सम्झनामा वैशाख ११!

  • Get News Alerts

राजा ज्ञानेन्द्रले सत्ता हातमा लिएपछि त्यसको विरोधमा राजनीतिक दल तथा सर्वसाधारण सडकमा उत्रिएका थिए।

दिनहुँ जस्तो हुने आन्दोलन, धर्ना जस्ता कार्यक्रमहरू भईरहेका थिए। तर, बैशाख ११ को त्यो दिन जुन मेरा मानस पटलमा सधै आईरहन्छ।

सधैजसो भक्तपुरदेखि काठमाडौंसम्म आन्दोलनमा सहभागी हुन म पनि अरनिको राजमार्ग हुँदै आएका हजारौको संख्यामा मिसिन आउथेँ। त्यो मध्ये मेरा हातमा क्यामरा थियो अरूकोमा झन्डा, लाठी र स्याउला थिए। केही मानिस भक्तपुर नगर जम्मा भएर सल्लाघारी आउथे त केही सुर्यविनाएक हुँदै सल्लाघारी आउने र दुई ठाउँको जुलुस एकै भएर काठमाडौं आउथ्यौ।

सडकमा जता ततै सुरक्षा कर्मीलाई बाटो छेक्ने भन्दै बिभिन्न तरिकाले अवरोध गरिएको हुन्थ्यो। यता आन्दोलमा सहभागी भएका सर्वसाधारणलाई भने ठाउँ ठाउँमा पानी तथा सर्वत राखिएको हुन्थ्यो। जसले गर्दा आन्दोलनमा सहभागी भएकालाई उर्जा मिल्थ्यो।

जब सल्लाघारीदेखि अघि बढेको जुलुस कोटेश्वरतर्फ बढ्थ्यो तब मानिसहरुको संख्या ठाउँठाउँबाट थपिदै जान्थ्यो।

आन्दोलनमा सहभागी हुन नसक्नेहरु आन्दोलमा सहभागी भएकाहरुलाई ताली बजाएर स्वागत गर्ने गर्दै थिए।

दैनिक जसो काठमाडौं आवत जावत गर्दा आउन त त्यती गाह्रो हुदैनथियो, तर फर्कदा भने कहिले काही साथीहरू छुट्दा गाह्रो हुन्थ्यो। जाँदा सँगै जाने तर, फर्कँदा सँगै हुँदैन थियो।

आन्दोलनमा सहभागी हुँदा दैनिकजसो सुरक्षाकर्मीहरु दोहोरो झडप भएकै हुन्थ्यो। त्यसबेला कति साथीहरू खुट्टाको जुत्ता छाडेर भाग्थे। घर फर्कदा निकै गाह्रो हुन्थ्यो।

आन्दोलन एक दिन त ठ्याक्कै याद भएन, रत्नपार्कबाट जुलुस अघि बढेर भद्रकाली चोकतर्फ गईरहेको थियो। भद्रकाली तर्फ बढ्दै गर्दा जब पुरानो बसपार्क अघि पुगेको थियो सुरक्षाकर्मीले अचानक जुलुसमा लाठी र अश्रुग्यास प्रहार गर्‍यो। त्यो बेला जुलुस तितर वितर मात्र भएन दर्जनौ आन्दोलनकारी घाईते भए।

भागदैाडका क्रममा सयौं मानिसका जुत्ताचप्पलहरू सडकमा थिए। प्रहरीको आक्रमण पश्चात भाग्ने क्रममा भाग्दा मेरो पनि जुत्ता खुस्किएको थाहै भएन। पछि जुत्ता खोज्न जादा कहाँ भेट्नु। जुत्ता विना घर जान पनि सम्भव भएन।

अनी पसल खोज्दै चप्पल किनेर घर तर्फ लागेको घटना अगाडि आउँछ।

दोस्रो लोकतान्त्रिक जनआन्दोलन सम्पन्न भएको दिन वैशाख ११ गते आज ९ वर्ष पूरा भएको छ। विसं २०६२/६३ को आन्दोलन २०६३ साल वैशाख ११ गते सम्पन्न भयो।

नेपालमा दश वर्षसम्म सशस्त्र सङ्घर्षरत माओवादीलाई पनि शान्तिपूर्ण आन्दोलनमा ल्याउने आधारका रुपमा रहेको यो आन्दोलनलाई नेपालको राजनीतिक यात्रामा अत्यन्त महत्वपूर्ण रुपमा लिइन्छ।

यसैका जगमा तत्कालीन नेकपा (माआवादी) र सरकारबीच विस्तृत शान्ति सम्झौता सम्पन्न गरी जारी गरिएको नेपालको अन्तरिम संविधान २०६३ र नेपाल सङ्घीय लोकतान्त्रिक गणतन्त्रात्मक राज्यको घोषणा गरिएको थियो।

देशलाई समृद्धिको मार्गमा उन्मुख गराउन संविधानसभा सम्मको यात्रा यही आन्दोलनको उपलब्धि स्वरुप अघि बढे पनि अबरुद्ध संविधान निर्माण प्रक्रियालाई निष्कर्षमा पुर्‍याउनु अहिलेको मुख्य चुनौती बनेको छ ।

दोस्रो लोकतान्त्रिक जनआन्दोलनको सफलताका लागि जनताका तर्फबाट धेरै बलिदानी गरिए पनि देशमा जारी अस्थिरताले सबैलाई चिन्तित बनाएको छ।

हेर्नुहोस् आजकै दिन खिचिएको केही ऐतिहासिक तस्विरहरू

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न? अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न?

    होटलमा प्रेमी–प्रेमिका होस् या श्रीमान–श्रीमती, महिला–पुरुष देख्नासाथ मिडिया साथै लगेर छापा मार्ने र थुन्ने काम सभ्य समाजका लागि पाच्य हुँदैन। राज्यले प्रहरी–प्रशासनको यस्तो प्रवृत्तिमा अंकुश लगाउनैपर्छ।

    मानवी पौडेल

  • के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर? के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर?

    साना खुद्रे पसलहरु वा रेष्टुरेण्टमा पाउरोटी खाने झोले पर्यटक मात्र लगेर पर्यटन क्षेत्र उभो लाग्छ त? आजको भोलि प्रतिफल खोज्ने क्षेत्र पर्यटन होइन। पर्यटकलाई सुविधा दिएर फाइदा लिने अवस्थामा हामी नभएका कारण अनुभव बेचेर प्रतिफल बढाउनुपर्ने अवस्था नेपाली पर्यटन उद्योगको छ। त्यसैले दिनहुँ जस्तो हुने जात्रा पर्वहरु, सय भन्दा बढी जातिहरुका धर्म, संस्कृति, संस्कारहरुलाई पर्यटनको भाषामा बेचेर लाभ लिन ढिलो गर्नु हुँदैन। विस्तृतमा

     

    सुधन सुवेदी

  • मुसहर वस्तीको साँचो कसलाई बुझाउँछौ, धुर्मुस–सुन्तली? मुसहर वस्तीको साँचो कसलाई बुझाउँछौ, धुर्मुस–सुन्तली?

    टिभी हेर्नेलाई हसाँउथे धुर्मुस–सुन्तली । हामी पनि हाँस्यौं होला । खुसी भयौं होला । काँचको पर्दामा हाँसो फुलाउने यी जोडीलाई बर्दिवासका मुसहरले टिभीमा देखेका थिए–थिएनन्? सधैं गरिबी, अभाव र पीडाले डामिएका ती मुसहरले कहाँ पाएर हेर्दा हुन् टीभी? रहर त कति हो कति हुँदो हो तर बाध्यता? बाध्यता र अभाबभन्दा ठूलो शत्रु के हुन्छ ?र, त्यही काँचका पर्दामा फुल्ने यो जोडीका रङ्गीविरङ्गी फूललाई ? मलाई लाग्छ, बर्दिवासका मुसहरले हाँस्न र खुसी हुन टीभी हेर्नु परेन। आफ्नो बस्तीमा पोतिएको खुसीको रङ् देखर हाँस्न थालेका छन्, अहिले ती।   खुसीको रङ् कस्तो हुन्छ? कठीन छ उत्तर दिन। उत्तर खोज्न बर्दिवासको मुसहर वस्ती नै जानुपर्छ । जहाँ पोतिदै छ, त्यो रङ्।

    शिव प्रकाश

साहित्यपाटी

  • नेपाली पनि नयाँ बनिसके नेपाली पनि नयाँ बनिसके

    ठूलै क्रान्तिको बिगुल फुक्छु भन्थ्यो छोरो

    आफ्नै बिहेमा नरसिंहा फुक्न सकेन

    अर्कैलाई मैले ज्याला तिरेर फुकाउनु पर्‍यो

    सिंगो नेपाल र सप्पै नेपालीको  नेतृत्व गर्छु भन्थ्यो

    मैले जुटाई दिएका दस-बीस जन्तिको नेतृत्व गर्दै दंग पर्‍यो।

    चट्याङ मास्टर

  • दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती

    ऊ बेला मुनाले आफ्ना मदनको बाटो छेक्न सकेकी थिइनन्। अहिले मदन हार खाइरहेको छ।’ अन्ततः ऊ ‘केयर गिभर’ को ट्याग भिर्दै इजरायल हान्निएकी थिई।  ‘अहिलेसम्म त केही बिग्रेको छैन। यताको चिन्ता छैन। हरपल मन त्यतै डुलिरहन्छ। छोरीलाई पुरा अवधि स्तनपान गराउन सकिन। आफ्नी आमाका रसिला दुधे स्तन चुस्न आँ गरिरहेकी उसको मुखमा तितेपाती कोचिदिएँ मैले। आधारभूत बालअधिकार समेत उपभोग गर्न पाइन उसले, मेरै कारणले। डर लागिरहन्छ, मलाई भोलि के भन्ली उसले?’

    शिव अर्याल

  • इन्गेजमेन्ट इन्गेजमेन्ट

    अव त्यसपछि मैल बोल्ने केही देखिन, मस्तिष्कमा शुन्यता छायो। तै पनि अन्तिम प्रयत्न गर्दै भनेँ, ‘हेर त्यसो नभन, म त बर्वाद हुन्छु, कसैको अगाडि मुख देखाउनलायक हुन्न, म त मरे पनि हुन्छ। तिम्रो पनि भविष्य ड्यामेज हुन्छ, के सोचेर यस्तो निर्णय गर्यौ?'

    लक्ष्मण अधिकारी

पाठक विचार

  • गगन थापा र विश्वप्रकाशहरुलाई चिठ्ठी !

    क्षमा गर्नुहोला, म कांग्रेसको सदस्य भएका कारण कांग्रेसको गर्विलो इतिहास र शक्तिशाली बर्तमानको विषयमा निश्चय पनि अनभिज्ञ छैन। सँगै देशको समृद्ध भविश्यको राजमार्ग आजको विद्यमान कांग्रेसको काम गर्ने सोच र शैलीले सुनिश्चित गर्न सक्दैन भन्ने कुरामा पनि अनभिज्ञ छैन। नेतृत्वका लक्ष्यहरु सधै आफू केन्द्रित मात्र छन्। सत्ता र शक्ति जोगाउन मात्र नेतृत्वको प्राथमिकताको विषय बन्छ। नेतृत्वसँग न इमान–जमान छ, न विधि र प्रकृया छ, न सपना र कल्पनाशिलता, न समस्याहरुको समाधान गर्नसक्ने कार्यकौशलता छ। त्यसैले महोदयहरु, मेरा अघि देश फेर्नका लागि भनेर कांग्रेस फेरिन्छ कि फेरिदैन भन्ने प्रश्न खडा भएको छ।

    चन्द्र के.सी.

  • भारतीय प्रहरीको गोलीले नेपाली मारिँदा साझा बसमा आगो किन?

    नेपालमा हुने बन्द हड्तालका कार्यक्रममा धेरैजसो आगजनी र तोडफोडका कार्यक्रम सम्भवत: विप्लवले नै आयोजना गरेका बन्दमा हुने गर्छन्। त्यसमा पनि धेरै नोक्सानी मजदुर वर्गले नै खेप्नुपरेको देखिन्छ। चालकलाई ट्याक्सी भित्रै राखेर बाहिरबाट आगो लगाइएका घट्ना समेत हामीले यस्ता बन्द हड्तालमा देखिसकेका छौँ। ती घटनासम्म त मैले पनि  केही लेखिनँ। माओवादी जनयुद्धको समयमा यस्ता आगजनीका घट्ना धेरै देखिएकाले पनि स्वभाविकै ठानियो।

    कृष्णप्रसाद शर्मा

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट