एमाले घोषणापत्रका पाँच मुद्दा

yamaha
  • Get News Alerts

united
tata

नेकपा एमालेले स्थानीय निर्वाचनका लागि जारी गर्ने घोषणापत्र केन्द्रीय घोषणापत्र हुनेछ। यसले संघीय संसदको निम्ति मुलुकको समग्र विकासको, प्रादेशिक संसदको निम्ति प्रादेशिक विकासको र स्थानीय तहको निम्ति स्थानीय विकासको खाका अघि सार्दैछ।

अबको स्थानीय सरकार भनेको सेवा प्रदान गर्ने मात्र होइन, आफ्नो विकास आफैं गर्ने, आफ्नो समृद्धि आफैं हासिल गर्ने र त्यो समृद्धि हासिल गर्न प्रदेश र केन्द्रसँग हातेमालो गरेर अघि बढ्ने हो। हाम्रो पार्टीले यी तीनैवटा निर्वाचनका दृष्टिबाट स्थानीय तह निर्वाचनको घोषणापत्र जारी गर्न खोजेको छ।

यो घोषणापत्रमा हामी मूलतः पाँच मुद्दा समेट्दैछौं।

पहिलो मुद्दा, लोकतन्त्रको सुदृढीकरणसँग सम्बन्धित छ। स्थानीय तहको निर्वाचनले सिंहदरबारमा नाचिरहेको लोकतन्त्रलाई जनस्तरसम्म पु¥याउँछ। स्थानीय जनताले आफ्नै घरदैलोमा सरकारको उपस्थिति अनुभव गर्ने छन्। आफ्ना गुनासोहरू त्यहीँ राख्छन्। विकासको हक पाउँछन्। उनीहरूको सेवा–सुविधा स्थानीय स्तरबाटै सुनिश्चित हुन्छ। यति मात्र गर्न सक्यो भने साँचो अर्थमा लोकतन्त्रको संस्थागत विकास हुन्छ।

दोस्रो, राष्ट्रियता संरक्षण आजको अर्को आवश्यकता हो।

आज राष्ट्रियता अनेकौं प्रकारले संकटमा छ। राष्ट्रियताको संरक्षण स्थानीय जनताले नै गर्न सक्छन्। स्थानीय सरकारमा विभिन्न जातजाति, भाषा, धर्म–संस्कृति सबैको प्रतिनिधित्व हुन्छ। त्यसले त्यहाँको जनतालाई एकताबद्ध र बलियो बनाउँछ। उत्पीडनमा परेका सबैलाई एकठाउँमा राख्छ। लोकतन्त्र र राष्ट्रियताका लागि स्थानीय सरकार भन्ने हाम्रो एउटा नारा हुनेछ।

हाम्रो तेस्रो मुद्दा आर्थिक समृद्धि र विकास हो।

सिंहदरबार र केन्द्रीय प्रयासबाट मात्र आर्थिक समृद्धि सम्भव छैन। स्थानीय तहको निर्वाचनले नै आर्थिक समृद्धिको ढोका खोल्छ। स्थानीय स्रोतसाधनको बढीभन्दा बढी प्रयोग गर्न सकिन्छ। प्राकृतिक स्रोतसाधनको प्रयोग, स्थानीय स्तरबाट जनशक्ति उत्पादन, उद्यमशीलता विकास, सडकदेखि सबै पूर्वाधार सञ्जाल निर्माण, आधुनिकीकरण, सहरी विकास, ग्रामीण विकास, रोजगारी सिर्जनाको काम स्थानीय सरकारले गर्छ।

यसका लागि हामीले सुरुमा एक घर एक रोजगार र पछि गएर सबैलाई रोजगारी दिने भनेका छौं। प्रतिव्यक्ति आम्दानी बढाउने हाम्रो कार्यक्रम छ। शिक्षामा भएको विभेद अन्त्य गर्न, स्वास्थ्यमा जनताको पहुँच बढाउन, कृषि क्षेत्रको आधुनिकीकरण, कृषिमा सहुलियतपूर्ण ऋणजस्ता कार्यक्रमलाई हामी बढावा दिन्छौं। स्थानीय स्तरमा सडक सञ्जाल बढाउँदैछौं, जसले व्यापार, दूरसञ्चारमा जनताको पहुँच पुग्छ। त्यस्तै, आवासीय क्षेत्र र खेतीयोग्य जमिन संरक्षण गछौैं। औद्योगिक र पर्यटन विकासमा जोड दिन्छौं। सबैभन्दा महत्वूर्ण यही हो।

हाम्रो चौथो लक्ष्य समृद्ध, समुन्नत र नेपाली विशेषताको समाजवाद हो। हामीले भनेको समाजवाद हामी स्थानीय सरकारबाट देखाउन चाहन्छौं। जहाँ नेकपा एमालेले जित्छ, जहाँ एमालेको नेतृत्व हुन्छ, त्यहाँ समाजवादका चरित्रहरू देख्न सकिन्छ। विभेद र असमानता हटाउने तथा आत्मसम्मानको निर्माण गर्ने काम हाम्रो नेतृत्वमा बनेका स्थानीय सरकारहरूले गर्नेछन्।

परनिर्भरताबाट सबल र आत्मनिर्भर अर्थतन्त्र निर्माण गर्ने हाम्रो पाँचौं लक्ष्य हो। अर्थतन्त्रलाई आत्मनिर्भर बनाउन हामी उत्पादनमा ध्यान दिनेछौं। चाहे ऊर्जामा होस्, विद्युतमा होस्, कृषिजन्य उद्योगमा होस्, सेवा क्षेत्रमा होस् या अरू क्षेत्रमा होस्, हामी आत्मनिर्भर हुन चाहन्छौं र त्यो सम्भव पनि छ। यसका लागि हामी सार्वजनिक–निजी सहकारीको बीचमा हामी समन्वय गर्छौं।

अर्थतन्त्रका पाँचवटा आधारहरू कृषि, जलश्रोत, पर्यटन, मानव संशाधन र पूर्वाधार विकासका लागि हामीले योजना बनाएका छौं। मानव संशाधन विकास, प्राकृतिक सम्पदाको अत्यधिक प्रयोग, सुशासन, पारदर्शी सरकार, समावेशी, समाजवादी चरित्रको संरक्षण गर्ने हाम्रो लक्ष्य छ। हामी ७ सय ४४ ठाउँमा सहरी विकास, बस्ती विकास र विकास निर्माणका पूर्वाधार बनाउँछौं। मध्यपहाडी लोकमार्ग, हुलाकी लोकमार्ग र पूर्व–पश्चिम लोकमार्ग लगायत विभिन्न ठाउँमा सहरी विकासको अवधारणा ल्याउँछौं। स्थानीय जनतालाई डिजिटल सुविधा दिन्छौं। स्थानीय क्षेत्रबाट देश हाँक्न सक्ने नेतृत्व विकास गर्छौं।

(एमालेले आसन्न स्थानीय तहको निर्वाचनका लागि गठन गरेको निर्वाचन घोषणापत्र मस्यौदा समितिमा रहेका एमाले नेता रविन्द्र अधिकारीसँग सेतोपाटीले गरेको कुराकानीमा आधारित)

Hyundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • हिउँ पर्‍यो, उठ सन्दकपू! (फोटोफिचर) हिउँ पर्‍यो, उठ सन्दकपू! (फोटोफिचर)

    खिड्कीबाट बाहिर हेरे। केही देखिएन। टर्च बालेर हेरेँ सेम रिजल्ट। टोइलेट पसेँ। त्यहाँ कुनामा सेतो हिउँजस्तै देखे। रूमबाट सोझै निस्किएर मूलढोका बिस्तारै उघारेँ। मास्तिरबाट खसेको सानु हिउँको ढिस्कनाले चिण्डे तालुलाई फुस्स छोयो। टर्चले बाहिर चारैतिर नियाले। म हेरेको हेर्यै भएँ। एकचोटी आँखा मिचेँ। चाँदीको स्वर्गमा एकदुई पाइला चालेँ। टेक्नु पनि माया लाग्नेखाले!

    विकास आले

  • साथीको नाममा त्यो चिठी साथीको नाममा त्यो चिठी

    लिम्बु संस्कारअनुसार धान नाच नाचियो। धेरै केटीहरुसँग धान नाच्ने नाममा चिनजान गरियो। अनि उट्पट्याङ गफ हानियो। यसरी दुई दिन धान नाच्ने अनि ख्यालठट्टा गर्ने नाममा राई साथीको मन त एउटा युवतीसँग आकृष्ट भएछ। सायद ऊ आफ्नो भावना पोख्ने बााटो खोजिरहेको थियो। यही उपायको खोजीमा तेश्रो दिनको साँझ उसले एउटा प्रस्ताव राख्यो। प्रस्ताव थियो– दुवै मिलेर त्यो गाउँकी दुइटी केटीलाई प्रेमपत्र लेखेर छोड्ने।

    भानु बोखिम

  • सामुदायिक विकासको सपना सामुदायिक विकासको सपना

    हुनत यसलाई केही नगर्ने भन्दा, गर्ने नै बढी विवादमा हुन्छन् भन्न पनि सकिएला तर कुरा त्यति भनेर मात्र अब ढाट्न र टार्न हुँदैन। सामुदायिक विकास तथा जिविकोपार्जनका नाममा संघसंस्थाहरुले कहिलेसम्म कनिका छर्ने हो? अब यस्को जवाफ नदिई धरै छैन।

    कृष्ण प्र. पौडेल 

साहित्यपाटी

  • र, एउटा एस्ट्रे र, एउटा एस्ट्रे

    निभाउँछु उही एस्ट्रेमा ठुटो चुरोट
    र, प्रश्न गर्छु आफैलाई
    मनभित्र एकान्तमा कतै किन चिच्याउँदैछ बच्चु कैलाश?
    ‘टाढा टाढा जानु छ साथी, एकफेर हाँसीदेऊ’

    भोलि त सबेरै छोडेर जानु छ।

    सौरभ कार्की

  • मिठा बरफ मिठा बरफ

    रगत छाद्ने रोगले उसका बा वितेपछि उनीहरु निकै दुखी र असहाय बने। खानै नपाएर मर्नुपर्ने स्थिति बन्दै गएपछि उनीहरु सुकुम्वासी टोल छोडेर कमला नदि तटको सानो बजारको साहुकहाँ आश्रय लिन पुगेका थिए। साहुले गोरु गोठसँगै छ्वालीले बारेर आमा छोरीलाई बस्ने व्यवस्था गरिदिएका थिए। वस्न खान दिएवापत घरका भाँडाकुँडा सरसफाइ देखि सवै काम गरिदिनुपथ्र्यो। उ रोगी पनि भएकाले धेरै काम गर्न सक्तिनथी। सुखी देवी हरेक दिन आफू सरहकि सिमरनको ब्याग बोकेर नजिकैको स्कुल जाने आउने गर्थी। बुढेसकालको सन्तान भएर हो कि साहुसाहुनी सिमरनलाई असाध्य मायाँ गर्थे। स्कुल धेरै टाढा नभए पनि हरेक दिन सुखी देवीलाई ब्याग बोक्न लगाएर पठाउँथे।

    लक्ष्मण अधिकारी

  • आमाको देश आमाको देश

    कस्तो अचम्म कसैसँग सल्लाहै नगरी फालेको प्रस्तावमा कतै कुनै बिरोध नभइ समर्थन बर्सिए । सायद नेपालको इतिहासमा कुनै बैठकको कुनै प्रस्तावमा यस्तो सहमति आएको थिएन होला । साशनबाट आफैँलाई अलग्याउने आफ्नो प्रस्तावका पक्षमा पुरुषहरुको सभा सहमत भएको देखेर खुशीले फुलेल मन्त्रीका आँखा निरन्तर बगिरहेका थिए । रुमालले पटकपटक आँसु पुछिरहेका उतिरै रहेको सहभागीको ध्यान खिच्दै प्रधानमन्त्री फेरि बोले –बाँकी दलका सभापतिजीहरुको प्रष्ट बिचार पाऊँ ।

    शम्भु सुस्केरा

पाठक विचार

  • नयाँ वर्ष प्रण

    रित्तो बोतल र खाली शिशाहरूले सामुहिक आत्महत्या गरे। ऊ परऽऽको एक कुनामा हेर त? एक थुप्रो लासहरू जस्तै डंगुर लडिराछ।   चीत्कार तिरस्कार अपहेलना बित...

    इन्द्र थेगिम

  • मजबुत स्थानीय सरकारका लागि सक्षम जनप्रतिनिधि

    जनप्रतिनिधिहरुको अवधि समाप्त भएपछि कर्मचारीको शासन सुरु भयो। कर्मचारीको उद्देश्य र प्रवृत्ति भनेकै जागिर खाने र पैसा कमाउने हो। देशकै कर्मचारीको उच्च पदमा पुगेका व्यक्ति मुख्यसचिव जस्तो पद प्राप्त गरेको व्यक्ति त पद त भै हाल्यो पैसा पनि कमाउनु प¥यो भनेर विदेश हिँड्ने अवस्था छ भने त्यसभन्दा तलका कर्मचारीको हालत के होला? सहजै अनुमान गर्न सकिन्छ। यसको मतलब सबै कर्मचारी पैसाकै लागि काम लाग्दछन् भन्ने होइन।

    रमाकान्त शर्मा

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट