छोराछोरी बिग्रिए तेरा, सप्रिए मेरा

  • Get News Alerts

हामीलाई सानैदेखि सिकाइएको हुन्छ आफूभन्दा ठूलालाई तपाईं हजुर भन्नु पर्छ अनि आफूभन्दा सानालाई तँ तिमी। त्यसैअनुसार हामी अभ्यस्त हुदै जान्छौं हामी हाम्रो बाल्यकालदेखि नै। पुरुष प्रधान समाज भएकाले नै होला हामीकहाँ श्रीमतीलाई तिमी भनेर सम्बोधन गर्ने अनि श्रीमानलाई तपाईं हजुर। त्यति मात्र होइन श्रीमानले लात हान्न हुने अनि जुठो भात टाउकोबाट खन्याईदिन हुने तर श्रीमतीले त्यसको विरोध गर्न पनि नहुने।

मैले केही वर्ष पहिला आफन्तकोमा आफ्नै आँखाले देखेको कुरो हो यो। सहीलाई सही र गलतलाई गलत भन्न पाउने सबैको जन्मसिद्द अधिकार हो तर हाम्रो समाजमा पुरुषले जे बोले पनि हुने जे गरे पनि हुने अनि महिलाले गर्दै नगरेको गल्ती पनि गलत हुन्छ। त्यतिमात्र नभएर गर्दै नगरेको गल्तीको सजाय दिइन्छ नारीलाई। सजाय दिनेमा पुरुष र नारी दुबै पात्र हुन्छन् या पुरुष पात्र मात्र।

घरमा छोरो ढिलो घर आयो भनेर बुहारीले विरोध गरिन् भने सासू बुहारीको पक्ष लिएर बोलेको विरलै देखिन्छ। त्यतिमात्र नभएर लोग्ने मान्छे जतिबेला घर फर्कदा पनि हुन्छ, जे गरे पनि हुन्छ भनेर छोराको गल्तीलाई नै प्रोत्साहन दिने गरिन्छ। केटीमान्छे भएर अबेरसम्म बहिर बस्नु हुन्न भनेर छोरीलाई सिकाउने हाम्रो समाजले अबेरसम्म बाहिर बस्नुहुदैन भनेर छोरालाई सिकाएको कहीँ पाइँदैन। घरको राम्रो कोठा छोरालाई, खाना खान बस्दा सजिलो बस्ने ठाउँ छोरालाई, दुध र घिउको मात्रा पनि धेरै छोरालाई नै। घरबाटै शुरु हुन्छ विभेद प्रत्येक कुरामा।

आजको महँगीको जमानामा श्रीमान श्रीमती दुवैजनाले काम नगरी खर्च धान्नै नसक्ने अवस्था छ। त्यसमाथि काठमाडौंको अस्तव्यस्त जिन्दगी सम्हाल्न त्यति सजिलो छैन। फलतः दुवै जनाले वाहिर काम गर्नुपर्ने हुन्छ। दशदेखि पाँच दुवैले आफ्नो आफ्नो काम गरेकै हुन्छन्। तर कार्यालय समय पहिले र कार्यालय समयभन्दा पछि नि? श्रीमती विहान ४ बजे नै उठेर सरसफाई, भातभान्छा, छोराछोरीको स्कूलको तयारीमा लाग्छिन् भने श्रीमानजी ‍औछ्यानमा लम्पसार परिरहेका हुन्छन् अबेरसम्म। अझ श्रीमतीले वेड टी बनाएर लगेर बोलाउँदासम्म पनि उनिहरुलाई उठ्न गाह्रो हुन्छ। यस्तो लाग्छ की चिया पिईदिएर श्रीमतीमाथि उनिहरुले कुनै कृपा गरिरहेका छन्। एउटै समयमा अफिस जाने र घर फर्कने उनीहरु घरको कामको जिम्मा चाहिँ श्रीमतीको टाउकोमा मात्र थोपर्छन्। यस्तरी की उनी कुनै निर्जिव मेशिन हुन् अनि उनलाई न भोक प्यास लाग्छ न त थकाई नै। त्यति मात्र नभएर कुनै दिन खाना नमिठो भयो अथवा तरकारीमा नुन चर्को भयो भने भातको थाल नै उचालेर फालिदिन र तथानाम गाली गर्न पनि कत्ति बेर लाग्दैन उनिहरुलाई।

यसको मतलब सबै पुरुषहरु यस्तै हुन्छन् भनिएको होइन तर पनि हाम्रो वरिपरि, छरछिमेक सबैतिर यस्ता घटना वग्रेल्ती भेटिन्छन्, प्रशस्तै देखिन्छन्। श्रीमतीले जस्तो सुकै परिस्थितिमा पनि श्रीमानलाई मैले तँ भनेको सुनेको छैन तर श्रीमान तिमीबाट तँ मा झर्न कत्ति पनि बेर लगाउदैनन्। त्यति मात्र नभएर चुल्ठै समातेर ढुन्मुन्याईदिन र अगाडि जे भेटिन्छ त्यही बस्तुले हान्न बेर लगाउदैनन्। एउटा सानो घटना उल्लेख गरिहालौं।  एकजना महिलाले आफ्नो बच्चालाई नजिकैको पसलवाट दुईवटा अण्डा लिएर आउन पठाइन्। बच्चाले ल्याउदै गर्दा अण्डा फुट्न पुग्छ। अनि श्रीमानको प्रतिकृया स्वरुप दुबै फुटेका अण्डा श्रीमतीको टाउकोमा बज्रिन पुग्छ। यस्तो छ हाम्रो समाज। एक अवोध बालकले गरेको सानो गल्तीको सजाय पनि महिलालाई नै दिईन्छ। छोरा छोरी बिग्रिए भने तेरो छोरा छोरी अनि सप्रिए भने मेरा छोराछोरी वास्तविकता यही हो। यी त केही प्रतिनिधि घटना मात्र हुन हाम्रो समाजको। यस्ता अरू थुप्रै घटना हुन्छन्।

 

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • एक नर्सको अनुभवः अस्पतालले बिरामी कुरुवालाई पनि बिरामी बनाउँछन् एक नर्सको अनुभवः अस्पतालले बिरामी कुरुवालाई पनि बिरामी बनाउँछन्

    उपचार गराउन पैसा जुटाउने तनाब, बिरामी निको होस् भन्ने तनाव र अझ नेपालमा त छुट्टै अस्पतालले दिएको भागदौडको तनाव। यस्तो अवस्थामा कुरूवा नै बिरामी पर्न सक्छन्। मैले नर्सिंङ सकाएर काम गरेको दुई वर्षको अनुभवमा यस्ता थुप्रै कुरूवा देखेँ जो स्वयम् आफैं सिथिल भएर र कमजोरीका कारण बेहोस भएर लडे। यो देख्ता मन कुँडिन्थ्यो।

    सुजता अधिकारी

  • अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न? अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न?

    होटलमा प्रेमी–प्रेमिका होस् या श्रीमान–श्रीमती, महिला–पुरुष देख्नासाथ मिडिया साथै लगेर छापा मार्ने र थुन्ने काम सभ्य समाजका लागि पाच्य हुँदैन। राज्यले प्रहरी–प्रशासनको यस्तो प्रवृत्तिमा अंकुश लगाउनैपर्छ।

    मानवी पौडेल

  • के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर? के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर?

    साना खुद्रे पसलहरु वा रेष्टुरेण्टमा पाउरोटी खाने झोले पर्यटक मात्र लगेर पर्यटन क्षेत्र उभो लाग्छ त? आजको भोलि प्रतिफल खोज्ने क्षेत्र पर्यटन होइन। पर्यटकलाई सुविधा दिएर फाइदा लिने अवस्थामा हामी नभएका कारण अनुभव बेचेर प्रतिफल बढाउनुपर्ने अवस्था नेपाली पर्यटन उद्योगको छ। त्यसैले दिनहुँ जस्तो हुने जात्रा पर्वहरु, सय भन्दा बढी जातिहरुका धर्म, संस्कृति, संस्कारहरुलाई पर्यटनको भाषामा बेचेर लाभ लिन ढिलो गर्नु हुँदैन। विस्तृतमा

     

    सुधन सुवेदी

साहित्यपाटी

  • नेपाली पनि नयाँ बनिसके नेपाली पनि नयाँ बनिसके

    ठूलै क्रान्तिको बिगुल फुक्छु भन्थ्यो छोरो

    आफ्नै बिहेमा नरसिंहा फुक्न सकेन

    अर्कैलाई मैले ज्याला तिरेर फुकाउनु पर्‍यो

    सिंगो नेपाल र सप्पै नेपालीको  नेतृत्व गर्छु भन्थ्यो

    मैले जुटाई दिएका दस-बीस जन्तिको नेतृत्व गर्दै दंग पर्‍यो।

    चट्याङ मास्टर

  • दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती

    ऊ बेला मुनाले आफ्ना मदनको बाटो छेक्न सकेकी थिइनन्। अहिले मदन हार खाइरहेको छ।’ अन्ततः ऊ ‘केयर गिभर’ को ट्याग भिर्दै इजरायल हान्निएकी थिई।  ‘अहिलेसम्म त केही बिग्रेको छैन। यताको चिन्ता छैन। हरपल मन त्यतै डुलिरहन्छ। छोरीलाई पुरा अवधि स्तनपान गराउन सकिन। आफ्नी आमाका रसिला दुधे स्तन चुस्न आँ गरिरहेकी उसको मुखमा तितेपाती कोचिदिएँ मैले। आधारभूत बालअधिकार समेत उपभोग गर्न पाइन उसले, मेरै कारणले। डर लागिरहन्छ, मलाई भोलि के भन्ली उसले?’

    शिव अर्याल

  • इन्गेजमेन्ट इन्गेजमेन्ट

    अव त्यसपछि मैल बोल्ने केही देखिन, मस्तिष्कमा शुन्यता छायो। तै पनि अन्तिम प्रयत्न गर्दै भनेँ, ‘हेर त्यसो नभन, म त बर्वाद हुन्छु, कसैको अगाडि मुख देखाउनलायक हुन्न, म त मरे पनि हुन्छ। तिम्रो पनि भविष्य ड्यामेज हुन्छ, के सोचेर यस्तो निर्णय गर्यौ?'

    लक्ष्मण अधिकारी

पाठक विचार

  • गगन थापा र विश्वप्रकाशहरुलाई चिठ्ठी !

    क्षमा गर्नुहोला, म कांग्रेसको सदस्य भएका कारण कांग्रेसको गर्विलो इतिहास र शक्तिशाली बर्तमानको विषयमा निश्चय पनि अनभिज्ञ छैन। सँगै देशको समृद्ध भविश्यको राजमार्ग आजको विद्यमान कांग्रेसको काम गर्ने सोच र शैलीले सुनिश्चित गर्न सक्दैन भन्ने कुरामा पनि अनभिज्ञ छैन। नेतृत्वका लक्ष्यहरु सधै आफू केन्द्रित मात्र छन्। सत्ता र शक्ति जोगाउन मात्र नेतृत्वको प्राथमिकताको विषय बन्छ। नेतृत्वसँग न इमान–जमान छ, न विधि र प्रकृया छ, न सपना र कल्पनाशिलता, न समस्याहरुको समाधान गर्नसक्ने कार्यकौशलता छ। त्यसैले महोदयहरु, मेरा अघि देश फेर्नका लागि भनेर कांग्रेस फेरिन्छ कि फेरिदैन भन्ने प्रश्न खडा भएको छ।

    चन्द्र के.सी.

  • भारतीय प्रहरीको गोलीले नेपाली मारिँदा साझा बसमा आगो किन?

    नेपालमा हुने बन्द हड्तालका कार्यक्रममा धेरैजसो आगजनी र तोडफोडका कार्यक्रम सम्भवत: विप्लवले नै आयोजना गरेका बन्दमा हुने गर्छन्। त्यसमा पनि धेरै नोक्सानी मजदुर वर्गले नै खेप्नुपरेको देखिन्छ। चालकलाई ट्याक्सी भित्रै राखेर बाहिरबाट आगो लगाइएका घट्ना समेत हामीले यस्ता बन्द हड्तालमा देखिसकेका छौँ। ती घटनासम्म त मैले पनि  केही लेखिनँ। माओवादी जनयुद्धको समयमा यस्ता आगजनीका घट्ना धेरै देखिएकाले पनि स्वभाविकै ठानियो।

    कृष्णप्रसाद शर्मा

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट