क्यासिनोको अन्तरकथा

  • Get News Alerts

united
tata

विश्वभरि नवधनाढ्यहरूको संख्या बढेसँगै क्यासिनो पर्यटनको सम्भाव्यता पनि बढ्दो छ। अमेरिकाको लसभेगास, मकाउ, सिंगापुर विश्वकै प्रसिद्ध क्यासिनो पर्यटन गन्तव्य हुन्। मकाउको क्यासिनो उद्योगको आयमात्रै वार्षिक ४५ अर्ब अमेरिकी डलर पुगिसकेको छ। यो लसभेगासभन्दा निकै उच्च हो। सानै आकारमा सही कुनै समय नेपालको पर्यटन उद्योगमा क्यासिनोको उल्लेख्य योगदान थियो।

सन् १९६९ मा सन् १९६९ मा सोल्टी होटलमा आरडी टट्टलले क्यासिनो नेपालको सञ्चालन गरेका थिए। त्यसपछिका अवधिमा १० वटा ठूला क्यासिनो र त्यति नै संख्यामा मिनी क्यासिनोहरु सञ्चालनमा आएका थिए। यसबाट राज्यलाई राम्रो आम्दानी हुनुको साथै रोजगारी सिर्जना, होटेल तथा विमान कम्पनीहरूलाई प्रत्यक्ष लाभ पुगेको थियो। खासगरी नेपालमा भारतीय धनाढ्यहरू बिहान जहाजबाट काठमाडौँ आउने, दिनभरि क्यासिनोमा बिताउने र बेलुका दिल्ली फर्कनेदेखि दुई तीन दिनको छोटो बसाइका लागि पनि आउने गरेका थिए। क्यासिनो पर्यटनमा अन्य विदेशीले पनि ठूलै योगदान पु¥याइरहेका छन। तर पछिल्लो समयमा टट्टल र उनले मुख्य एकाउन्ट बनाइ झिकाएका राकेश बाध्वाबीचको विवाद तथा बाधवााले मुख्य तीन क्यासिनाको स्वामित्वमा कब्जा गरेपछि यस क्षेत्रको विवाद चुलियो। बाध्वाले आफूले मात्र कमाउने तर राज्यलाई कर नतिर्ने रणनीति अख्तियार गरे। बाध्वाले यति चलाखीपूर्ण तरिकाले सुरुमा एभरेष्ट हुँदै पछि अन्य क्यासिनोहरूको पनि स्वामित्व कब्जा गरे कि टट्टल हेरेको हेरै भए। बाध्वा अति नै चलाख कारोबारी थिए, उनले नेपालका धनाढ्यहरूलाई हातमा लिनका लागि श्रीमती शालिनी बाध्वाका नाममा ‘बोस’ नामक आर्थिक म्यागेजिन प्रकासित गर्ने गर्थे। क्यासिनो एभरेष्टसँगै राखिएको बोसको कार्यालय केबल व्यावसायिक जङ्केटहरूलाई देखाउन र सम्पर्क विकसित गर्नमात्र प्रयोग हुने गरेको थियो। उनले त्यस नाताले द हिमालयन टाइम्स नामक भारतीयद्वारा लगानी गरिएको पत्रिकाको पनि प्रयोग गरे, जहाँ उनी कोलम लेख्थे। लामो समयसम्म कर नतिरेका क्यासिनोहरूको रोयल्टी विवाद सुरु हुनेवित्तीकै बाध्वा रातारात नेपालबाट भागे र भारतको गोवामा गएर क्यासिनो खोले।

क्यासिनो धराशायी हुनुको अर्को कारण हो, मजदुर युनियन। ०६३ सालमा माओवादी राष्ट्रिय राजनीतिको मूल धारमा आएपछि आफ्ना करिब ७ सय कार्यकर्ता (जो तत्कालीन जनस्वयंसेवक वा जनमिलिसियाका रूपमा कार्यरत थिए)लाई क्यासिनोहरूमा एकै पटक भर्ति गराए। त्यसअघि क्यासिनोमा एमाले समर्थित मजदुर युनियनको बोलाबाला थियो। तिनको प्रभाव बढ्दै गयो। क्यासिनो ‘सुकुलगुन्डा’को प्रवेश सहज थियो। सित्तैमा विदेशी रक्सी खान पाइने, युवतीहरूसँग सम्पर्क हुने भएकाले यस्ता ‘सुकुलगुन्डा’ पछि टोले गुन्डाहरूलाई लिएर जान थाले। क्यासिनोमा जुवाडेलाई लत लगाउन सुरुमा जानीजानी जिताइन्छ र पछि, पछि त्यो जुवाडे आफ्नो सर्वस्व हार्न थाल्छ। काठमाडौंका केही धनाढ्य सुरुमा रक्सी र युवतीका लागि जाने गरेकोमा पछि जुवाकै लत बस्न थाल्यो। क्यासिनोका एउटा कुनामा तमासुक नै बोकेर केही समूह बस्न थाले, जसले मिटरब्याज (दैनिकरूपमा लिइने उच्चब्याज)मा पैसा लगानी गर्थे, जुन तिर्न नसक्दा दर्जनौं जुवाडेको सम्पत्ति ती मिटरब्याजवाला गुन्डाहरूले कब्जा गरे। सुरुसुरुमा प्रहरीले क्यासिनो सञ्चालक र यस्ता गुन्डाहरूसँग कमिसन लिइ नेपालीलाई क्यासिनोमा प्रवेश गराउन छुट दिए पनि पछि केही इमानदार प्रहरी अधिकारीको पहल र मिडियाको निरन्तरको खबरदारीपछि नेपालीलाई प्रवेश निषेध गरियो। क्यासिनो सञ्चालनमा कडा नियमावली–२०७० ल्याइयो। वर्षौंदेखि सरकारलाई रोयल्टी नतिरी सञ्चालन भइरहेका क्यासिनोहरू नियमनका दायरामा बाँधिनु परेपछि बन्दै हुन पुगे। पछि केही नियमनमा बाँधिएर १० बाट २–४ वटामा झरे। नेपालका क्यासिनोहरू बन्द भएपछि भारतको गोवा नयाँ क्यासिनो गन्तव्य बनेको छ।

(गजेन्द्र बुढाथोकीको पुस्तक ‘समकालीन नेपाली अर्थतन्त्र’को एक अंश)

Hundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • एक नर्सको अनुभवः अस्पतालले बिरामी कुरुवालाई पनि बिरामी बनाउँछन् एक नर्सको अनुभवः अस्पतालले बिरामी कुरुवालाई पनि बिरामी बनाउँछन्

    उपचार गराउन पैसा जुटाउने तनाब, बिरामी निको होस् भन्ने तनाव र अझ नेपालमा त छुट्टै अस्पतालले दिएको भागदौडको तनाव। यस्तो अवस्थामा कुरूवा नै बिरामी पर्न सक्छन्। मैले नर्सिंङ सकाएर काम गरेको दुई वर्षको अनुभवमा यस्ता थुप्रै कुरूवा देखेँ जो स्वयम् आफैं सिथिल भएर र कमजोरीका कारण बेहोस भएर लडे। यो देख्ता मन कुँडिन्थ्यो।

    सुजता अधिकारी

  • अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न? अब रेडलाइट एरिया खोले हुन्न?

    होटलमा प्रेमी–प्रेमिका होस् या श्रीमान–श्रीमती, महिला–पुरुष देख्नासाथ मिडिया साथै लगेर छापा मार्ने र थुन्ने काम सभ्य समाजका लागि पाच्य हुँदैन। राज्यले प्रहरी–प्रशासनको यस्तो प्रवृत्तिमा अंकुश लगाउनैपर्छ।

    मानवी पौडेल

  • के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर? के पर्यटकका लागि सगरमाथा नै चाहिने होर?

    साना खुद्रे पसलहरु वा रेष्टुरेण्टमा पाउरोटी खाने झोले पर्यटक मात्र लगेर पर्यटन क्षेत्र उभो लाग्छ त? आजको भोलि प्रतिफल खोज्ने क्षेत्र पर्यटन होइन। पर्यटकलाई सुविधा दिएर फाइदा लिने अवस्थामा हामी नभएका कारण अनुभव बेचेर प्रतिफल बढाउनुपर्ने अवस्था नेपाली पर्यटन उद्योगको छ। त्यसैले दिनहुँ जस्तो हुने जात्रा पर्वहरु, सय भन्दा बढी जातिहरुका धर्म, संस्कृति, संस्कारहरुलाई पर्यटनको भाषामा बेचेर लाभ लिन ढिलो गर्नु हुँदैन। विस्तृतमा

     

    सुधन सुवेदी

साहित्यपाटी

  • नेपाली पनि नयाँ बनिसके नेपाली पनि नयाँ बनिसके

    ठूलै क्रान्तिको बिगुल फुक्छु भन्थ्यो छोरो

    आफ्नै बिहेमा नरसिंहा फुक्न सकेन

    अर्कैलाई मैले ज्याला तिरेर फुकाउनु पर्‍यो

    सिंगो नेपाल र सप्पै नेपालीको  नेतृत्व गर्छु भन्थ्यो

    मैले जुटाई दिएका दस-बीस जन्तिको नेतृत्व गर्दै दंग पर्‍यो।

    चट्याङ मास्टर

  • दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती

    ऊ बेला मुनाले आफ्ना मदनको बाटो छेक्न सकेकी थिइनन्। अहिले मदन हार खाइरहेको छ।’ अन्ततः ऊ ‘केयर गिभर’ को ट्याग भिर्दै इजरायल हान्निएकी थिई।  ‘अहिलेसम्म त केही बिग्रेको छैन। यताको चिन्ता छैन। हरपल मन त्यतै डुलिरहन्छ। छोरीलाई पुरा अवधि स्तनपान गराउन सकिन। आफ्नी आमाका रसिला दुधे स्तन चुस्न आँ गरिरहेकी उसको मुखमा तितेपाती कोचिदिएँ मैले। आधारभूत बालअधिकार समेत उपभोग गर्न पाइन उसले, मेरै कारणले। डर लागिरहन्छ, मलाई भोलि के भन्ली उसले?’

    शिव अर्याल

  • इन्गेजमेन्ट इन्गेजमेन्ट

    अव त्यसपछि मैल बोल्ने केही देखिन, मस्तिष्कमा शुन्यता छायो। तै पनि अन्तिम प्रयत्न गर्दै भनेँ, ‘हेर त्यसो नभन, म त बर्वाद हुन्छु, कसैको अगाडि मुख देखाउनलायक हुन्न, म त मरे पनि हुन्छ। तिम्रो पनि भविष्य ड्यामेज हुन्छ, के सोचेर यस्तो निर्णय गर्यौ?'

    लक्ष्मण अधिकारी

पाठक विचार

  • गगन थापा र विश्वप्रकाशहरुलाई चिठ्ठी !

    क्षमा गर्नुहोला, म कांग्रेसको सदस्य भएका कारण कांग्रेसको गर्विलो इतिहास र शक्तिशाली बर्तमानको विषयमा निश्चय पनि अनभिज्ञ छैन। सँगै देशको समृद्ध भविश्यको राजमार्ग आजको विद्यमान कांग्रेसको काम गर्ने सोच र शैलीले सुनिश्चित गर्न सक्दैन भन्ने कुरामा पनि अनभिज्ञ छैन। नेतृत्वका लक्ष्यहरु सधै आफू केन्द्रित मात्र छन्। सत्ता र शक्ति जोगाउन मात्र नेतृत्वको प्राथमिकताको विषय बन्छ। नेतृत्वसँग न इमान–जमान छ, न विधि र प्रकृया छ, न सपना र कल्पनाशिलता, न समस्याहरुको समाधान गर्नसक्ने कार्यकौशलता छ। त्यसैले महोदयहरु, मेरा अघि देश फेर्नका लागि भनेर कांग्रेस फेरिन्छ कि फेरिदैन भन्ने प्रश्न खडा भएको छ।

    चन्द्र के.सी.

  • भारतीय प्रहरीको गोलीले नेपाली मारिँदा साझा बसमा आगो किन?

    नेपालमा हुने बन्द हड्तालका कार्यक्रममा धेरैजसो आगजनी र तोडफोडका कार्यक्रम सम्भवत: विप्लवले नै आयोजना गरेका बन्दमा हुने गर्छन्। त्यसमा पनि धेरै नोक्सानी मजदुर वर्गले नै खेप्नुपरेको देखिन्छ। चालकलाई ट्याक्सी भित्रै राखेर बाहिरबाट आगो लगाइएका घट्ना समेत हामीले यस्ता बन्द हड्तालमा देखिसकेका छौँ। ती घटनासम्म त मैले पनि  केही लेखिनँ। माओवादी जनयुद्धको समयमा यस्ता आगजनीका घट्ना धेरै देखिएकाले पनि स्वभाविकै ठानियो।

    कृष्णप्रसाद शर्मा

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट