वीरगञ्जबाट स्वास्थ्य मन्त्री थापालाई पत्र

skoda
  • Get News Alerts

स्वास्थ्य मन्त्री गगन थापाज्यू,
तपाईंको चरित्र, जोश जाँगर तथा कर्मठ परिर्वतन सबैलाई ज्ञात छ।
 
हाम्रो देशमा व्याप्त माफियातन्त्र राजनीतिदेखि चिकित्सा क्षेत्रसम्म पुगेको छ। चिकित्सक नै किन न होस्,त्यसको पोषणकर्ता सरकार, राज्य, नेता, कर्मचारीतन्त्र नै हो। कोही महाबली नै किन न होस् तपाईं र तपाईंको सत्चरित्र, इच्छा शक्ति तथा अडिग आत्मविश्वासको अगाडि घुँडा टेकेर लज्जित र परास्त हुने छन् भन्ने विश्वास हामीलाई छ। हामीलाई विश्वास छ, तपाईंले भ्रष्टाचार र बेथितिहरूलाई जरादेखि नै उखालेर फ्याँक्न कुनै कसर राख्नु हुने छैन खासगरी स्वास्थ्यको क्षेत्रमा। किनभने आम नेपाली जनताको पहिलो सरोकार नै स्वास्थ्य रहेको छ।
 
देशभरिका सरकारी अस्पताल जहाँ आम निमुखा नेपाली जनताले सित्तैमा औषधी उपचार पाउनु पर्ने हो  तिनै स्वयं रोगी र जीर्ण भएर बसेका छन्। राज्य, नेता, स्थानीय गुण्डा तथा माफियाबाट अनैतिक रूपमा परिचालित तथा राजनितिक खेलको मैदान भएको छ। ती अस्पतालको उत्थान तपाईँकै पहलमा अति आवश्यक भइसकेको छ।
 
वीरगञ्ज नेपालको मेरुदण्ड हो, उद्योग, व्यापारको थलो हो। तर, यहाँको नारायणी उपक्षेत्रीय अस्पताल, जो देशकै ठूलो पुरानो अस्पतालमध्ये एक हो। त्यसलाई निरोगी पार्न यसलाई माफियाको महारोगबाट छुटकारा दिलाउन, निमिट्यान्न पार्न सादर अनुरोध गर्दछु। तपाईं आफैंले अग्रता लिएर यहाँ आएर यथार्थ बुझी यसलाई व्यवस्थित गरी दिन हुन हार्दिक आग्रह गर्दछु। सर्वप्रथम यहाँका स्थानीय अस्पताल माफियाहरूको पन्जाबाट छोडाउनु पर्नेछ। नेताहरु पनि यसमा लिप्त छन् केही अपवाद बाहेक।
 
चिकित्सक, स्वास्थ्यकर्मीहरू तथा यिनका सहयोगी र आसेपासेलाई तह लगाउनु पर्नेछ। देशमा नक्कली प्रमाणपत्र भएका नक्कली चिकित्सकहरु भेटिएका छन्। त्यसमा यो ठाउँ पनि अछुतो छैन। तिनीहरूलाई पनि कडा कारबाही जरुरी छ। अब उपरान्त कुनै गरीब जनताले उपचार गर्न नपाएको समाचार बाँकी नरहोस्।
 
जनताको लागि दिइएको निःशुल्क उपचार सेवा सुविधा औषधी बेचेर खाने तथा अनिमियतता गर्नेमाथि कडा कारबाही होस्। सरकार र राज्यबाट नयाँ भवन निर्माण, पुरानोको मर्मत, शौचालय, फर्निचर, उपकरण, नयाँ सेवा सुविधा इत्यादि आवश्यक छ। केही पुराना कर्मचारी, जो वर्षौंदेखि बेथितिलाई बढवा दिइरहेका छन्, तिनीहरूलाई नियमानुसार सरुवा गरिनु आवश्यक छ।
 
मन्त्रीज्यू, तर, यो काम सरल छैन।  यहाँका बेथितिका ठेकेदारले तपाईंको शक्ति र धैर्यको कठिन परिक्षा लिनेछन्। तपाईं र तपाईंको निष्ठा, आत्मस्वाभिमानलाई पटकपटक ठेस पुर्याउने छन्।
यहँको सुधार र परिवर्तन सरल र सहज छैन किनभने यो वीरगंज होइन बिगडलगंज हो। यहाँ तपाईंको विजय कठिन छ तर असम्भव होइन।
 
                                                                         वीरगंज १४, श्रीपुर।
 

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • मकैको चामल मकैको चामल

    खाना नलिनु अघिः -यो साउले खाना सोध्दा पुग्यो भने ‘आगायो’ भन् हे!
    -नपुगेको चैँ कसरी भन्ने?
    -‘चायो’ भन् न! मलाई फिटिक्कै खसकुरा नआउने। आखिरमा ‘आगायो’ के खाएर भन्न सक्नु ? बल्लबल्ल ‘चायो’ मेरो मुखबाट पाँच किलोको ढक जस्तो गरुङ्गो भएर सुस्तरी प्रक्षेपण हुन्छ। बाले अर्डर दिँदा भात मेरो लागि चैँ ‘हाफ’ भनेको हुन्छ। खाने बेला मैले ‘फुल’ पो खाइसक्छु, कारणः भात चामलको देखापर्छ।

    छम गुरुङ

  • हामी आफैं उखेलिनुपर्ने जरा हौं हामी आफैं उखेलिनुपर्ने जरा हौं

    मैलै जीवनमा धेरै बालबालिकाको कान निमोठेँ। कन्सिरीका रौं तानेँ। गालामा चड्कन लगाएँ। पाइपको लौरोले हत्केला बजाएँ। ढाड भाँचिएला जसरी हिर्काएँ। जबजब म बालबालिकालाई निरीह बनाउँदै शासकीय रवाफमा यी कार्य गर्थेँ म स्वयम् बिरामी पर्थेँ। त्यही दिन या भोलिपल्ट सम्बन्धित बालकसित भेटेर सम्बन्ध पुनसर््थापित भएको अनुभूति भएपछि मात्र आफूलाई सजिलो महसुस हुन्थ्यो।

    नरेन्द्रकुमार नगरकोटी

  • आमा र अनुहारका धर्सा आमा र अनुहारका धर्सा

    घाँटीमा अँगालो मारेर सुत्ने मेरो बानी थियो। बुवासँग सुत्दा पनि त्यसरी नै अँगालो मार्थेँ। उहाँलाई कहिल्यै झर्को लागेन। आमा आइरहन नपाउने। उहाँलाई लिन बुवा नै जानुपर्ने भएकाले चाँडै आँउने सम्भावना कम हुन्थ्यो। चाडपर्वजस्ता विशेष बेलामा मात्र हाम्रो भेट हुन्थ्यो। आमालाई लिन बुवा हिँडेदेखि आईपुगुन्जेलसम्मको पर्खाई सबैभन्दा लामो लाग्थ्यो मलाई। आमालाई सुनाउने धेरै कुराहरु सम्झिएर बस्थेँ म। सुनाउँछु भनेर सम्झिएका धेरै कुराहरु उहाँ नजिकै आईपुग्ने बेलामा हराउँथे।

    सुरज सुवेदी

साहित्यपाटी

  • फर्कनु उसको फर्कनु उसको

    भर्खरै थाहा पाएको हुँ मैले उनी फर्कि आएकी
    उनी जो हाम्रो टोलको सबैभन्दा सुन्दर युवती थिइन्
    अब आएकी छिन् सधैँको लागि विवाहको तीन वर्षपछि फिर्ता

    शिरीष कुमार मौर्य

  • मेयर हर्कचोक मेयर हर्कचोक

    दिनहरु बित्दै गए। मेरा मानसपटलमा ती युवती र त्यो बच्चाको अनुहार धमिलो धमिलो हुँदै गयो। शायद अघिल्लो वाक्य मैले गलत लेखेँ। ती आँखाहरू धमिला हुने किसिमका थिएनन्। सुदूर मानसपटलमा गहिरो गरी कुँदिएका थिए ती।

    शिव संकल्प

  • बैंस बैंस

    चिठी च्यात्छन्। मेरो आफ्नै मुटु च्यातेजसरी दुख्न थाल्छ। चिठी च्यातेपछि राजा घोडा र रेडियो छाडी टाप कस्छन्। त्यसपछि बजिरहेको बाउसा’बको रेडियो पनि बन्द हुन्छ। घोडा मन्टो हल्लाउँदै हेरिरहन्छ- घरी मलाई, घरी नरेशजंग राजा गएतिर त घरी भेरी पारितिर। ‘राजा! किन च्यात्सियो? लालीको चिठी’ भनेर छाडेथे हल्काराले,’ यति भनेर चिठीका टुक्रा उठाउन थाल्छु। बाउसा’ब ओझेल पर्छन्। तैपनि प्रश्नले बाटो छेक्छ, ‘अब लालीको बैंस?’ चिठीका टुक्रा हातमा उठाएर अमूल्य उपहारझैं हेर्न थाल्छु, ‘आँखा देख्ने भए आफैंले सन्चोबेसन्चो सोध्थे हुँला छोरीले पठाएका अक्षरसित।’ जहाँ भए पनि, जे गरे नि लालीले ‘ठीक’ गरेजस्तो ‘अनौठो’ अनुभूत गरी बोलाइरहेछु- लाली!

    नवीन विभास

पाठक विचार

  • प्रधानमन्त्रीज्यू, चुरेभूमिलाई मरुभूमि नबनाईयोस्!

    म कसरी भनूँ मेरो देश चक्रै चक्रको कुचक्रमा फँसेको छ भनेर, म कसरी भनूँ मेरो देश केही मुठ्ठीभर मान्छेहरुको र दलदासहरुको चंगुलमा फँसेको छ भनेर, म कसरी भनूँ स्वार्थको राजनीतिको रापमा देश भत्भति पाकिरहेको छ भनेर ! कसरी भनूँ यहाँ राज्यका अंग अंगमा दलका दासहरुले योग्यता हैन चाकरीको भरमा नोकरी पाउँछन् भनेर ! त्यसैले जब जब अमेरिकीहरुले 'ह्वाई आर यु हियर' भन्छन् तब तब म त्यही नोष्टाल्जियामा हराउँछु । अनि आफैले उठाएको सवाललाई बिषयान्तर गर्छु ।

    - सरगम भट्टराई

  • ठूला सञ्चारमाध्यमको मनोमानी, सरकारको लाचारीपन

     सञ्चारमाध्यमहरुले कहिले समाचारमा त कहिले बिज्ञापनमा पटक पटक यस्ता गल्ती दाहो¥याइरहन्छन् । जसका कारण लोकतान्त्रिक पद्दतिमा पुगेका नेपालीहरुको सही सुचना पाउने अधिकारमा असहजता पैदा भएको छ। यो सुचनजाकै हकमा पहिलो कुरा सञ्चारमाध्यमले स्रोत बिना प्रकाशन/प्रसारण गर्नु नै गल्ती हो। दोस्रो नेपालमा प्रयोग हुने नाङ्गा साबुनको गुणस्तरबारे बिज्ञापन प्रस्ताव आइसकेपछि ती उत्पादनको गुणस्तरबारे छलफल परामर्श तथा सम्बन्धित पक्षको ध्यान आकर्षण गराउनुपथ्र्यो जुन कुरा आम सञ्चारको दायित्वभित्र पथ्र्यो।

    मनीषा अवस्थी

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट