लोकलज्जाको पर्वाह छैन ?

  • Get News Alerts

united
tata

डाक्टर गोविन्द केसी भन्छन्, ‘नेताहरू हुन् कि माफिया, म छुट्याउनै सक्दिनँ।’ चिकित्सा शिक्षामा सुधारको माग राखेर डा केसीले थालेको दसौं पटककको आमरण अनसन आज २०औं दिनमा आइपुग्दासम्म पनि राज्यले नसुनेको देख्दा प्रश्न उठ्छ, हामी जसलाई नेता भन्छौं असलमा ती नेता हुन वा माफिया?

डाक्टर केसीले उठाएका मागलाई सरकारले नाजायज भन्न सकेको छैन, तर पूरा गर्न चाहिरहेको पनि छैन। सरकार स्वयंले थाल्नु पर्ने सुधारलाई एक निस्वार्थ र निस्पृह चिकित्सकले आफ्नो जीवन नै वलिवेदीमा चढाउँदा समेत हाम्रा नेतृत्व पंक्ति संवेदनशील देखिएको छैन। सरकार र डा केसीका प्रतिनिधिवीच वार्ताको थालनी भएदेखि एउटै कुरामा गएर हलो अड्किएको छ, त्रिविका उप-कुलपति तीर्थ खनियाँ र आइओएमका डिन केपी सिंहको राजीनामा।

कुलपति खनियाँमा केसीको जीवन रक्षाप्रति संवेदनशीलता नरहनु कुनै आश्चार्यको विषय पनि भएन तर आफूलाई केसी कै ‘अनन्य’ मित्र दावी गर्ने सिंह किन डिनको कुर्सीमा फेबिकोल लगाएर टाँसिइबसेका छन्, त्यो निकै रहस्यपूर्ण छ। किनकि, स्वयं चिकित्सक रहेका सिंहलाई ६० वर्ष कटेको व्यक्ति २० दिनभन्दा बढी निराहर बस्दा कुन अवस्थामा पुगिसकेको हुन्छ र आउने दिनको परिणति के हुनेछ भन्ने कुराको भलिभाती ज्ञान छ। तर, उनी मित्र केसीको शरीर चीसोमै किन नबदलियून, तर कुर्सीको न्यानो त्याग्न नसक्ने देखिन्छन्।

निस्कर्ष दिन नसक्ने वार्ता यसैगरी लम्बिइने हो भने, यसबाट आउने दुष्परिणाम बारे अब कसैले के हुनेछ भनेर लख काटिरहनु पर्दैन। सरकारको संवेदनहीनता अनि उप-कुलपति र डिनको भित्री मनशाय बुझ्दा यी सबै डा केसीको अन्त्य पर्खिरहेको प्रष्ट हुन्छ। जन नेता भनाउनेहरूका लागि एक सदाचारी चिकित्सकभन्दा ‘प्लाजिरिस्ट’ एकेडेमिसियन प्रिय हुन्छ, अनि तिनै प्लाजिरिस्ट एउटा प्यादा खोजेर आफ्नो अभीष्ट सिध्दीका लागि चिकित्सा क्षेत्र तहस-नहस गर्न खोज्छन्। र, एउटा मित्र लोकलज्जाको कुनै पर्वाह नगरी आफ्ना ‘अनन्य’ मित्रलाई मृत्यु तर्फ धकेल्छन्, यी सवै परिदृश्यले माफिया पोषित तथा पल्लवित नेता केसीको अन्त्य कुरिरहेका गिध्दहरू जस्ता झैं देखिइरहेका छन्।  

चिकित्सा शिक्षालगायत देशका तमाम वेथिति प्रति सत्याग्रहको शान्तिपूर्ण अस्त्र प्रहार गर्दै आएका डा केसी दसौं सत्याग्रहसम्म आइपुग्दा जन-जनका हृदयमा वास बसिसकेको प्रमाण उनको समर्थनमा लेक, बेँसी, तराई, पहाड सर्वत्र देखिएको समर्थन हो। तर, यस बिपरित, उनको सत्याग्रहबाट रन्थनिएका सिटामोलमा कमिसन खाने व्यापारी, चिकित्सा शिक्षालाई विष्णुमति किनारको बधशाला झै व्यापार गर्ने शैक्षिक माफिया र तिनैको नजरानाले सुविधा बिलास गर्ने नेताका स्वर्गका सबैभन्दा ठूला तगारो डा. केसी नै बनिसकेको कुरा छर्लङ्ग छ। यसै कारण नेता-माफिया गठबन्धन वार्तालाई लिसिङ्-पिसिङ् गर्दै केसीको अन्त्य चाहिरहेको बुझ्न गाह्रो पर्दैन। नभए देशमा राजतन्त्रको जरै उखेल्न र प्रतिकूलताका बावजूद पनि संविधान जारी गर्न सक्ने नेतृत्वपंक्ति वौध्दिक चोरी र अनियमितताका बात लागेका उप-कुलपति खनियाँ र विभिन्न अनियमिततामा मुछिइसकेका डिन सिंहलाई वर्खास्त किन गर्न सक्दैनन्?

डा. केसी प्रतिको असंवेदनशीलता उनलाई हृदयमा राख्ने करडौ नेपालीको धैर्यको परिक्षा पनि हो। कदाचित् केसीलाई कुनै अनिष्ट भइहाले ती असंख्य नेपाली उनको अन्त्य चाहने गिध्दहरूमाथि अरिङ्गल झैं जाइलाग्ने छन्। करोडौं नेपालीको हितलाई लत्याएर सय-दुईसय मुनाफाखोर माफिया पोस्ने ती नेताहरूको हविगत के हुनेछ, त्यो समयले नै देखाउनेछ। सबैलाई चेतना भया! 

Hundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • मंगली मंगली

    मंगली स्कुल किन नआएको भनेर म उसको भाइ सुजितलाई सोधिराख्थेँ। हिजो उसको भाइले मलाई भनेको थियो, “सर मंगली त अबदेखि स्कूल नआउने रे, सबैले सम्झाउँदा नि स्कुल जान्न भन्छे, अब तपाईं आफैं गएर बोलाउनु। ऊ त स्कुल कहिले नि नआउने भन्छे।" 

    - मनोज पाण्डे

  • ताल्चा तोडेर एयरपोर्टमा गहना चोरिएपछि… ताल्चा तोडेर एयरपोर्टमा गहना चोरिएपछि…

    ‘नेपालको एयरपोर्ट भित्र चोरै चोर छन्,’ हिजोआज यस्तो भनाइ सबैले ब्यक्त गर्छन्, मेरो परिवार मात्र के कम होस्? सबैभन्दा ठूलो गल्ती त भाइ कै थियो। उसले सुनका गहना लगेजमा राखेको थियो। 

     

    गिरीश गिरी

  • विवाहपछि पुरुषचाहिँ बदलिनु पर्दैन? विवाहपछि पुरुषचाहिँ बदलिनु पर्दैन?

    नारीले समाज र परिवेशलाई हेरेर आफूलाई परिवर्तन गर्न सक्छे, श्रीमानको घरको सबै जिम्मेवारी लिनसक्छे भने एउटा पुरुषले विवाहपछि आफूलाई परिवर्तन किन गर्न सक्दैन? के श्रीमती घर सम्हाल्नका लागि मात्र हो त? जब नारीलाई अधिकार दिने कुरा आउँछ, त्यसबेला पछि हट्ने अनि घर सम्हाल्नचाहिँ फेरि नारी नै चाहिने?

    लक्ष्मी खनाल

साहित्यपाटी

  • दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती दुःख बिर्साउन विदेशिएकी श्रीमती

    ऊ बेला मुनाले आफ्ना मदनको बाटो छेक्न सकेकी थिइनन्। अहिले मदन हार खाइरहेको छ।’ अन्ततः ऊ ‘केयर गिभर’ को ट्याग भिर्दै इजरायल हान्निएकी थिई।  ‘अहिलेसम्म त केही बिग्रेको छैन। यताको चिन्ता छैन। हरपल मन त्यतै डुलिरहन्छ। छोरीलाई पुरा अवधि स्तनपान गराउन सकिन। आफ्नी आमाका रसिला दुधे स्तन चुस्न आँ गरिरहेकी उसको मुखमा तितेपाती कोचिदिएँ मैले। आधारभूत बालअधिकार समेत उपभोग गर्न पाइन उसले, मेरै कारणले। डर लागिरहन्छ, मलाई भोलि के भन्ली उसले?’

    शिव अर्याल

  • इन्गेजमेन्ट इन्गेजमेन्ट

    अव त्यसपछि मैल बोल्ने केही देखिन, मस्तिष्कमा शुन्यता छायो। तै पनि अन्तिम प्रयत्न गर्दै भनेँ, ‘हेर त्यसो नभन, म त बर्वाद हुन्छु, कसैको अगाडि मुख देखाउनलायक हुन्न, म त मरे पनि हुन्छ। तिम्रो पनि भविष्य ड्यामेज हुन्छ, के सोचेर यस्तो निर्णय गर्यौ?'

    लक्ष्मण अधिकारी

  • बाटो विराएको रात बाटो विराएको रात

    सहमति कोठामै बसिरहन्छे। उ तयार हुदै होली भनेर आफ्नै कामधन्दामा व्यस्त हुन्छन् आमा, भाउजू । साँझ हसिलो मुहार लिएर आइपुग्छ आग्रह। भाउजू आग्रहलाई चिया दिएर भान्सामै लाग्छिन निरन्तर। आमा सहमतिको ढोका ढकढक्याउन थाल्छिन्। निकै बेर बोलाउदा पनि ढोका खोल्दिन सहमति, न त कुनै प्रतिउत्तर नै दिन्छे। आमाको मनमा डर र शंका मडारिन थाल्छ र अतालिदै घरका सबैलाई बोलाउछिन्।

    सञ्जीव थापा

पाठक विचार

  • गगन थापा र विश्वप्रकाशहरुलाई चिठ्ठी !

    क्षमा गर्नुहोला, म कांग्रेसको सदस्य भएका कारण कांग्रेसको गर्विलो इतिहास र शक्तिशाली बर्तमानको विषयमा निश्चय पनि अनभिज्ञ छैन। सँगै देशको समृद्ध भविश्यको राजमार्ग आजको विद्यमान कांग्रेसको काम गर्ने सोच र शैलीले सुनिश्चित गर्न सक्दैन भन्ने कुरामा पनि अनभिज्ञ छैन। नेतृत्वका लक्ष्यहरु सधै आफू केन्द्रित मात्र छन्। सत्ता र शक्ति जोगाउन मात्र नेतृत्वको प्राथमिकताको विषय बन्छ। नेतृत्वसँग न इमान–जमान छ, न विधि र प्रकृया छ, न सपना र कल्पनाशिलता, न समस्याहरुको समाधान गर्नसक्ने कार्यकौशलता छ। त्यसैले महोदयहरु, मेरा अघि देश फेर्नका लागि भनेर कांग्रेस फेरिन्छ कि फेरिदैन भन्ने प्रश्न खडा भएको छ।

    चन्द्र के.सी.

  • भारतीय प्रहरीको गोलीले नेपाली मारिँदा साझा बसमा आगो किन?

    नेपालमा हुने बन्द हड्तालका कार्यक्रममा धेरैजसो आगजनी र तोडफोडका कार्यक्रम सम्भवत: विप्लवले नै आयोजना गरेका बन्दमा हुने गर्छन्। त्यसमा पनि धेरै नोक्सानी मजदुर वर्गले नै खेप्नुपरेको देखिन्छ। चालकलाई ट्याक्सी भित्रै राखेर बाहिरबाट आगो लगाइएका घट्ना समेत हामीले यस्ता बन्द हड्तालमा देखिसकेका छौँ। ती घटनासम्म त मैले पनि  केही लेखिनँ। माओवादी जनयुद्धको समयमा यस्ता आगजनीका घट्ना धेरै देखिएकाले पनि स्वभाविकै ठानियो।

    कृष्णप्रसाद शर्मा

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट