देश त लोकमानले चलाएका रहेछन्

  • Get News Alerts

आठौं आमरण अनसनपछि पनि सरकारले सम्झौता कार्यान्वयन नगरेपछि डा.गोविन्द केसीले असोज ३ गते नवौं अनसन सुरु गर्ने घोषणा गर्ने छन्। अहिले उनी दुईदिने नि:शुल्क स्वास्थ्य शिविर चलाउन रोल्पा पुगेका छन्।

यो संयोग हो, त्यही रोल्पालाई उद्‌गम स्थाल बनाएर सुरू भएको सशस्त्र संघर्षका सुप्रिम कमान्डर पुष्पकमल दाहाल उर्फ प्रचण्ड प्रधानमन्त्रीको भएका छन्, अनसन सुरु हुनुअघि डा.केसी त्यही रोल्पामा छन्।

रोल्पाबाट शनिबार काठमाडौं फर्किएपछि उन नवौं अनसनमा बस्ने छन्। यो समय प्रधानमन्त्री दाहाल भारत र अमेरिका भ्रमणमा व्यस्त हुनेछन्।

रोल्पा यात्राले डा. केसीलाई लडाईंमा दरिलो गरी उभिन आत्मबल दिने देखिन्छ। उनी भन्छन्, ‘जब म दुर्गम गाउँ पुग्छु, मलाई त्यहाँको गरीबी र स्वास्थ्य समस्याले पीडा दिन्छ। देशको गरीबी प्रति उदासिन बन्दै बर्षौंदेखि सुतेका नेता सम्झेर आक्रोश बढ्छ। अनि,नेपालभरीका गरीब जनताले गुणस्तरीय स्वास्थ्य सेवाको पाउनुपर्छ भन्ने संकल्प गरेर म सत्याग्रहमा होमिन्छु।'

उनी भन्छन्, 'राज्यले बिर्सेका गरिब नेपालीहरूको दू:खअगाडि मेरो जीवनको कुनै फरक मूल्य छैन।'

अख्तियार प्रमुख लोकमानसिंह कार्कीमाथि महाभियोगको माग उठाएर जब डा. केसी आठौंपटक अनसन बसे, त्यसले ठूलो राजनीतिक तरङ्ग पैदा गर्यो। आठौं अनसनले नेपालका राजनीतिक दल र शीर्ष भनिएका नेतृत्वको वास्तविक अनुहार उदाङ्गो बनाइदियो।

अहिले राजनीतिक दलहरुले आफ्नो विगत बिर्सिएका छन्।अहिलेका सभामुख र उपराष्ट्रपतिको घर रोल्पा हो तर रोल्पा र रोल्पाजस्तै पिछडिएका क्षेत्रमा गुणस्तरीय स्वास्थ्य सेवा सुनिश्चित गर्न बारम्बार आफ्नो ज्यानलाई मृत्युको मुखमा पुराएका डा. केसी उनीहरूकै लागि आँखाको तारो बनेका छन्।

जुन राजनीतिक दलले नि:शुल्क स्वास्थ्य र शिक्षाको सपना बाढ्दै हजारौँ युवालाई युद्धमा होम्यो, आज त्यहि दल स्वास्थ्य क्षेत्रका माफियाको कब्जामा पर्दै गएको छ। उनीहरूलाई डा. केसीजस्ता निष्ठावान व्यक्ति होइन, लोकमान प्रवृत्ति प्यारो भएको छ। कांग्रेस र एमाले त यो बाटोमा धेरै पहिलादेखि नै हिडिरहेका थिए। कांग्रेस-एमाले त लोकमान प्रवृतिको संस्थापक नै हुन्।

राजनीतिक दल र नेतृत्वमा संस्थागत बन्दै गैरहेको अपारदर्शिता र गैरजिम्मेवारीपनले आज तीन करोड नेपालीको स्वास्थ्यको अधिकार कुण्ठित हुँदै गएको छ।

अख्तियार प्रमुख कार्कीले आफ्नो परिवार र नातेदारको स्वार्थका लागि खुलेआम पटकपटक गरेका गैह्रसंवैधानिक हर्कतविरुद्ध एक शब्द बोल्न नसक्ने सांसदहरू नैतिक रुपमा कति लाचार र कमजोर बनेका छन्, त्यो उनीहरुलाई नै थाहा छ। सर्वोच्च अदालतले लोकमान नियुत्तिको सक्कली फाइल माग्दा भूकम्पमा हरायो भनेर जवाफ पठाउनु पर्ने अवस्था आउनु राजनीतिक दल अनि नेतृत्वमा चुलिएको निकम्मापनको चरम पराकाष्ठा हो ।

पहिला हल्लाजस्तो मात्र लाग्दथ्यो तर सत्य रहेछ: देश त लोकमानले चलाएका रहेछन्।

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • मुस्कान मिठो मिर्साको! मुस्कान मिठो मिर्साको!

    बिहान उठ्दा अन्नपूर्ण २ र ४ मुस्कराईरहेको थियो। करिब १५ मिनेटको बाटोमा रहेको भूमेथान(१६२० मि.) गयौ। जहाँबाट मिर्सा गाउ साह्रै सुन्दर देखियो। फर्किदा भेडी गोठ हुँदै गाउँ पुग्दा चिया र नास्ता तयार थियो। आमा समुहले बिदाई गर्नु भयो, हामी भने मिर्साको मिठो मुस्कान सम्झिदै ओरालो लाग्यौ।

    शुरेन्द्र राना

  • चक्मकाउँदै गरेको जैदी चक्मकाउँदै गरेको जैदी

    संसारले नयाँनयाँ आकार लिइरहेको बेला हाम्रा गाउँघरहरु किन अझँ पछि छन्, किन पछि पारिए? हाम्रा नेताहरुमा किन देश विकास गनुपर्छ भन्ने सोच पलाएन? आदि–आदि कुराले मलाई गाउँ पुग्दा पिरोल्छ। यस्ता अनेकन जिज्ञासा मलाई गाउँघरहरु डुल्दा हुन्छ। हाम्रा गाउँघरहरुलाई हामी बिर्सियौं भने, हामी कहिल्यै अगाडि बढ्न सक्दैनौँ। कारण, हामी सबैको अस्तित्व गाउँसँग जोडिएको छ भन्ने लाग्छ।

    आरके अदिप्त गिरी

  • सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष

    नेपालमै पहिलो पटक पत्रकारिता तथा आमसञ्चार विषयमा स्नातकोत्तर तह सञ्चालन गरी विद्यमान् पत्रकारिता शिक्षामा आमुल परिवर्तन गर्ने उद्धेश्यल २०५७ सालमा कलेज अफ जर्नालिजम् एण्ड मास कम्युनिकेसन (सिजेएमसी) स्थापना भएको हो। त्रिभुवन विश्वविद्यालयले २२ वर्षदेखि पत्रकारिता विषयमा स्नातक तह सञ्चालन गरिरहेको तर स्नातकोत्तर तह सुरु गर्न नसकेको अवस्थामा सिजेएमसीले काठमाडौंको धापासीबाट तीन कोठा भाडामा लिएर सुरु गर्नु आफैंमा चुनौतीपूर्ण थियो। २०५८ साल पुष २७ गते वरिष्ठ पत्रकार भारतदत्त कोइराला, प्राध्यापक र सिजेएमसीका विद्यार्थीबाट सामूहिकरूपमा कलेजको उद्धघाटन भएको थियो।

    डा. मञ्जुश्री मिश्र

साहित्यपाटी

  • शालिकहरुको उपत्यका शालिकहरुको उपत्यका

    गुँरासका रिफ्लेटहरु परेको मेरा आँखालाई
    सहरको श्मशानतिर डोहो¥याउँदा,
    आँखिभौंलाई घरको ढोकामा झुन्ड्याएर
    काँपेको अँगालाले मलाई बेस्सरी
    कसेकी थिइन् आमैले–
    शालिकहरुको उपत्यका किचकन्याहरुको हो भनेर,
    तर, मैले मानेन।

    दीलिप कुँवर

  • माछो माछो भ्यागुतो माछो माछो भ्यागुतो

    ‘उसको अर्थात् यो मुसहरी टोलको अर्थात् उनीहरु जस्ता श्रमजीवीहरुको समस्या कसले हेर्छ त?’ घुरको धुवाँले पिरो हुँदै गएको आँखा मिच्दै ऊ फेरी पनि घोरियो–‘रोजी– रोटीको समस्या कसले टार्न सक्छ? नन्दन रायले वा माधोबाबुले वा शर्माजीले वा अरु? ’अहँ। फलाना थोक गर्छु, तिलाना थोक गर्छु भन्नेहरु नजितुञ्जेल मात्रै डिङ हाक्ने हुन्, जितिसकेपछि त उल्टो लोप्पा ख्वाँउछन्। माछो, माछो भ्यागुतो!

    इस्माली

  • दुध चिया दुध चिया

    कसैको  अलिकति गाली र नमिठो  वचन सहने क्षमता नभएको मलाई उसले सिधै मुर्ख भनिदिई। परिचय नै भएको छैन सिधै इडियट भन्छ, कस्ती केटी हो? सोचेर तलदेखि माथिसम्म उसलाई हेरें। सर्ट, पाइन्ट र कोट लगाएकी ऊ निकै भद्र देखिन्थी। 

    भानुभक्त

पाठक विचार

  • विकासको नाम जपी, माछो-माछो भ्यागुता बनाए

    हेर हाम्रा नेताले, आफैंलाई भुइ-फुट्टा बनाए। बिखन्डनको बाटो रोजी, न यता न उता बनाए ।   अनेकौ वाद तन्त्र भनी सधै जनता झुक्याइरहे, विकासको नाम जपी, ...

    डा. रबिन खड्का

  • हामी मधेसीबाट कहिले नेपाली हुने?

    lsquo;ल् उठनुस तपाईहरु, आ–आफनो झोलाहरु चेकजाच गराउनुहोस्’, यसरी जोडले आएको एक्कासी आवाजले म झस्केर उठेँ। उठेर देख्दा भर्खर हेटौडा, मकवानप...

    सुशीलकुमार साह

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट