लोकसेवा आयोगलाई खुला पत्र

  • Get News Alerts

२००४ सालमा दरखास्त परिषद् र २००८ साल असार १ गते पब्लिक सर्भिस कमिसनको रुपमा स्थापना भई गत असार १ गते ६६ औं वार्षिकोत्सव मनाएको लोकसेवा आयोगलाई ६७ औं वर्ष प्रवेशको हार्दिक शुभकामनमा।  वेरोजगारीको दर बढ्दै गएको अवस्थामा लोक सेवा आयोग हजारौं बेरोजगार युवाको आकर्षणको केन्द्र हो।  लामो इतिहास बेकेको र योग्यता प्रणालीको संरक्षणमा भूमिका खेलेको आयोग सरकारी सेवा प्रवेश गर्न चाहनेको आकर्षणको केन्द्र हुनु स्वभाविक हो। लामो इतिहास, शाख र आम जनताको विश्वासका कारण आयोगलाई खोट लगाउने  ठाउँ कमै छन्। यद्यपि मुलुक संघीयतामा प्रवेश गरेको, आयोगको कार्यक्षेत्र र भूमिका बढेको तथा प्रादेशिक लोकसेवा आयोग गठनको संवैधानिक व्यवस्थाबीच यस आयोगले आगामी दिनमा आफ्नो निष्पक्षता जोगाउन फलामको च्युरा चपाउनु सरह हुने कुरामा द्विवधा छैन। लेकसेवा आयोगका माननीय अध्यक्ष उमेशप्रसाद मैनाली समक्ष यस वर्षगाँठको सन्दर्भमा आयोगले निम्न विषयमा ध्यान दिनु सान्दर्भिक हुने विषयमा खुल्ला खुल्ला पत्र लेखेको छु।

१) लोकसेवा आयोगका प्रश्नपत्र किन सैद्धान्तिक बढी व्यवहारिक कम भए? किन बस्तुनिष्ठ प्रश्न बन्न सकेनन? जसले गर्दा पदस्थापनको पहिलो दिनबाट काममा भन्दा अध्ययनमा ध्यान दिने मात्रै माथिल्लो पदमा पुग्न सफल भए।

२) अन्तर्वार्तालाई किन वस्तुनिष्ठ, वैज्ञानिक, प्रविधि मैत्री र समय सापेक्ष गराउन सकिएन ?

३) अन्तर्वार्तामा रहने आयोगका पदाधिकारी कुन तहको अन्तर्वार्ता लिने हो त्यो तहको ज्ञानको कसीमा किन फितलो देखिए। उनीहरुले सहसचिव, उपसचिवमा सोध्ने प्रश्न किन स्तरीय भएनन? आयोगमा माननीय पदाधिकारीमा आत्म
मूल्याकंनको जरुरी देखिन्छ।

४) उत्तरको नमुना निर्धारण नगरी  जाँच गर्दा जाँचकीको भावना प्रधान भयो। नमुना उत्तर ढाँचा तयार होस् र सो अनुसार कपी जाँचको व्यवस्था होस्।

५) निष्पक्षता भने पनि ओयोगका कर्मचारीको भमिका सन्देहस्पद देखियो जसले गर्दा आयोगमा कार्यरत कर्मचारी किन बढी उतिर्ण भए र भइरहेका छन?
परीक्षा प्रणलीमा संलग्न कर्मचारी उतिर्ण भइरँहदा यसरी निष्पक्षता कायम होला त?

६) विगत ११ वर्षको इतिहासमा उपसचिव र सहसचिवको लिखित परिक्षामा उतिर्ण हुने १ जना पनि आयोग अन्तर्गतका कर्मचारी अन्तर्वार्ताबाट अनुतिर्ण हुन परेन। पक्कै पनि यो संयोग मात्र त होइन होला ? किन अन्तर्वार्तामा आयोगमा कार्यरत कर्मचारीलाई बढी नम्बर प्रदान गरिन्छ ? खुलातर्फको सहसचिव र उपसचिवमा  आयोग कै कर्मचारी उतीर्ण भएको विषयले बजारमा राम्रै चर्चा पाएको छ।

७) बजारमा चलेका अनेक हल्ला र पीडित पक्षका गुनासालाई किन ध्यान दिइएन? अब के लिखितमा उतिर्ण हुनेले अन्तर्वार्ता पनि उतिर्ण हुन आयोगमा सरुवा माग्नु पर्ने भएको हो ?

८) आयोगको परीक्षा महाशाखामा बस्ने कर्मचारी परिक्षामा सहभागी हुँदा कत्तिको निष्पक्षता कायम होला ?

९) माथिल्लो पदको अन्तर्वार्ताका लागि राजनैतिक दलका नेताका घरमा वा आयोगका पदाधिकारीका दैलोमा चहार्नु पर्ने विडम्वना कहिलेबाट अन्त्य होला ?

१०) निष्पक्षता भनाइमा होइन सहभागी परीक्षार्थीका मुखबाट सुन्न पाउनु पर्छ। आयोगले कहिल्यै त्यस्ता सहभागीसँग अन्तक्रिया गरेको छ ?

११) आयोगमा कार्यरत कर्मचारीका नजिकका नाता पर्ने (छोरा, छोरी, भान्जा, भान्जी, साला, साली, भतिजा, भतिजी आदि) व्यक्तिले आयोगकै प्रतिष्पर्धामा भाग लिँदा  ती कर्मचारी आयोगका कुनै पनि कार्यमा संलग्न नगराउनु पर्नेमा किन गराइन्छ?

१२) गोप्य शाखामा –प्रश्नपत्र छपाइ समेत) काम गर्ने कर्मचारीहरु राती आयोगमा बास बस्दा मदिरासहित, जुवा तास समेतमा रम्ने गरेको, हरेक हप्ता बेराका बोरा खाली बोतल आयोगबाट निस्कने गरेको सुनिएको छ। यसमा आयोग किन मौन?

१३) आयोगले  प्रणालीलाई विश्वास र स्थापित गरोस् हाम्रो अनुरोध छ। माननीय अध्यक्ष ज्यू नेपालको प्रशासन सेवाको यहाँको विज्ञता आयोगले यहाँकै नेतृत्व सम्हालेको बेलामा निर्विवाद र निष्कलंक होस्। कमी कमजोरी यही बेलामा सुध्रिए आयोगको परीक्षामा सहभागी लाखौं परीक्षार्थीले यहाँ र ओयोगको जयजकार गर्ने थिए ?

मीनभवन, काठमाडौं।

 

 

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष सिजेएमसी यात्राको चुनौतीपूर्ण १६ वर्ष

    नेपालमै पहिलो पटक पत्रकारिता तथा आमसञ्चार विषयमा स्नातकोत्तर तह सञ्चालन गरी विद्यमान् पत्रकारिता शिक्षामा आमुल परिवर्तन गर्ने उद्धेश्यल २०५७ सालमा कलेज अफ जर्नालिजम् एण्ड मास कम्युनिकेसन (सिजेएमसी) स्थापना भएको हो। त्रिभुवन विश्वविद्यालयले २२ वर्षदेखि पत्रकारिता विषयमा स्नातक तह सञ्चालन गरिरहेको तर स्नातकोत्तर तह सुरु गर्न नसकेको अवस्थामा सिजेएमसीले काठमाडौंको धापासीबाट तीन कोठा भाडामा लिएर सुरु गर्नु आफैंमा चुनौतीपूर्ण थियो। २०५८ साल पुष २७ गते वरिष्ठ पत्रकार भारतदत्त कोइराला, प्राध्यापक र सिजेएमसीका विद्यार्थीबाट सामूहिकरूपमा कलेजको उद्धघाटन भएको थियो।

    डा. मञ्जुश्री मिश्र

  • कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर? कार्यसम्पादन ठूलो कि जागिर?

    ओली सरकार छँदै ज्ञवाली नेतृत्वको प्राधिकरणले कर्मचारी तान्न, धान्न र काम लगाउन नसक्ने पुष्टि भइसकेको थियो। कुनै पनि सार्वजनिक पदमा नियुक्ति गर्दा पार्टीप्रतिको वफादारीलाई केन्द्रमा राख्ने नगरेको भए ओलीले पहिले त ज्ञवालीभन्दा धेरै योग्य मानिसलाई प्राधिकरणमा ल्याउने थिए। भुलवश त्यस्तो मानिस नियुक्त भएको भए कार्य सम्पादन हेरेपछि फेरेर अर्को मानिस राख्ने थिए। 

    जीवन क्षत्री

  • माघीलाई मिलनको पर्व बनाउने कि फुटको? माघीलाई मिलनको पर्व बनाउने कि फुटको?

    माघीको मौकामा मालिकहरू गाउँमा गएर गरिब, सोझा अभिभावकलाई ललाईफकाई विभिन्न प्रलोभनमा पारेर, वर्षको सिर्फ एकजोर कपडा दिएर वा एकदम न्यूनतम पैसा दिएर ५ देखि २० वर्ष सम्मका छोरीलाई आफ्नो घरायसी काम गर्नका लागि कमलरीको रूपमा लैजाने चलन थियो। कमलरीको नाउँमा हजारौं थारू चेलीवेटीहरूको विभिन्न तवरले शोषण हँुदै आएको छ। उनीहरू श्रम शोषण, यौन शोषणमा परी मानसिक पीडा भोग्दै विक्षिप्त अवस्थामा मालिकको घरमा नारकीय जीवन जिउन विवश छन्। कुनै न कुनै बहाना पारेर चेलीवटीलाई अझैसम्म कमलरी बनाउने काम हुँदै आएको छ। यसलाई रोक्न समाजका हरेक सचेत नागरिक लाग्नु जरुरी छ। साथै राज्य पक्षबाट यी सामाजिक विकृतिपूर्ण कुप्रथालाई हटाउनका लागि ठोस कार्यक्रम अगाडि ल्याउनु पर्दछ। तर उनीहरुले अझैसम्म कमलरी परिचय पत्र समेत पाएका छैनन्।

    शत्रुघन चौधरी

साहित्यपाटी

  • खाम भित्रको माया खाम भित्रको माया

    मैले भनें– म थाकेकी थिएँ, यसो पल्टेको भुसुक्कै निदाएछु । ‘तिमी बद्लियौ।’ ‘मेल्वर्नको मौसम जस्तै भयौ भन्न खोजेको कल्याण?’ ‘तिमी नजिस्क त मसँग।’ ‘हुन्छ, त्यसो भए अर्कोसँग जिस्किन्छु नि त।’

    निरु त्रिपाठी

  • कसको सिन्दूर? कसको सिन्दूर?

    गएको वैशाखमा गिरानचौरतिर बिहे भएको रहेछ मस्यौरीको। रामदाइ घर फर्किएको खबर सुनेर मामाघर राउतगाउँ जाने बहाना बनाएर आएकी रहिछन् यता।  हुनु–हुनामी भइसक्यो। रिसाएर अथवा रोएर अब केही हुनेवाला थिएन। 'के गछ्र्यौ त अब?' रामदाइले सोधे।  'तिमी जे भन्छौ, त्यही गर्छु... !' उनले आँसु पुछ्दै भनिन्। 'जान्छ्यौ त मसँग?' रामदाइले खिरिल्याएर सोधे। मस्यौरीले मुन्टो हल्लाइदिइन्।

    प्रोल्लास सिन्धुलीय

  • जुग्री जुलुस जुग्री जुलुस

    तराईमा औलो उन्मूलन भयो। पहाडबाट मान्छे ओइरिए। त्यसबेला दाङका फाँटमा धान झुलेका थिए। पहेलपुर तोरी फुलेका थिए। र, तिनकै रङमा भूमिपुत्र थारूका अबोध मन खुलेका थिए। पहेलपुर तोरीको फूलसित बाजी लाग्दै जुग्री–जग्गु प्रेमको कोपिला लागेको थियो। दाङ झरेका शासक खलकका अाँखा पहेलपुर फाँटमा परे। थारू र अक्षर, थारू र राज्यसत्ताबीच गोरु बेचेको साइनो पनि थिएन। त्यसैले ‘शासक खलक’लाई ती फाँट कब्जा गर्न कुनै आइतबार कुर्न परेन।सिङ्गो पञ्चायत नै तिनका भएपछि छिनभरमै सारा फाँट आफ्नो बनाए। हेर्दाहेर्दै पहाडबाट झरेका शासक खलक जति जिम्दार भए भने थारू भूमिहीन।

    नवीन विभास

पाठक विचार

  • विकासको नाम जपी, माछो-माछो भ्यागुता बनाए

    हेर हाम्रा नेताले, आफैंलाई भुइ-फुट्टा बनाए। बिखन्डनको बाटो रोजी, न यता न उता बनाए ।   अनेकौ वाद तन्त्र भनी सधै जनता झुक्याइरहे, विकासको नाम जपी, ...

    डा. रबिन खड्का

  • हामी मधेसीबाट कहिले नेपाली हुने?

    lsquo;ल् उठनुस तपाईहरु, आ–आफनो झोलाहरु चेकजाच गराउनुहोस्’, यसरी जोडले आएको एक्कासी आवाजले म झस्केर उठेँ। उठेर देख्दा भर्खर हेटौडा, मकवानप...

    सुशीलकुमार साह

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट