coke Skip Ad >>

कति फरक किसिमको आन्दोलन

चुनाव
  • Get News Alerts

नेपालमा अहिले सीमांकनको विषयलाई लिएर आन्दोलन  चलिरहेको छ। यता कोरियामा राष्ट्रपतिको राजीनामा माग्दै २३ लाख मान्छे सडकमा आन्दोलन गरिरहेका छन्।

तर, कोरियामा आन्दोलन नितान्त फरक तरिकाले हुँदोरहेछ। यहाँ मान्छे सडकमा उत्रन शनिबार र आइतबार कुर्दा रहेछन् किनभने त्यो दिन सबैको बिदा हुन्छ। अरू बेला सबै जना आफ्नो काम धन्दामा ब्यस्त हुन्छन्। यहाँ आन्दोलनको नाममा कसैको हक अधिकार हनन् हुदो रहेनछ।

आन्दोलनको नाममा कुनै कल कारखाना संघ संस्था बन्द गर्ने परिपाटी हुँदोरहेनछ। यसरी चलिरहेको काम बन्द गरिदाँ अरूको हक अधिकार हनन तथा देशलाई ठूलो आर्थिक भार पर्न जाने  मानसिकता आन्दोलनकारीमा हुँदो रहेछ।

उनीहरुले देश विकासको लागि उचित नेतृत्व राम्रो भएन भनेर आन्दोलन गरेका हुन्। ढुंगा मुडा बन्द हडताल  गरिदाँ अरुको अधिकार त हनन् हुने हुने देश समेत पछि पर्न जाने हुँदा यो देशको लागि आन्दोल्न नहुने  तर्क आन्दोलनकारीमा हुँदोरहेछ।

२३ लाख मान्छे सडकमा उत्रेर आन्दोलन गरि फर्कदा सडकमा कहि कतै फोहोर देखिदैन। सबभन्न्दा  गजबको पक्ष  भनेको सडकमा आन्दोलन गरिदाँ प्राय साँझको समय शनिबार बेलुका भोलि आइतबार बिदा पर्ने गरि गरिदो रहेछ, यसो गरिँदा  दिउँसो  सडकमा चल्ने सवारी साधन  कुनै अवरोध नहुने भएकाले  आन्दोलनको नाममा सडक बन्द  गर्ने परिपाटी छैन।

बेलुका भएपछि सबैजना आ आफ्नो काम धन्दा सकि हातमा मैन बत्ति बालेर  २३ लाख मान्छे सडकमा उत्रदा साच्चै नै रौनक  देखिन्छ।

यति खेर मलाई नेपालमा सडकबन्द गरी मान्छेनै तर्साउने गरी आतंक  सिर्जना  हुने गरि हातमा राँको लिएर कुद्दै गरेको राँके जुलुसको याद आउँछ। वातावरण  नै खलबलिने गरि कालो  मुस्लो उठ्ने  बिच  बाटोमा  बालेको टायरको याद आउँछ, सार्वजनिक सम्पतिको तोडफोड गरी  ढुङ्गा  मुडा गरेको याद आउँछ अनि सम्झन्छु नेपालमा शान्तिपूर्ण आन्दोलन  भएको  समाचारलाई,  शान्तिपूर्ण आन्दोलन भनेको प्रहरीको कुटाई  नखाइ कोही घाईते नभएको आवस्थालाई भनिदो रहेछ।

देशको आर्थिक पक्ष असर नपर्नेदेखि मानिसको हक अधिकार  नहुनेसम्मको ख्याल गरी गरिने आन्दोलन  पो शान्तिपूर्ण आन्दोलन, ढुङ्गा  मुडा नगरी सवारी साधन अवरोध नगरी गरिने आन्दोलन पो  शान्तिपूर्ण आन्दोलन। 

नेपालमा पनि विभिन्न विषयलाई लिएर विभिन्न समयमा आन्दोलन हुँदै आएका छन्। कुनै जायज माग होला कुनै जायज माग नहोला आफ्नो ठाँउमा छन्। आफ्नो हक अधिकारको लागि  कुनै ठाँउमा भेला भएर शान्तिपूर्ण माग राख्न पाउनु मौलिक अधिकार  हो। तर, आन्दोलनको नाममा अरुको हक आधिकारको ख्याल नगरी  देशलाई आर्थिक व्यय पर्ने गरि उद्योग धन्दा शैक्षिक  संस्था  सवारी साधन  ठप्प पारी गरिने आन्दोलन शान्तिपूर्ण हुन सक्दैन, देशको हितमा हुन सक्दैन।

माग पूरा गर्ने  भन्दैमा सडकमा  मान्छे जम्मा हुँदा आन्दोलनलाई कसरी ब्यवस्थापन  गर्ने, कुन बेला गर्ने के गर्दा देशलाई  आर्थिक ब्यय पर्दैन, कसरी अरुको हक अधिकार सुरक्षित गर्न सकिन्छ?

कपिल्बस्तु ,हाल दक्षिण  कोरिया

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • अमेरिकामा तालिम अमेरिकामा तालिम

    (तिब्बतबाट नेपाल आएपछि गोम्पोले पुनः विवाह गरे। सन् २००८ मा पनि मैले उनलाई भेटेको थिएँ। तिब्बती संस्कारमा मृतक व्यक्तिको नाम नभन्ने चलन छ। त्यो कुरा मलाई त्यतिबेलासम्म थाहा थिएन, थाहा भएको भए सोध्ने पनि थिइनँ। तिब्बती संस्कार थाहा पाएपछि मैले तिब्बतीसँग कुरा गर्दा नाम बताउन मिल्ने भए मात्र बताउनु होला भन्ने गरेको छु। गोम्पोले मृतक आमा र छोरीको नाम बताउँदा आँखाभरि आँसु लिएका थिए। मैले उनको पुरानो घाउ कोट्याएर दुःख दिएँ। मेरै कारण टलपलाएको थियो गोम्पोको आँखामा आँसु। क्षमा गर साङ्गे गोम्पो!)

    श्रीभक्त खनाल

  • कांग्रेस नेता विश्वप्रकाश शर्माको केपी ओलीलाई पत्र-किन छोड्नु भएको त्यो झापा? कांग्रेस नेता विश्वप्रकाश शर्माको केपी ओलीलाई पत्र-किन छोड्नु भएको त्यो झापा?

    म फेरि भन्छु हामी झापाली हुनुभन्दा अघि नेपाली हौं। नेपालको हित हुनसके झापाको पनि हित भइ हाल्छ। तर, हाम्रो सपनाको नेपाल भनेको सबै नेपाली काठमाडौंको भूगोलमा थुप्रने भन्ने होइन। आ-आफ्नो जिल्ला र गाउँ बनाउन दत्तचित्त हुनु भनेको पनि नेपाल बनाउन योगदान गर्नु हो। एक ‘राजनेता’ हुनुको हैसियतमा तपाईँको ब्यक्तित्वले शहरलाई होइन गाउँलाई केन्द्र बनाउन अपिल गर्नुपर्दथ्यो। गाउँको माटोलाई छाडेर शहरको धुलोमा देश खोज्न निरुत्साहित गर्नु पर्दथ्यो। कमरेड आफ्नै पिताजीलाई शोध्नुस् किन उहाँलाई प्रधानमन्त्री छोराको बालुवाटारमा भन्दा झापा गाउँको बालुवा र धुलोको बसाइ उचित लाग्यो?

  • उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन

    मलाई सबैभन्दा बढी आनन्द चराहरू खिच्दा मिल्छ। यिनै चराहरूले मलाई सम्झाइरहन्छन् कि, म उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन। चराहरूले पनि बसाइ सर्छन्। सबै चराहरूको फर्किने ठेगाना हुँदैन। सिमाना नै नभएका चराहरूसँग पनि जीवन संघर्षका कथाहरू छन्। आफूलाई बोकेको डुंगा पल्टिँदा जसरी मर्छन् हरेक दिन शरणार्थीहरू, चराहरू पनि आकाशबाटै फुत्त झर्छन् धर्तीमा आफ्नो जीवनको गती गुमाएर।

    निष्प्रभ सजी

साहित्यपाटी

पाठक विचार

  • राजीनामाले उज्यालियो दाहालको छवि

    लोडसेडिङ अन्त्य, ओबरमा हस्ताक्षर, फास्ट ट्रयाक लगायतका राम्रा काम दाहाल नेतृत्वको सरकारले अघि बढाएको छ। तिनको सह्राना गर्न कन्जुस्याईं गर्न हुँदैन। मुख्य कुरा यदि दाहालको राजीनामाभित्र कुनै भित्री खेलहरु सम्मिलित छैनन् भने उहाँको यो कदम अत्यन्त प्रशंसनीय छ। साथै दाहालले आफ्नो कद उँचो गर्ने अवसर सहर्ष सदुपयोग गर्नुभएको छ। वचनमा ढुक्क बन्न नसकिने मानिस भनेर चिनिने उहाँको छवि उजिल्याएको छ।

    कल्पना भट्टराई

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट