाउन प्रतिज्ञा गर्ने र परिवर्तनका सम्वाहक बन्न खोज्ने मानिसहरूका लागि पनि यही नै सत्य हो, कुनै पनि व्यक्तिका लागि उसको नाम नै सबैथोक हो। काठमाडौंका लागि त्यो अझ बढी हो। तपाईँ आफूलार्इ विवेकशिल वा एमाले, काँग्रेस, माओवादी, साझा, हाम्रो यो वा त्यो अन्य दर्जनौं नामले पुकार्नुहोस्, के तपाईँको काठमाडौं वास्तवमै मेरो भन्दा फरक छ? तिनीहरू भन्छन् कि युवाहरू तेज, लचिलो र दिन चाहने हुन्छन्। तर नेपालका नयाँ राजनीतिक पार्टीहरूलार्इ के भएको छ, मलार्इ थाहा छैन । कुनै पनि नयाँ राजनीतिक पार्टीसँग जित्नका लागि चाहिने कोष, युवाहरूको सहयोग, अनुभव जस्ता सबै कुराहरू पर्याप्त छैनन्। के हामी सबै मिलेर एउटा समूह बनाउन सक्तैनौं जहाँ हामीसँग पर्याप्त कोष, कार्यान्वयन गर्न सक्ने युवाशक्ति र बौद्धिक वार्ताकारले भरिपूर्ण रहुन् अनि त्यहाँ उत्कृष्ठताका लागि फरक हुन सक्छ।

    सुमना श्रेष्ठ

  • फेसबुकमा मात्र हैन, आमालाई मनमा पनि सजाउने कि? फेसबुकमा मात्र हैन, आमालाई मनमा पनि सजाउने कि?

    यसको अर्थ यो नमानौं कि आमाको फोटो फेसबुकमा राख्न पनि नपाउने? पक्कै पनि पाउने। तर आफूले आमालाई कतिको माया गर्छु, बिरामी पर्दा कतिको हेरचाह गर्छु, बृद्ध अवस्थामा कतिको माया र स्नेह गरेँ, आमालाई मिठो मसिनो खान दिएँ कि दिईन लगायतका कुराहरु ख्याल गरेका छौं? एकपटक स्मरण गरौं, हामीमध्ये कतिले फेसबुकमा धेरै खाले ‘क्याप्सन’ सहित तस्बिर राखेका आमाहरु कति बृद्धाश्रममा होलान्, कति खान नपाएर रत्नपार्कमा हात फैलाउन बाध्य होलान्, कति उपचार खर्च नभएर अस्पतालमा जीवन र मृत्युको दोँसाधमा लडिरहेका होलान्।

    गोबिन्द मरासिनी

साहित्यपाटी

  • आमा आमा

    रगतको थोपा थोपा सिन्चित गरेर  आफू भित्र लुकायौ  शारीरिक परिवर्तनसँगै  जाग्राम बसेका  मातृ उमंगहरु  दिन अनि महिना गन्दै...

    मिरा प्रसाई

  • माता तिर्थ औँसी माता तिर्थ औँसी

    लंके दिनभर र्याली र भाषणमा ब्यस्त रह्यो। साँझपख लखतरान परेर पार्टी कार्यलय पुग्यो। कार्यालयको वाइफाइ अटो-कनेक्ट हुनासाथ मोबाइलमा नोटिफिकेसन बज्न थाल्यो। उसले फेसबुक खोलेर हेर्यो। ओहो! आज त आमाको मुख हेर्ने दिन पो रहेछ। आफुसँग दिनभर सँगै हिंडेका मने, रिखे र यामेले फेसबुकमा आमाको फोटो राखेको देखेर ऊ चित खायो। उसले सोच्यो- 'कुन बेला फुर्सद पाएछन यिनेरुले? अनी कहाँको वाइफाइ पाएछन?'

    सन्तोष पौड्याल

  • र, एउटा एस्ट्रे र, एउटा एस्ट्रे

    निभाउँछु उही एस्ट्रेमा ठुटो चुरोट
    र, प्रश्न गर्छु आफैलाई
    मनभित्र एकान्तमा कतै किन चिच्याउँदैछ बच्चु कैलाश?
    ‘टाढा टाढा जानु छ साथी, एकफेर हाँसीदेऊ’

    भोलि त सबेरै छोडेर जानु छ।

    सौरभ कार्की

पाठक विचार

  • किशोर थापाजीलाई खुलापत्र

    राजनितिमा भर्खर प्रवेश गरेकी रन्जुलाई मेयर पदमा निर्वाचित गराएर उनीलाई मार्गदर्शन गर्ने भूमिकामा तपाई रहनु भयो भने निश्चय नै नेपालको राजनैतिक इतिहासमा यो एउटा नयाँ प्रयोग हुनेछ। अरुले पनि यसबाट पाठ सिक्ने छन्। नयाँ पुस्तालाई राजनितिमा स्थान दिन यो कोशेढुंगा साबित हुनेछ। मलाई के पनि विश्वास छ भने वैकल्पिक राजनैतिक शक्ति खोजिरहेका काठमाण्डौबासीहरुले तपाईहरुलाई अवश्य विजय गराउने छन्।

    डा. शैलेन्द्र सिग्देल

  • नयाँ वर्ष प्रण

    रित्तो बोतल र खाली शिशाहरूले सामुहिक आत्महत्या गरे। ऊ परऽऽको एक कुनामा हेर त? एक थुप्रो लासहरू जस्तै डंगुर लडिराछ।   चीत्कार तिरस्कार अपहेलना बित...

    इन्द्र थेगिम

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट