किसानको पसिनामा बिचौलियाको रजार्इं

चुनाव
  • Get News Alerts

tata

 साँगाचोक कार्कीटारका किसान लक्ष्मीप्रसाद तिमिल्सिनाले उत्पादन गरेको तरकारी आफैं बजार लैजाँदा व्यवसायीले लिनै मानेनन्। तर, दोस्रो व्यक्तिमार्फत् पठाएपछि भने त्यही सामाग्री बिक्री भयो।

“बेर्ना उमार्नेदेखि उत्पादन टिप्ने बेलासम्म दुःख गर्‍यो, पसिनाको मूल्य पनि पाइँदैन,” तिमिल्सिनाले दुखेसो पोखे, ‘बीचमा अरुले नै लैजाँदा मात्रै बजारका व्यवसायीले सामाग्री लिने गर्छन्।” यो खबर हामीले आजको कारोबारबाट लिएका हौ।

किसानले सिधै व्यवसायीसम्म पुगेर फलफूल, तरकारी बिक्री गर्न नपाएको उनले गुनासो पोखे। किसानसँग सामाग्री लिँदा व्यवसायीलाई बढी फाईदा भए पनि उनीहरूले लिन नमान्ने गरेको उनले बताए।

किसानसँग गाउँमै पुगेर बिचौलिया (मध्यस्थकर्ता)ले कृषि उपज लिने गरेका छन्। किसानसँग लिन नमान्ने त्यही सामग्री बिचौलियासँग भने महँगोमा पनि व्यवसायीले सहजै स्वीकार्ने गरेका छन्। कार्कीटारमा उत्पादित सामग्रीको प्रमुख बजार सदरमुकाम चौतारा हो।

जिल्लाका सुकुटे, खाडीचौर, बाह्रविसे, लामोसाँघु र दोलालघाटमा पनि कार्कीटारका किसानले उत्पादन गरेको तरकारी बिक्री हुन्छ। “हामीले ५० रुपैयाँमा बेचेको काउलीलाई उपभोक्ताले १ सय ३० रुपैयाँसम्म तिर्छन्,” अर्का किसान वीरबहादुर पौडेल भन्छन्, “यस्तो हुँदा सबैभन्दा बढी मार उपभोक्तालाई नै पर्छ।”

उनले बिचौलियाको अन्त्य नभएसम्म यसबाट छुटकारा पाउन मुस्किल भएको बताए।“बिचौलिया र व्यवसायीबीचको सहमतिमा यस्तो हुने गरेको छ,” अगुवा कृषक तथा कार्कीटारमा रहेको कालीदेवी तरकारी कृषक समूहका अध्यक्ष झम्क महत भन्छन्, “हामीले सस्तोमा दिँदा पनि व्यवसायीले हाम्रा सामग्री लिनै मान्दैनन्।”

Hyundai
nic asia
mahindra
hawali
alka

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • अमेरिकामा तालिम अमेरिकामा तालिम

    (तिब्बतबाट नेपाल आएपछि गोम्पोले पुनः विवाह गरे। सन् २००८ मा पनि मैले उनलाई भेटेको थिएँ। तिब्बती संस्कारमा मृतक व्यक्तिको नाम नभन्ने चलन छ। त्यो कुरा मलाई त्यतिबेलासम्म थाहा थिएन, थाहा भएको भए सोध्ने पनि थिइनँ। तिब्बती संस्कार थाहा पाएपछि मैले तिब्बतीसँग कुरा गर्दा नाम बताउन मिल्ने भए मात्र बताउनु होला भन्ने गरेको छु। गोम्पोले मृतक आमा र छोरीको नाम बताउँदा आँखाभरि आँसु लिएका थिए। मैले उनको पुरानो घाउ कोट्याएर दुःख दिएँ। मेरै कारण टलपलाएको थियो गोम्पोको आँखामा आँसु। क्षमा गर साङ्गे गोम्पो!)

    श्रीभक्त खनाल

  • कांग्रेस नेता विश्वप्रकाश शर्माको केपी ओलीलाई पत्र-किन छोड्नु भएको त्यो झापा? कांग्रेस नेता विश्वप्रकाश शर्माको केपी ओलीलाई पत्र-किन छोड्नु भएको त्यो झापा?

    म फेरि भन्छु हामी झापाली हुनुभन्दा अघि नेपाली हौं। नेपालको हित हुनसके झापाको पनि हित भइ हाल्छ। तर, हाम्रो सपनाको नेपाल भनेको सबै नेपाली काठमाडौंको भूगोलमा थुप्रने भन्ने होइन। आ-आफ्नो जिल्ला र गाउँ बनाउन दत्तचित्त हुनु भनेको पनि नेपाल बनाउन योगदान गर्नु हो। एक ‘राजनेता’ हुनुको हैसियतमा तपाईँको ब्यक्तित्वले शहरलाई होइन गाउँलाई केन्द्र बनाउन अपिल गर्नुपर्दथ्यो। गाउँको माटोलाई छाडेर शहरको धुलोमा देश खोज्न निरुत्साहित गर्नु पर्दथ्यो। कमरेड आफ्नै पिताजीलाई शोध्नुस् किन उहाँलाई प्रधानमन्त्री छोराको बालुवाटारमा भन्दा झापा गाउँको बालुवा र धुलोको बसाइ उचित लाग्यो?

  • उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन

    मलाई सबैभन्दा बढी आनन्द चराहरू खिच्दा मिल्छ। यिनै चराहरूले मलाई सम्झाइरहन्छन् कि, म उड्न त उडेँ तर, गुँड फर्किएको छैन। चराहरूले पनि बसाइ सर्छन्। सबै चराहरूको फर्किने ठेगाना हुँदैन। सिमाना नै नभएका चराहरूसँग पनि जीवन संघर्षका कथाहरू छन्। आफूलाई बोकेको डुंगा पल्टिँदा जसरी मर्छन् हरेक दिन शरणार्थीहरू, चराहरू पनि आकाशबाटै फुत्त झर्छन् धर्तीमा आफ्नो जीवनको गती गुमाएर।

    निष्प्रभ सजी

साहित्यपाटी

पाठक विचार

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट