प्रधानमन्त्री ज्यूको आसन्न भारत भ्रमण दललाई बेलौरीको खुलापत्र

  • Get News Alerts

सम्माननीय प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दहालज्यू ! माननीय मन्त्रीज्यूहरु ! विभिन्न विधा र क्षेत्रका विशिष्ट व्यक्तिहरु ! भ्रमण सफलहोस् ! फलदाई रहोस् ! 
प्रधानमन्त्री एवं मन्त्रीज्यूहरु !
 
भ्रमणको तयारीको सिलसिलामा गरिने सम्वाद र सम्झौताका विषयहरु, प्रस्तावहरु प्रकाशमा आईरहेका छन्। खासगरी राष्ट्रिय महत्वका आयोजनाहरुमा हुलाकी सडक, पश्चेश्वर बहुद्देशीय परियोजना आदि बढी नै चर्चामा आएका छन्। प्रकाशमा नआएका कतिपय कुटनितिक विषय पनि होलान्। कतिपय आयोजना त्यति चर्चामा नआएका पनि सम्वाद र निर्णयमा पुग्न सक्दछन्। 
 
पूर्व, पश्चिम र दक्षिण ३ तिर सीमाना जोडिएको नेपाल भारत सम्बन्ध भौगोलिक मात्र नभएर धार्मिक, सामाजिक, साँस्कृतिक, आर्थिक, परम्परागत एवं ऐतिहासिक महत्वको छ।
 
पूर्व पश्चिम ८०० कि.मि. भनिए पनि कञ्चनपुरमा महाकाली (शारदा) नदीको ब्यारेज भन्दा केही तल केही माथिसम्म नदी वारी पनि भारत र त्यसैगरी दोधारा चाँदनी पुरै नगरपालिका नदी पारी भएकाले स्थलगत (दशगजाबाट छुट्याईएको) सीमानाको लम्बाई मोटामोटी ८५० कि.मि. लामो मैदानी सीमा ईलाकामा नाँका भन्सारहरु छन्। जहाँबाट भारतसित र तेस्रो मुलुक सँग व्यापार गरिन्छ। कतिपय ठाउँहरुमा पुराना नाँका भन्सारको स्तर घटाइएको छ। जसले गर्दा चली आएको वाणिज्य व्यापार ह्रास भएको छ। यातायात सेवा अत्यन्त असहज बनेको छ। 
 
यस्तै असहज अवस्था “बेलौरी” भन्सारको छ। १५७ वर्ष पहिले संचालनमा आएको बेलौरी नाँका भन्सार २०१९ सालमा बेलौरीबाट जिल्ला सदरमुकाम विस्थापित हुँदा छोटी भन्सारमा परिणत भएको छ। ४ विघा ७ कट्टा (२९,०३६ व.मि.) दर्ता जग्गा तथा केही पर्ति जग्गामा समेत भोगचलन रहेको भन्सारका दुईतले २ वटा र एकतले १ गरी ३ वटा भवन छन। 
 
पूर्व पश्चिम राजमार्ग सित जोडिएको ३० कि.मि. लामो जिल्लाको एकमात्र उत्तर दक्षिण सहायक राजमार्ग (कलुवापुर–बेलौरी) भन्सार परिसर भएर आधा कि.मि. पर भारततिरको २८ कि.मि. लामो खजुरिया पुरनपुर सव हाईवेसँग मिलेको छ। यहाँ किनमेल गर्ने, व्यापार गर्ने, पर्यटन गर्ने, रोजगारी गर्नेहरुको बिहान देखि राती अवेर सम्म घुइचो लागेको हुन्छ। सीमानामा कुनै नदीनाला र जंगल छैनन्। सीमा विन्दु सम्म नै घना आवादी छ। सीमा विन्दुदेखि एक कि.मि.को दुरीमा खजुरिया बजार छ। जहाँबाट लखनौ (२५० कि.मि.), कानपुर (३३० कि.मि.), दिल्ली (४०० कि.मि.), बरेली (११० कि.मि.) का साथै गोरखपुर, मुरादावाद, रुद्रपुर आदि प्रमुख शहरहरुसित सिधा यातायात सेवा सहज र सुलभ छ। 
 
सीमा विन्दुबाट ३ कि.मि. उत्तर बेलौरी बजार बेलौरी नगरपालिकाको केन्द्र बनेको छ। कञ्चनपुर जिल्लाको महेन्द्रनगर पछिको ठुलो बजार बेलौरीको मध्यभागमा इतिहासको चन्द्रगढी–बेलौरी हुलाकी मार्ग र हालको हुलाकी सडकको मिलान भएको छ। बेलौरीबाट धनगढी शहर २५ कि.मि. पूर्व, महेन्द्रनगर ४५ कि.मि. उत्तर पश्चिम र नवोदित शहरोन्मुख बजार अत्तरीया ४० कि.मि. पूर्व उत्तरमा छन्। 
 
सीमाविन्दुमा एस.एस.बी चेकपोष्ट बसे देखि खासगरी ५ वर्ष यता देखि ४ कि.मि.को सेरोफेरोमा रहेको बेलौरी बजार र खजुरियाका लागि चारपाङ्गे गाडीको अनुमति नभएका कारणले एम्बुलेन्स सेवा समेत अवरुद्ध भएको छ। कष्टम परमिटको लागि गौरीफन्टा गाडी घुमाएर २५+३६+३६= ९७ कि.मि. एकै तर्फको दुरी पार गर्नु पर्दछ। सताब्दी बढी समय देखि सहजताको साथ चलीरहेको बेलौरी भन्सारको कारोबार परिवर्तित भन्सार व्यवस्थापनका कारण निस्क्रिय प्रायः हुन आएकोले वारीपारीका लाखौ जनता मार्कामा परेका छन्। दर्जनौ बजारहरुको व्यापार व्यवसाय संकटमा परेको छ। 
 
प्रधानमन्त्री ज्यू ! 
बेलौरी आउँदा जनतासँगको भेटघाटमा होस् वा कतिपय आमसभामा सम्बोधन गर्दा सम्माननीय पूर्व प्रधानमन्त्री ज्यूहरु, राजनैतिक दलका नेताज्यूहरु, सर्वमान्य नेताज्यू समेतले पटक पटक बेलौरीको प्रशंसा गर्दै, विकासका प्रचुर सम्भावनामा प्रकाश पार्दै सदरमुकाम विस्थावित भएको प्रसंग उजागर गर्दै यहाँको विकास र समृद्धिका लागि गरेका कबुलहरु, आश्वासनहरु, झुटा नहोउन भनि यहाँका जनता अत्यन्त चिन्तित छन्। 
 
७ नं. प्रदेश (साविका सुदूर पश्चिम) को दक्षिण तर्फको बेलौरी मूल प्रवेशद्वार बन्न यहाँको भौगोलिक, ऐतिहासिक, औद्योगिक, धार्मिक, सामाजिक, पर्यटकीय, आधारहरुको सार्थक उपयोगका लागि बेलौरी भन्सार नाँका भन्सारमा परिणत गर्न आवश्यक छ। 
 
निस्कृय एवं अघोषित नाँका भन्सारलाई बैधानिकता दिन दुवैतर्फका जनता र जनप्रतिनिधिले प्रयास गर्दै आएका छन्। बेलौरी–खजुरिया नाँका भन्सार स्वीकृतीका लागी नेपाल सरकार परराष्ट्र मन्त्रालयले २०७१ साउन (अगस्त २०१४) मा भारत सरकारलाई अनुरोध गरेको र त्यसै गरी भारत खजुरिया क्षेत्रका जनता र जनप्रतिनिधिबाट औपचारिक प्रयास भइरहेका समाचारहरु अनौपचारिक रुपमा थाहा भएको छ। 
 
प्रस्तावित एजेण्डाहरु पारित होउन ! २८०३९” उत्तरी अक्षांश (ल्ी) र ८००२०” पुर्वीदेशान्तर (भ्ी) स्थित बेलौरी भन्सारले नाँका भन्सारको बैधानिकता प्राप्त गरोस्। यही आग्रह, अभिलासा र विश्वासका साथ भम्रणको पूर्व सन्धायामा हार्दिक शुभकामना ! 
केशवराज जोशी र मित्रवर्ग
बेलौरी, कञ्चनपुर, ७ नं. प्रदेश 
२०७३ भदौ २६ ( ११ सेप्टेम्बर २०१६) 

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष

    नेपालमै पहिलो पटक पत्रकारिता तथा आमसञ्चार विषयमा स्नातकोत्तर तह सञ्चालन गरी विद्यमान् पत्रकारिता शिक्षामा आमुल परिवर्तन गर्ने उद्धेश्यल २०५७ सालमा कलेज अफ जर्नालिजम् एण्ड मास कम्युनिकेसन (सिजेएमसी) स्थापना भएको हो। त्रिभुवन विश्वविद्यालयले २२ वर्षदेखि पत्रकारिता विषयमा स्नातक तह सञ्चालन गरिरहेको तर स्नातकोत्तर तह सुरु गर्न नसकेको अवस्थामा सिजेएमसीले काठमाडौंको धापासीबाट तीन कोठा भाडामा लिएर सुरु गर्नु आफैंमा चुनौतीपूर्ण थियो। २०५८ साल पुष २७ गते वरिष्ठ पत्रकार भारतदत्त कोइराला, प्राध्यापक र सिजेएमसीका विद्यार्थीबाट सामूहिकरूपमा कलेजको उद्धघाटन भएको थियो।

    डा. मञ्जुश्री मिश्र

  • कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर? कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर?

    ओली सरकार छँदै ज्ञवाली नेतृत्वको प्राधिकरणले कर्मचारी तान्न, धान्न र काम लगाउन नसक्ने पुष्टि भइसकेको थियो। कुनै पनि सार्वजनिक पदमा नियुक्ति गर्दा पार्टीप्रतिको वफादारीलाई केन्द्रमा राख्ने नगरेको भए ओलीले पहिले त ज्ञवालीभन्दा धेरै योग्य मानिसलाई प्राधिकरणमा ल्याउने थिए। भुलवश त्यस्तो मानिस नियुक्त भएको भए कार्य सम्पादन हेरेपछि फेरेर अर्को मानिस राख्ने थिए। 

    जीवन क्षत्री

  • माघीलाई मिलनको पर्व बनाउने कि फुटको? माघीलाई मिलनको पर्व बनाउने कि फुटको?

    माघीको मौकामा मालिकहरू गाउँमा गएर गरिब, सोझा अभिभावकलाई ललाईफकाई विभिन्न प्रलोभनमा पारेर, वर्षको सिर्फ एकजोर कपडा दिएर वा एकदम न्यूनतम पैसा दिएर ५ देखि २० वर्ष सम्मका छोरीलाई आफ्नो घरायसी काम गर्नका लागि कमलरीको रूपमा लैजाने चलन थियो। कमलरीको नाउँमा हजारौं थारू चेलीवेटीहरूको विभिन्न तवरले शोषण हँुदै आएको छ। उनीहरू श्रम शोषण, यौन शोषणमा परी मानसिक पीडा भोग्दै विक्षिप्त अवस्थामा मालिकको घरमा नारकीय जीवन जिउन विवश छन्। कुनै न कुनै बहाना पारेर चेलीवटीलाई अझैसम्म कमलरी बनाउने काम हुँदै आएको छ। यसलाई रोक्न समाजका हरेक सचेत नागरिक लाग्नु जरुरी छ। साथै राज्य पक्षबाट यी सामाजिक विकृतिपूर्ण कुप्रथालाई हटाउनका लागि ठोस कार्यक्रम अगाडि ल्याउनु पर्दछ। तर उनीहरुले अझैसम्म कमलरी परिचय पत्र समेत पाएका छैनन्।

    शत्रुघन चौधरी

साहित्यपाटी

  • खाम भित्रको माया खाम भित्रको माया

    मैले भनें– म थाकेकी थिएँ, यसो पल्टेको भुसुक्कै निदाएछु । ‘तिमी बद्लियौ।’ ‘मेल्वर्नको मौसम जस्तै भयौ भन्न खोजेको कल्याण?’ ‘तिमी नजिस्क त मसँग।’ ‘हुन्छ, त्यसो भए अर्कोसँग जिस्किन्छु नि त।’

    निरु त्रिपाठी

  • कसको सिन्दूर? कसको सिन्दूर?

    गएको वैशाखमा गिरानचौरतिर बिहे भएको रहेछ मस्यौरीको। रामदाइ घर फर्किएको खबर सुनेर मामाघर राउतगाउँ जाने बहाना बनाएर आएकी रहिछन् यता।  हुनु–हुनामी भइसक्यो। रिसाएर अथवा रोएर अब केही हुनेवाला थिएन। 'के गछ्र्यौ त अब?' रामदाइले सोधे।  'तिमी जे भन्छौ, त्यही गर्छु... !' उनले आँसु पुछ्दै भनिन्। 'जान्छ्यौ त मसँग?' रामदाइले खिरिल्याएर सोधे। मस्यौरीले मुन्टो हल्लाइदिइन्।

    प्रोल्लास सिन्धुलीय

  • जुग्री जुलुस जुग्री जुलुस

    तराईमा औलो उन्मूलन भयो। पहाडबाट मान्छे ओइरिए। त्यसबेला दाङका फाँटमा धान झुलेका थिए। पहेलपुर तोरी फुलेका थिए। र, तिनकै रङमा भूमिपुत्र थारूका अबोध मन खुलेका थिए। पहेलपुर तोरीको फूलसित बाजी लाग्दै जुग्री–जग्गु प्रेमको कोपिला लागेको थियो। दाङ झरेका शासक खलकका अाँखा पहेलपुर फाँटमा परे। थारू र अक्षर, थारू र राज्यसत्ताबीच गोरु बेचेको साइनो पनि थिएन। त्यसैले ‘शासक खलक’लाई ती फाँट कब्जा गर्न कुनै आइतबार कुर्न परेन।सिङ्गो पञ्चायत नै तिनका भएपछि छिनभरमै सारा फाँट आफ्नो बनाए। हेर्दाहेर्दै पहाडबाट झरेका शासक खलक जति जिम्दार भए भने थारू भूमिहीन।

    नवीन विभास

पाठक विचार

  • विकासको नाम जपी, माछो-माछो भ्यागुता बनाए

    हेर हाम्रा नेताले, आफैंलाई भुइ-फुट्टा बनाए। बिखन्डनको बाटो रोजी, न यता न उता बनाए ।   अनेकौ वाद तन्त्र भनी सधै जनता झुक्याइरहे, विकासको नाम जपी, ...

    डा. रबिन खड्का

  • हामी मधेसीबाट कहिले नेपाली हुने?

    lsquo;ल् उठनुस तपाईहरु, आ–आफनो झोलाहरु चेकजाच गराउनुहोस्’, यसरी जोडले आएको एक्कासी आवाजले म झस्केर उठेँ। उठेर देख्दा भर्खर हेटौडा, मकवानप...

    सुशीलकुमार साह

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट