केकीको डिग्री र मिसेल ओबामाको भाषण

  • Get News Alerts

गएको साता ह्यात रिजेन्सीमा भएको दीक्षान्त समारोहमा गुञ्जिएकी नायिका केकी अधिकारी र फिलाडेल्फियामा  गुञ्जिएकी मिसेल ओबामाले नेपालका सामाजिक सञ्जालदेखि लिएर न्युजपोर्टल, छापामा मनग्य स्थान पाए। शून्यबाट शुरु गरेर अन्त सम्म पुग्ने साहस गुमाएकी छैन भनेर अधिकारीले दाबी गरिरहँदा फिलाडेल्फियामा मिसेल ओबामाले अमेरिकी डेमोक्रेटिक नेसनल कन्भेसनलाई सम्बोधन गर्दै हिलारी क्लिनटनले आफ्ना २ छोरीहरु र अमेरिकाका सम्पूर्ण बालबालिकालाई अमेरिकाको राष्ट्रपति महिला बन्न सक्छ भन्ने सम्भाबना देखाएको उल्लेख गरिन्।
 
राजनितीक विश्लेषकबाट पनि प्रशंसा बटुलेको मिसेल ओबामाको सो भाषणलाई डेमोक्र्याटिक नेसनल कन्भेसनको ऐतिहासिक भाषण भनेको छ। भाषणपछि द न्यूर्योक डेली न्युजले तत्कालै आफ्नो कभर परिवर्तन गरेर  ‘द लेडी इज हर च्याप’ भन्दै मिसेलको तस्बिर प्रकाशन गरेको थियो।
 
यता नायिका अधिकारीले उपराष्ट्रपति नन्दबहादुर पुनको हातबाट स्नातकोत्तर तहको प्रमाणपत्र लिएपछि न्यूजपोर्टल केकीमय बने। कलिउड ‘सेमी लिटरेटहरुको’ झुण्ड भन्ने स्टेरियोटाइपलाई केकीले अपडेट गरेकी छन्। यसर्थ उनको एमबीए डिग्रीको चर्चा हुनु सान्दर्भिक छ। तर जसरी ब्यस्तता र पारिवारिक आर्थिक पृष्ठभूमिमा उनको डिग्रीको ‘ग्लोरिफाई’ गरिएको छ त्यसले हम्बल ब्याकग्राउन्डबाट संघर्ष गर्दै मास्टर्स डिग्री लिने युवतीहरुलाई भने गिज्याएको छ।
 
राजधानीमा आफ्नै घरमा प्रारम्भिक शिक्षा अंग्रेजीमा लिने व्यक्ति नेपालको सन्दर्भमा प्रिभिलेज्ड ग्रुपमा नै पर्छन्। आफ्नै बुबा प्रिन्सिपल, आफ्नै घरमा बोर्डिङ, अंग्रेजीमा स्कुलिङ र पछि मिडियाबाट समेत प्रिभिलेज पाएकी केकीले डिग्री लिनु कुनै  ‘हेडवे’ होइन। नेपाली फिल्म उद्योगमा शिक्षित र बौद्धिक सर्कलका व्यक्ति पनि संलग्न छन् भन्ने कुरालाई केकीको डिग्रीले ठोस प्रमाण पेश गरे पनि उनी  ‘फाइटर हिरोइन’ होइनन्। उनले डिग्री लिन चुनौती र संघर्षभन्दा पनि समयको व्यवस्थापन गरिन्। यसर्थ उनी गुड टाइम म्यानेजर हुन्।
 
असाइनमेन्ट पुरा गर्दा छर्लंग रात काटेको र डार्क सर्कल त्यसैको परिणामस्वरूप आएको बताएकी केकीले त मेकअप र लाइटले आफ्नो  डार्क सर्कल लुकाउन सक्छिन्। तर यहा डेडलाइन मिट गर्न खाना नै नखाई (जो एक्लो बस्छन्) रात भर बसेर असाइन्मेन्ट पुरा गरेर डिग्री लिने युवतीहरु प्नि छन् जो डार्क सर्कल लुकाउने मेकअप गर्न नसक्ने वा नभ्याउने अवस्थामा छन्। यस्ता आर्थिक चुनौती र समय अभाव र समस्याका माझ पनि सम्भावना देखेर युनिभर्सिटीसम्म पुग्ने युवतीका कथा केकी जत्तिकै सुन्दर छन्। मिडियाले यी सुन्दर कथालाई एक्सपोज गरिदने हो भने धेरै प्रेरित हुन सक्छन्।
 
कोसिस गर्नेहरु कहिल्यै हार्दैन भन्दै केकीले कवि हरिवंश राय बच्चनको कविताका पंक्ति करिब ८ मिनेट लामो ग्य्राजुयसन भाषणमा ४ पटक दोहोर्‍याइन् जस्ले एक किसिमको उर्जा सबैमा ‘ट्रिगर’ गर्छ तर केकीको एमबिए डिग्रीले आम युवतीलाई कुनै प्रेरणा दिँदैन। मिसेल ओबामाले भने जस्तो हिलारी क्लिनटनले सिम्वोलिक लेभलमा अमेरिकामा राष्ट्रपति महिला बन्न सक्छन् भन्ने सम्भावना देखाएकी छन्। क्लिन्टनको नोमिनेसनले अमेरिकामा कुनै ‘पाराडाइम सिफ्ट’ नल्याए पनि एउटा सन्देश प्रवाह गर्छ कि सबै अवरोध ढल्ल सक्छन् जसले सबैको बाटोअघि रहेका अवरोधलाई क्लियर गर्छ।
 
केकीले एमबिए डिग्रीले लिएपश्चात यो डिग्री मैले कसैलाई बाँड्न नपर्ने भन्दै फेसबुक स्टाटस अपडेट गरिन्। उनले भने जस्तै केकीको डिग्रीले उनको व्यक्तिगत जीवनमा महत्व राख्ला, नेपाली फिल्म उद्योगलाई लाग्दै आएको परपेच्युल आरोपलाई क्लियर गर्ला तर आम मिडियामा प्रचार गरिएको जस्तो इन्सपायरिङ डिग्री भने होइन।

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष

    नेपालमै पहिलो पटक पत्रकारिता तथा आमसञ्चार विषयमा स्नातकोत्तर तह सञ्चालन गरी विद्यमान् पत्रकारिता शिक्षामा आमुल परिवर्तन गर्ने उद्धेश्यल २०५७ सालमा कलेज अफ जर्नालिजम् एण्ड मास कम्युनिकेसन (सिजेएमसी) स्थापना भएको हो। त्रिभुवन विश्वविद्यालयले २२ वर्षदेखि पत्रकारिता विषयमा स्नातक तह सञ्चालन गरिरहेको तर स्नातकोत्तर तह सुरु गर्न नसकेको अवस्थामा सिजेएमसीले काठमाडौंको धापासीबाट तीन कोठा भाडामा लिएर सुरु गर्नु आफैंमा चुनौतीपूर्ण थियो। २०५८ साल पुष २७ गते वरिष्ठ पत्रकार भारतदत्त कोइराला, प्राध्यापक र सिजेएमसीका विद्यार्थीबाट सामूहिकरूपमा कलेजको उद्धघाटन भएको थियो।

    डा. मञ्जुश्री मिश्र

  • कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर? कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर?

    ओली सरकार छँदै ज्ञवाली नेतृत्वको प्राधिकरणले कर्मचारी तान्न, धान्न र काम लगाउन नसक्ने पुष्टि भइसकेको थियो। कुनै पनि सार्वजनिक पदमा नियुक्ति गर्दा पार्टीप्रतिको वफादारीलाई केन्द्रमा राख्ने नगरेको भए ओलीले पहिले त ज्ञवालीभन्दा धेरै योग्य मानिसलाई प्राधिकरणमा ल्याउने थिए। भुलवश त्यस्तो मानिस नियुक्त भएको भए कार्य सम्पादन हेरेपछि फेरेर अर्को मानिस राख्ने थिए। 

    जीवन क्षत्री

  • माघीलाई मिलनको पर्व बनाउने कि फुटको? माघीलाई मिलनको पर्व बनाउने कि फुटको?

    माघीको मौकामा मालिकहरू गाउँमा गएर गरिब, सोझा अभिभावकलाई ललाईफकाई विभिन्न प्रलोभनमा पारेर, वर्षको सिर्फ एकजोर कपडा दिएर वा एकदम न्यूनतम पैसा दिएर ५ देखि २० वर्ष सम्मका छोरीलाई आफ्नो घरायसी काम गर्नका लागि कमलरीको रूपमा लैजाने चलन थियो। कमलरीको नाउँमा हजारौं थारू चेलीवेटीहरूको विभिन्न तवरले शोषण हँुदै आएको छ। उनीहरू श्रम शोषण, यौन शोषणमा परी मानसिक पीडा भोग्दै विक्षिप्त अवस्थामा मालिकको घरमा नारकीय जीवन जिउन विवश छन्। कुनै न कुनै बहाना पारेर चेलीवटीलाई अझैसम्म कमलरी बनाउने काम हुँदै आएको छ। यसलाई रोक्न समाजका हरेक सचेत नागरिक लाग्नु जरुरी छ। साथै राज्य पक्षबाट यी सामाजिक विकृतिपूर्ण कुप्रथालाई हटाउनका लागि ठोस कार्यक्रम अगाडि ल्याउनु पर्दछ। तर उनीहरुले अझैसम्म कमलरी परिचय पत्र समेत पाएका छैनन्।

    शत्रुघन चौधरी

साहित्यपाटी

  • खाम भित्रको माया खाम भित्रको माया

    मैले भनें– म थाकेकी थिएँ, यसो पल्टेको भुसुक्कै निदाएछु । ‘तिमी बद्लियौ।’ ‘मेल्वर्नको मौसम जस्तै भयौ भन्न खोजेको कल्याण?’ ‘तिमी नजिस्क त मसँग।’ ‘हुन्छ, त्यसो भए अर्कोसँग जिस्किन्छु नि त।’

    निरु त्रिपाठी

  • कसको सिन्दूर? कसको सिन्दूर?

    गएको वैशाखमा गिरानचौरतिर बिहे भएको रहेछ मस्यौरीको। रामदाइ घर फर्किएको खबर सुनेर मामाघर राउतगाउँ जाने बहाना बनाएर आएकी रहिछन् यता।  हुनु–हुनामी भइसक्यो। रिसाएर अथवा रोएर अब केही हुनेवाला थिएन। 'के गछ्र्यौ त अब?' रामदाइले सोधे।  'तिमी जे भन्छौ, त्यही गर्छु... !' उनले आँसु पुछ्दै भनिन्। 'जान्छ्यौ त मसँग?' रामदाइले खिरिल्याएर सोधे। मस्यौरीले मुन्टो हल्लाइदिइन्।

    प्रोल्लास सिन्धुलीय

  • जुग्री जुलुस जुग्री जुलुस

    तराईमा औलो उन्मूलन भयो। पहाडबाट मान्छे ओइरिए। त्यसबेला दाङका फाँटमा धान झुलेका थिए। पहेलपुर तोरी फुलेका थिए। र, तिनकै रङमा भूमिपुत्र थारूका अबोध मन खुलेका थिए। पहेलपुर तोरीको फूलसित बाजी लाग्दै जुग्री–जग्गु प्रेमको कोपिला लागेको थियो। दाङ झरेका शासक खलकका अाँखा पहेलपुर फाँटमा परे। थारू र अक्षर, थारू र राज्यसत्ताबीच गोरु बेचेको साइनो पनि थिएन। त्यसैले ‘शासक खलक’लाई ती फाँट कब्जा गर्न कुनै आइतबार कुर्न परेन।सिङ्गो पञ्चायत नै तिनका भएपछि छिनभरमै सारा फाँट आफ्नो बनाए। हेर्दाहेर्दै पहाडबाट झरेका शासक खलक जति जिम्दार भए भने थारू भूमिहीन।

    नवीन विभास

पाठक विचार

  • विकासको नाम जपी, माछो-माछो भ्यागुता बनाए

    हेर हाम्रा नेताले, आफैंलाई भुइ-फुट्टा बनाए। बिखन्डनको बाटो रोजी, न यता न उता बनाए ।   अनेकौ वाद तन्त्र भनी सधै जनता झुक्याइरहे, विकासको नाम जपी, ...

    डा. रबिन खड्का

  • हामी मधेसीबाट कहिले नेपाली हुने?

    lsquo;ल् उठनुस तपाईहरु, आ–आफनो झोलाहरु चेकजाच गराउनुहोस्’, यसरी जोडले आएको एक्कासी आवाजले म झस्केर उठेँ। उठेर देख्दा भर्खर हेटौडा, मकवानप...

    सुशीलकुमार साह

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट