पर्ख, नझार पर्दा एकछिन

  • Get News Alerts

विश्व कविता
tata

नझार पर्दा एकछिन;

पर्ख, कथा अझै बाँकी छ।

 

पर्ख,

नझार पर्दा एकछिन।  

 

अहिले त भर्खर फुटेको छ काँचो माटो,

अहिले त मात्र शरीर ढलेको छ।

केवल पात्र पराजीत भएको छ अहिले त।

 

अब बल्ल सल्किन थाल्नेछन् मनका दु:खहरू,

अब बल्ल धड्किन थाल्नेछन्‌ मनका चोटहरू।

अझै त ज्यूँदैछ संवेदन।

 

जोगाऊ यो ज्वाला,

जो थकित भएर झरेको छ भर्खरै पात्रको हातबाट।

यो आगो जोगाऊ,

अब यहीँबाट शुरू हुनेछ नयाँ यात्रा

फेरि आँधी बनेर।

उठ्नेछ फेरि कुनै पात्र यहीँबाट

यही उज्यालो बोकेर।

 

पक्कै भेटिनेछ गन्तव्य कहीँ न कहीँ।

 

पर्ख,

नझार पर्दा एकछिन।  

 

***

गुलजारको जन्म १८ अगस्ट सन्‌ १९३६ मा तत्कालिन भारतको पञ्जाब (हाल पाकिस्तान) मा एक सिख परिवारमा भएको थियो।गुलजारको वास्तविक नाम सम्पूरण सिँह कालरा हो।

विशेषत: हिन्दी-उर्दूमा कलम चलाउने गुलजारले पञ्जाबी, तथा अन्य कतिपय भारतीय भाषा खरीबोली, हरियाणवी, मारवाडी तथा ब्रज भाषामा पनि लेखेका छन्‌। गुलजार भारतीय हिन्दी सिनेमाका लोकप्रिय तथा मर्मस्पर्शी गीतहरूका रचयिता तथा फिल्म निर्देशक पनि हुन्‌। गुलजारका केही कविताहरू 'चाँद पुखराज का', 'रात पश्मिनेँ' तथा 'पन्ध्र पाँच पचहत्तर' (पन्ध्र पाँच पचहत्तर), 'कुछ और नज्मेँ' (केही अरू कविताहरू) लगायतका कवितासङ्ग्रहहरू तथा छैँया छैँया (छैँया छैँया) लागायतका गजल तथा गीतसङ्ग्रहहरू प्रकाशित रहेका छन्‌।

सन्‌ १९६३ मा गुलजारले सङ्गीतकार एस.डी.बर्मनको एउटा फिल्ममा गीत लेखेर फिल्मी गीतकारको रूपमा बलिउड प्रवेश गरे। गुलजारले हालसम्म एक सय सत्र वटा फिल्मका लागि सयौँ गीतहरू लेखेका छन्‌। उनका अढाइ दर्जन गीतहरूले हालसम्ममा फिल्मफेयर एवार्डलगायत विभिन्न उपाधिहरू प्राप्त गरेका छन्‌। सन्‌ २००८ को हलिवुड फिल्म स्मलडग मिनेनियरको गुलजारद्वारा लिखित गीत 'जय हो' ले एकेडेमी एवार्डको उत्कृष्ट मौलिक गीतको उपाधि जित्यो। सोही गीतले सन्‌ २०१० मा ग्रामी एवार्डको एउटा उपाधी प्राप्त गर्‍यो।

गुलजारले 'आनन्द' लगायतका अनेकौँ फिल्महरूमा सम्बाद लेख्नुका साथै 'इज्जत' लगायतका दुई दर्जन जति फिल्मको निर्देशन गरेका छन्‌।

गुलजारले पहिलो विवाह विच्छेद गरेर बसेकी अभिनेत्री राखीसँग विवाह गरे।एउटी छोरी जन्मिएको एक वर्षपछि उनीहरू अलग्गिए तर  कानूनीरूपमा अहिलेसम्म सम्बन्धविच्छेद गरेका छैनन्‌। 

गुलजार हाल भारतको मुम्बईमा रहेर कृयाशिल छन्‌।

hundai

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष

    नेपालमै पहिलो पटक पत्रकारिता तथा आमसञ्चार विषयमा स्नातकोत्तर तह सञ्चालन गरी विद्यमान् पत्रकारिता शिक्षामा आमुल परिवर्तन गर्ने उद्धेश्यल २०५७ सालमा कलेज अफ जर्नालिजम् एण्ड मास कम्युनिकेसन (सिजेएमसी) स्थापना भएको हो। त्रिभुवन विश्वविद्यालयले २२ वर्षदेखि पत्रकारिता विषयमा स्नातक तह सञ्चालन गरिरहेको तर स्नातकोत्तर तह सुरु गर्न नसकेको अवस्थामा सिजेएमसीले काठमाडौंको धापासीबाट तीन कोठा भाडामा लिएर सुरु गर्नु आफैंमा चुनौतीपूर्ण थियो। २०५८ साल पुष २७ गते वरिष्ठ पत्रकार भारतदत्त कोइराला, प्राध्यापक र सिजेएमसीका विद्यार्थीबाट सामूहिकरूपमा कलेजको उद्धघाटन भएको थियो।

    डा. मञ्जुश्री मिश्र

  • कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर? कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर?

    ओली सरकार छँदै ज्ञवाली नेतृत्वको प्राधिकरणले कर्मचारी तान्न, धान्न र काम लगाउन नसक्ने पुष्टि भइसकेको थियो। कुनै पनि सार्वजनिक पदमा नियुक्ति गर्दा पार्टीप्रतिको वफादारीलाई केन्द्रमा राख्ने नगरेको भए ओलीले पहिले त ज्ञवालीभन्दा धेरै योग्य मानिसलाई प्राधिकरणमा ल्याउने थिए। भुलवश त्यस्तो मानिस नियुक्त भएको भए कार्य सम्पादन हेरेपछि फेरेर अर्को मानिस राख्ने थिए। 

    जीवन क्षत्री

  • माघीलाई मिलनको पर्व बनाउने कि फुटको? माघीलाई मिलनको पर्व बनाउने कि फुटको?

    माघीको मौकामा मालिकहरू गाउँमा गएर गरिब, सोझा अभिभावकलाई ललाईफकाई विभिन्न प्रलोभनमा पारेर, वर्षको सिर्फ एकजोर कपडा दिएर वा एकदम न्यूनतम पैसा दिएर ५ देखि २० वर्ष सम्मका छोरीलाई आफ्नो घरायसी काम गर्नका लागि कमलरीको रूपमा लैजाने चलन थियो। कमलरीको नाउँमा हजारौं थारू चेलीवेटीहरूको विभिन्न तवरले शोषण हँुदै आएको छ। उनीहरू श्रम शोषण, यौन शोषणमा परी मानसिक पीडा भोग्दै विक्षिप्त अवस्थामा मालिकको घरमा नारकीय जीवन जिउन विवश छन्। कुनै न कुनै बहाना पारेर चेलीवटीलाई अझैसम्म कमलरी बनाउने काम हुँदै आएको छ। यसलाई रोक्न समाजका हरेक सचेत नागरिक लाग्नु जरुरी छ। साथै राज्य पक्षबाट यी सामाजिक विकृतिपूर्ण कुप्रथालाई हटाउनका लागि ठोस कार्यक्रम अगाडि ल्याउनु पर्दछ। तर उनीहरुले अझैसम्म कमलरी परिचय पत्र समेत पाएका छैनन्।

    शत्रुघन चौधरी

साहित्यपाटी

  • खाम भित्रको माया खाम भित्रको माया

    मैले भनें– म थाकेकी थिएँ, यसो पल्टेको भुसुक्कै निदाएछु । ‘तिमी बद्लियौ।’ ‘मेल्वर्नको मौसम जस्तै भयौ भन्न खोजेको कल्याण?’ ‘तिमी नजिस्क त मसँग।’ ‘हुन्छ, त्यसो भए अर्कोसँग जिस्किन्छु नि त।’

    निरु त्रिपाठी

  • कसको सिन्दूर? कसको सिन्दूर?

    गएको वैशाखमा गिरानचौरतिर बिहे भएको रहेछ मस्यौरीको। रामदाइ घर फर्किएको खबर सुनेर मामाघर राउतगाउँ जाने बहाना बनाएर आएकी रहिछन् यता।  हुनु–हुनामी भइसक्यो। रिसाएर अथवा रोएर अब केही हुनेवाला थिएन। 'के गछ्र्यौ त अब?' रामदाइले सोधे।  'तिमी जे भन्छौ, त्यही गर्छु... !' उनले आँसु पुछ्दै भनिन्। 'जान्छ्यौ त मसँग?' रामदाइले खिरिल्याएर सोधे। मस्यौरीले मुन्टो हल्लाइदिइन्।

    प्रोल्लास सिन्धुलीय

  • जुग्री जुलुस जुग्री जुलुस

    तराईमा औलो उन्मूलन भयो। पहाडबाट मान्छे ओइरिए। त्यसबेला दाङका फाँटमा धान झुलेका थिए। पहेलपुर तोरी फुलेका थिए। र, तिनकै रङमा भूमिपुत्र थारूका अबोध मन खुलेका थिए। पहेलपुर तोरीको फूलसित बाजी लाग्दै जुग्री–जग्गु प्रेमको कोपिला लागेको थियो। दाङ झरेका शासक खलकका अाँखा पहेलपुर फाँटमा परे। थारू र अक्षर, थारू र राज्यसत्ताबीच गोरु बेचेको साइनो पनि थिएन। त्यसैले ‘शासक खलक’लाई ती फाँट कब्जा गर्न कुनै आइतबार कुर्न परेन।सिङ्गो पञ्चायत नै तिनका भएपछि छिनभरमै सारा फाँट आफ्नो बनाए। हेर्दाहेर्दै पहाडबाट झरेका शासक खलक जति जिम्दार भए भने थारू भूमिहीन।

    नवीन विभास

पाठक विचार

  • विकासको नाम जपी, माछो-माछो भ्यागुता बनाए

    हेर हाम्रा नेताले, आफैंलाई भुइ-फुट्टा बनाए। बिखन्डनको बाटो रोजी, न यता न उता बनाए ।   अनेकौ वाद तन्त्र भनी सधै जनता झुक्याइरहे, विकासको नाम जपी, ...

    डा. रबिन खड्का

  • हामी मधेसीबाट कहिले नेपाली हुने?

    lsquo;ल् उठनुस तपाईहरु, आ–आफनो झोलाहरु चेकजाच गराउनुहोस्’, यसरी जोडले आएको एक्कासी आवाजले म झस्केर उठेँ। उठेर देख्दा भर्खर हेटौडा, मकवानप...

    सुशीलकुमार साह

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट