प्रधानमन्त्री ज्यूको आसन्न भारत भ्रमण दललाई बेलौरीको खुलापत्र

  • Get News Alerts

सम्माननीय प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दहालज्यू ! माननीय मन्त्रीज्यूहरु ! विभिन्न विधा र क्षेत्रका विशिष्ट व्यक्तिहरु ! भ्रमण सफलहोस् ! फलदाई रहोस् ! 
प्रधानमन्त्री एवं मन्त्रीज्यूहरु !
 
भ्रमणको तयारीको सिलसिलामा गरिने सम्वाद र सम्झौताका विषयहरु, प्रस्तावहरु प्रकाशमा आईरहेका छन्। खासगरी राष्ट्रिय महत्वका आयोजनाहरुमा हुलाकी सडक, पश्चेश्वर बहुद्देशीय परियोजना आदि बढी नै चर्चामा आएका छन्। प्रकाशमा नआएका कतिपय कुटनितिक विषय पनि होलान्। कतिपय आयोजना त्यति चर्चामा नआएका पनि सम्वाद र निर्णयमा पुग्न सक्दछन्। 
 
पूर्व, पश्चिम र दक्षिण ३ तिर सीमाना जोडिएको नेपाल भारत सम्बन्ध भौगोलिक मात्र नभएर धार्मिक, सामाजिक, साँस्कृतिक, आर्थिक, परम्परागत एवं ऐतिहासिक महत्वको छ।
 
पूर्व पश्चिम ८०० कि.मि. भनिए पनि कञ्चनपुरमा महाकाली (शारदा) नदीको ब्यारेज भन्दा केही तल केही माथिसम्म नदी वारी पनि भारत र त्यसैगरी दोधारा चाँदनी पुरै नगरपालिका नदी पारी भएकाले स्थलगत (दशगजाबाट छुट्याईएको) सीमानाको लम्बाई मोटामोटी ८५० कि.मि. लामो मैदानी सीमा ईलाकामा नाँका भन्सारहरु छन्। जहाँबाट भारतसित र तेस्रो मुलुक सँग व्यापार गरिन्छ। कतिपय ठाउँहरुमा पुराना नाँका भन्सारको स्तर घटाइएको छ। जसले गर्दा चली आएको वाणिज्य व्यापार ह्रास भएको छ। यातायात सेवा अत्यन्त असहज बनेको छ। 
 
यस्तै असहज अवस्था “बेलौरी” भन्सारको छ। १५७ वर्ष पहिले संचालनमा आएको बेलौरी नाँका भन्सार २०१९ सालमा बेलौरीबाट जिल्ला सदरमुकाम विस्थापित हुँदा छोटी भन्सारमा परिणत भएको छ। ४ विघा ७ कट्टा (२९,०३६ व.मि.) दर्ता जग्गा तथा केही पर्ति जग्गामा समेत भोगचलन रहेको भन्सारका दुईतले २ वटा र एकतले १ गरी ३ वटा भवन छन। 
 
पूर्व पश्चिम राजमार्ग सित जोडिएको ३० कि.मि. लामो जिल्लाको एकमात्र उत्तर दक्षिण सहायक राजमार्ग (कलुवापुर–बेलौरी) भन्सार परिसर भएर आधा कि.मि. पर भारततिरको २८ कि.मि. लामो खजुरिया पुरनपुर सव हाईवेसँग मिलेको छ। यहाँ किनमेल गर्ने, व्यापार गर्ने, पर्यटन गर्ने, रोजगारी गर्नेहरुको बिहान देखि राती अवेर सम्म घुइचो लागेको हुन्छ। सीमानामा कुनै नदीनाला र जंगल छैनन्। सीमा विन्दु सम्म नै घना आवादी छ। सीमा विन्दुदेखि एक कि.मि.को दुरीमा खजुरिया बजार छ। जहाँबाट लखनौ (२५० कि.मि.), कानपुर (३३० कि.मि.), दिल्ली (४०० कि.मि.), बरेली (११० कि.मि.) का साथै गोरखपुर, मुरादावाद, रुद्रपुर आदि प्रमुख शहरहरुसित सिधा यातायात सेवा सहज र सुलभ छ। 
 
सीमा विन्दुबाट ३ कि.मि. उत्तर बेलौरी बजार बेलौरी नगरपालिकाको केन्द्र बनेको छ। कञ्चनपुर जिल्लाको महेन्द्रनगर पछिको ठुलो बजार बेलौरीको मध्यभागमा इतिहासको चन्द्रगढी–बेलौरी हुलाकी मार्ग र हालको हुलाकी सडकको मिलान भएको छ। बेलौरीबाट धनगढी शहर २५ कि.मि. पूर्व, महेन्द्रनगर ४५ कि.मि. उत्तर पश्चिम र नवोदित शहरोन्मुख बजार अत्तरीया ४० कि.मि. पूर्व उत्तरमा छन्। 
 
सीमाविन्दुमा एस.एस.बी चेकपोष्ट बसे देखि खासगरी ५ वर्ष यता देखि ४ कि.मि.को सेरोफेरोमा रहेको बेलौरी बजार र खजुरियाका लागि चारपाङ्गे गाडीको अनुमति नभएका कारणले एम्बुलेन्स सेवा समेत अवरुद्ध भएको छ। कष्टम परमिटको लागि गौरीफन्टा गाडी घुमाएर २५+३६+३६= ९७ कि.मि. एकै तर्फको दुरी पार गर्नु पर्दछ। सताब्दी बढी समय देखि सहजताको साथ चलीरहेको बेलौरी भन्सारको कारोबार परिवर्तित भन्सार व्यवस्थापनका कारण निस्क्रिय प्रायः हुन आएकोले वारीपारीका लाखौ जनता मार्कामा परेका छन्। दर्जनौ बजारहरुको व्यापार व्यवसाय संकटमा परेको छ। 
 
प्रधानमन्त्री ज्यू ! 
बेलौरी आउँदा जनतासँगको भेटघाटमा होस् वा कतिपय आमसभामा सम्बोधन गर्दा सम्माननीय पूर्व प्रधानमन्त्री ज्यूहरु, राजनैतिक दलका नेताज्यूहरु, सर्वमान्य नेताज्यू समेतले पटक पटक बेलौरीको प्रशंसा गर्दै, विकासका प्रचुर सम्भावनामा प्रकाश पार्दै सदरमुकाम विस्थावित भएको प्रसंग उजागर गर्दै यहाँको विकास र समृद्धिका लागि गरेका कबुलहरु, आश्वासनहरु, झुटा नहोउन भनि यहाँका जनता अत्यन्त चिन्तित छन्। 
 
७ नं. प्रदेश (साविका सुदूर पश्चिम) को दक्षिण तर्फको बेलौरी मूल प्रवेशद्वार बन्न यहाँको भौगोलिक, ऐतिहासिक, औद्योगिक, धार्मिक, सामाजिक, पर्यटकीय, आधारहरुको सार्थक उपयोगका लागि बेलौरी भन्सार नाँका भन्सारमा परिणत गर्न आवश्यक छ। 
 
निस्कृय एवं अघोषित नाँका भन्सारलाई बैधानिकता दिन दुवैतर्फका जनता र जनप्रतिनिधिले प्रयास गर्दै आएका छन्। बेलौरी–खजुरिया नाँका भन्सार स्वीकृतीका लागी नेपाल सरकार परराष्ट्र मन्त्रालयले २०७१ साउन (अगस्त २०१४) मा भारत सरकारलाई अनुरोध गरेको र त्यसै गरी भारत खजुरिया क्षेत्रका जनता र जनप्रतिनिधिबाट औपचारिक प्रयास भइरहेका समाचारहरु अनौपचारिक रुपमा थाहा भएको छ। 
 
प्रस्तावित एजेण्डाहरु पारित होउन ! २८०३९” उत्तरी अक्षांश (ल्ी) र ८००२०” पुर्वीदेशान्तर (भ्ी) स्थित बेलौरी भन्सारले नाँका भन्सारको बैधानिकता प्राप्त गरोस्। यही आग्रह, अभिलासा र विश्वासका साथ भम्रणको पूर्व सन्धायामा हार्दिक शुभकामना ! 
केशवराज जोशी र मित्रवर्ग
बेलौरी, कञ्चनपुर, ७ नं. प्रदेश 
२०७३ भदौ २६ ( ११ सेप्टेम्बर २०१६) 

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न? अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न?

    होटलमा प्रेमी–प्रेमिका होस् या श्रीमान–श्रीमती, महिला–पुरुष देख्नासाथ मिडिया साथै लगेर छापा मार्ने र थुन्ने काम सभ्य समाजका लागि पाच्य हुँदैन। राज्यले प्रहरी–प्रशासनको यस्तो प्रवृत्तिमा अंकुश लगाउनैपर्छ।

    मानवी पौडेल

  • के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर? के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर?

    साना खुद्रे पसलहरु वा रेष्टुरेण्टमा पाउरोटी खाने झोले पर्यटक मात्र लगेर पर्यटन क्षेत्र उभो लाग्छ त? आजको भोलि प्रतिफल खोज्ने क्षेत्र पर्यटन होइन। पर्यटकलाई सुविधा दिएर फाइदा लिने अवस्थामा हामी नभएका कारण अनुभव बेचेर प्रतिफल बढाउनुपर्ने अवस्था नेपाली पर्यटन उद्योगको छ। त्यसैले दिनहुँ जस्तो हुने जात्रा पर्वहरु, सय भन्दा बढी जातिहरुका धर्म, संस्कृति, संस्कारहरुलाई पर्यटनको भाषामा बेचेर लाभ लिन ढिलो गर्नु हुँदैन। विस्तृतमा

     

    सुधन सुवेदी

  • मुसहर वस्तीको साँचो कसलाई बुझाउँछौ, धुर्मुस–सुन्तली? मुसहर वस्तीको साँचो कसलाई बुझाउँछौ, धुर्मुस–सुन्तली?

    टिभी हेर्नेलाई हसाँउथे धुर्मुस–सुन्तली । हामी पनि हाँस्यौं होला । खुसी भयौं होला । काँचको पर्दामा हाँसो फुलाउने यी जोडीलाई बर्दिवासका मुसहरले टिभीमा देखेका थिए–थिएनन्? सधैं गरिबी, अभाव र पीडाले डामिएका ती मुसहरले कहाँ पाएर हेर्दा हुन् टीभी? रहर त कति हो कति हुँदो हो तर बाध्यता? बाध्यता र अभाबभन्दा ठूलो शत्रु के हुन्छ ?र, त्यही काँचका पर्दामा फुल्ने यो जोडीका रङ्गीविरङ्गी फूललाई ? मलाई लाग्छ, बर्दिवासका मुसहरले हाँस्न र खुसी हुन टीभी हेर्नु परेन। आफ्नो बस्तीमा पोतिएको खुसीको रङ् देखर हाँस्न थालेका छन्, अहिले ती।   खुसीको रङ् कस्तो हुन्छ? कठीन छ उत्तर दिन। उत्तर खोज्न बर्दिवासको मुसहर वस्ती नै जानुपर्छ । जहाँ पोतिदै छ, त्यो रङ्।

    शिव प्रकाश

साहित्यपाटी

  • नेपाली पनि नयाँ बनिसके नेपाली पनि नयाँ बनिसके

    ठूलै क्रान्तिको बिगुल फुक्छु भन्थ्यो छोरो

    आफ्नै बिहेमा नरसिंहा फुक्न सकेन

    अर्कैलाई मैले ज्याला तिरेर फुकाउनु पर्‍यो

    सिंगो नेपाल र सप्पै नेपालीको  नेतृत्व गर्छु भन्थ्यो

    मैले जुटाई दिएका दस-बीस जन्तिको नेतृत्व गर्दै दंग पर्‍यो।

    चट्याङ मास्टर

  • दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती

    ऊ बेला मुनाले आफ्ना मदनको बाटो छेक्न सकेकी थिइनन्। अहिले मदन हार खाइरहेको छ।’ अन्ततः ऊ ‘केयर गिभर’ को ट्याग भिर्दै इजरायल हान्निएकी थिई।  ‘अहिलेसम्म त केही बिग्रेको छैन। यताको चिन्ता छैन। हरपल मन त्यतै डुलिरहन्छ। छोरीलाई पुरा अवधि स्तनपान गराउन सकिन। आफ्नी आमाका रसिला दुधे स्तन चुस्न आँ गरिरहेकी उसको मुखमा तितेपाती कोचिदिएँ मैले। आधारभूत बालअधिकार समेत उपभोग गर्न पाइन उसले, मेरै कारणले। डर लागिरहन्छ, मलाई भोलि के भन्ली उसले?’

    शिव अर्याल

  • इन्गेजमेन्ट इन्गेजमेन्ट

    अव त्यसपछि मैल बोल्ने केही देखिन, मस्तिष्कमा शुन्यता छायो। तै पनि अन्तिम प्रयत्न गर्दै भनेँ, ‘हेर त्यसो नभन, म त बर्वाद हुन्छु, कसैको अगाडि मुख देखाउनलायक हुन्न, म त मरे पनि हुन्छ। तिम्रो पनि भविष्य ड्यामेज हुन्छ, के सोचेर यस्तो निर्णय गर्यौ?'

    लक्ष्मण अधिकारी

पाठक विचार

  • गगन थापा र विश्वप्रकाशहरुलाई चिठ्ठी !

    क्षमा गर्नुहोला, म कांग्रेसको सदस्य भएका कारण कांग्रेसको गर्विलो इतिहास र शक्तिशाली बर्तमानको विषयमा निश्चय पनि अनभिज्ञ छैन। सँगै देशको समृद्ध भविश्यको राजमार्ग आजको विद्यमान कांग्रेसको काम गर्ने सोच र शैलीले सुनिश्चित गर्न सक्दैन भन्ने कुरामा पनि अनभिज्ञ छैन। नेतृत्वका लक्ष्यहरु सधै आफू केन्द्रित मात्र छन्। सत्ता र शक्ति जोगाउन मात्र नेतृत्वको प्राथमिकताको विषय बन्छ। नेतृत्वसँग न इमान–जमान छ, न विधि र प्रकृया छ, न सपना र कल्पनाशिलता, न समस्याहरुको समाधान गर्नसक्ने कार्यकौशलता छ। त्यसैले महोदयहरु, मेरा अघि देश फेर्नका लागि भनेर कांग्रेस फेरिन्छ कि फेरिदैन भन्ने प्रश्न खडा भएको छ।

    चन्द्र के.सी.

  • भारतीय प्रहरीको गोलीले नेपाली मारिँदा साझा बसमा आगो किन?

    नेपालमा हुने बन्द हड्तालका कार्यक्रममा धेरैजसो आगजनी र तोडफोडका कार्यक्रम सम्भवत: विप्लवले नै आयोजना गरेका बन्दमा हुने गर्छन्। त्यसमा पनि धेरै नोक्सानी मजदुर वर्गले नै खेप्नुपरेको देखिन्छ। चालकलाई ट्याक्सी भित्रै राखेर बाहिरबाट आगो लगाइएका घट्ना समेत हामीले यस्ता बन्द हड्तालमा देखिसकेका छौँ। ती घटनासम्म त मैले पनि  केही लेखिनँ। माओवादी जनयुद्धको समयमा यस्ता आगजनीका घट्ना धेरै देखिएकाले पनि स्वभाविकै ठानियो।

    कृष्णप्रसाद शर्मा

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट