लोकलज्जाको पर्वाह छैन ?

  • Get News Alerts

united
tata

डाक्टर गोविन्द केसी भन्छन्, ‘नेताहरू हुन् कि माफिया, म छुट्याउनै सक्दिनँ।’ चिकित्सा शिक्षामा सुधारको माग राखेर डा केसीले थालेको दसौं पटककको आमरण अनसन आज २०औं दिनमा आइपुग्दासम्म पनि राज्यले नसुनेको देख्दा प्रश्न उठ्छ, हामी जसलाई नेता भन्छौं असलमा ती नेता हुन वा माफिया?

डाक्टर केसीले उठाएका मागलाई सरकारले नाजायज भन्न सकेको छैन, तर पूरा गर्न चाहिरहेको पनि छैन। सरकार स्वयंले थाल्नु पर्ने सुधारलाई एक निस्वार्थ र निस्पृह चिकित्सकले आफ्नो जीवन नै वलिवेदीमा चढाउँदा समेत हाम्रा नेतृत्व पंक्ति संवेदनशील देखिएको छैन। सरकार र डा केसीका प्रतिनिधिवीच वार्ताको थालनी भएदेखि एउटै कुरामा गएर हलो अड्किएको छ, त्रिविका उप-कुलपति तीर्थ खनियाँ र आइओएमका डिन केपी सिंहको राजीनामा।

कुलपति खनियाँमा केसीको जीवन रक्षाप्रति संवेदनशीलता नरहनु कुनै आश्चार्यको विषय पनि भएन तर आफूलाई केसी कै ‘अनन्य’ मित्र दावी गर्ने सिंह किन डिनको कुर्सीमा फेबिकोल लगाएर टाँसिइबसेका छन्, त्यो निकै रहस्यपूर्ण छ। किनकि, स्वयं चिकित्सक रहेका सिंहलाई ६० वर्ष कटेको व्यक्ति २० दिनभन्दा बढी निराहर बस्दा कुन अवस्थामा पुगिसकेको हुन्छ र आउने दिनको परिणति के हुनेछ भन्ने कुराको भलिभाती ज्ञान छ। तर, उनी मित्र केसीको शरीर चीसोमै किन नबदलियून, तर कुर्सीको न्यानो त्याग्न नसक्ने देखिन्छन्।

निस्कर्ष दिन नसक्ने वार्ता यसैगरी लम्बिइने हो भने, यसबाट आउने दुष्परिणाम बारे अब कसैले के हुनेछ भनेर लख काटिरहनु पर्दैन। सरकारको संवेदनहीनता अनि उप-कुलपति र डिनको भित्री मनशाय बुझ्दा यी सबै डा केसीको अन्त्य पर्खिरहेको प्रष्ट हुन्छ। जन नेता भनाउनेहरूका लागि एक सदाचारी चिकित्सकभन्दा ‘प्लाजिरिस्ट’ एकेडेमिसियन प्रिय हुन्छ, अनि तिनै प्लाजिरिस्ट एउटा प्यादा खोजेर आफ्नो अभीष्ट सिध्दीका लागि चिकित्सा क्षेत्र तहस-नहस गर्न खोज्छन्। र, एउटा मित्र लोकलज्जाको कुनै पर्वाह नगरी आफ्ना ‘अनन्य’ मित्रलाई मृत्यु तर्फ धकेल्छन्, यी सवै परिदृश्यले माफिया पोषित तथा पल्लवित नेता केसीको अन्त्य कुरिरहेका गिध्दहरू जस्ता झैं देखिइरहेका छन्।  

चिकित्सा शिक्षालगायत देशका तमाम वेथिति प्रति सत्याग्रहको शान्तिपूर्ण अस्त्र प्रहार गर्दै आएका डा केसी दसौं सत्याग्रहसम्म आइपुग्दा जन-जनका हृदयमा वास बसिसकेको प्रमाण उनको समर्थनमा लेक, बेँसी, तराई, पहाड सर्वत्र देखिएको समर्थन हो। तर, यस बिपरित, उनको सत्याग्रहबाट रन्थनिएका सिटामोलमा कमिसन खाने व्यापारी, चिकित्सा शिक्षालाई विष्णुमति किनारको बधशाला झै व्यापार गर्ने शैक्षिक माफिया र तिनैको नजरानाले सुविधा बिलास गर्ने नेताका स्वर्गका सबैभन्दा ठूला तगारो डा. केसी नै बनिसकेको कुरा छर्लङ्ग छ। यसै कारण नेता-माफिया गठबन्धन वार्तालाई लिसिङ्-पिसिङ् गर्दै केसीको अन्त्य चाहिरहेको बुझ्न गाह्रो पर्दैन। नभए देशमा राजतन्त्रको जरै उखेल्न र प्रतिकूलताका बावजूद पनि संविधान जारी गर्न सक्ने नेतृत्वपंक्ति वौध्दिक चोरी र अनियमितताका बात लागेका उप-कुलपति खनियाँ र विभिन्न अनियमिततामा मुछिइसकेका डिन सिंहलाई वर्खास्त किन गर्न सक्दैनन्?

डा. केसी प्रतिको असंवेदनशीलता उनलाई हृदयमा राख्ने करडौ नेपालीको धैर्यको परिक्षा पनि हो। कदाचित् केसीलाई कुनै अनिष्ट भइहाले ती असंख्य नेपाली उनको अन्त्य चाहने गिध्दहरूमाथि अरिङ्गल झैं जाइलाग्ने छन्। करोडौं नेपालीको हितलाई लत्याएर सय-दुईसय मुनाफाखोर माफिया पोस्ने ती नेताहरूको हविगत के हुनेछ, त्यो समयले नै देखाउनेछ। सबैलाई चेतना भया! 

Hyundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • नेपाली फोटोपत्रकारिताका बारेमा मेरो कुरा नेपाली फोटोपत्रकारिताका बारेमा मेरो कुरा

    नेपाली फोटोपत्रकारिता भनेजस्तै विकास र उन्नति नहुनुमा नेपाली फोटो पत्रकारहरुले जति सुन्दर तस्बिर कैद गर्छन् त्यस्तै अनुरुपमा फोटो क्याप्सन (फोटो विवरण) नलेखेर हो। उनीहरुलाई लाग्छ कि लेख्नु भनेको लेखक पत्रकारहरुको काम हो। त्यसैले त्यो लेखाइ गलत भैदिन्छ जब क्याप्सन लेखकले फोटोपत्रकारको नजरले हेर्न सक्दैन।

    दीपेन्द्र बज्राचार्य

  • काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं

    काठमाडौं! आफैं भित्र के छ? अवस्य नै धेरै छ। काठमाडौं मेरो लागि धेरै हो। यसलार्इ राम्रो बनाउन प्रतिज्ञा गर्ने र परिवर्तनका सम्वाहक बन्न खोज्ने मानिसहरूका लागि पनि यही नै सत्य हो, कुनै पनि व्यक्तिका लागि उसको नाम नै सबैथोक हो। काठमाडौंका लागि त्यो अझ बढी हो। तपाईँ आफूलार्इ विवेकशिल वा एमाले, काँग्रेस, माओवादी, साझा, हाम्रो यो वा त्यो अन्य दर्जनौं नामले पुकार्नुहोस्, के तपाईँको काठमाडौं वास्तवमै मेरो भन्दा फरक छ? तिनीहरू भन्छन् कि युवाहरू तेज, लचिलो र दिन चाहने हुन्छन्। तर नेपालका नयाँ राजनीतिक पार्टीहरूलार्इ के भएको छ, मलार्इ थाहा छैन । कुनै पनि नयाँ राजनीतिक पार्टीसँग जित्नका लागि चाहिने कोष, युवाहरूको सहयोग, अनुभव जस्ता सबै कुराहरू पर्याप्त छैनन्। के हामी सबै मिलेर एउटा समूह बनाउन सक्तैनौं जहाँ हामीसँग पर्याप्त कोष, कार्यान्वयन गर्न सक्ने युवाशक्ति र बौद्धिक वार्ताकारले भरिपूर्ण रहुन् अनि त्यहाँ उत्कृष्ठताका लागि फरक हुन सक्छ।

    सुमना श्रेष्ठ

  • फेसबुकमा मात्र हैन, आमालाई मनमा पनि सजाउने कि? फेसबुकमा मात्र हैन, आमालाई मनमा पनि सजाउने कि?

    यसको अर्थ यो नमानौं कि आमाको फोटो फेसबुकमा राख्न पनि नपाउने? पक्कै पनि पाउने। तर आफूले आमालाई कतिको माया गर्छु, बिरामी पर्दा कतिको हेरचाह गर्छु, बृद्ध अवस्थामा कतिको माया र स्नेह गरेँ, आमालाई मिठो मसिनो खान दिएँ कि दिईन लगायतका कुराहरु ख्याल गरेका छौं? एकपटक स्मरण गरौं, हामीमध्ये कतिले फेसबुकमा धेरै खाले ‘क्याप्सन’ सहित तस्बिर राखेका आमाहरु कति बृद्धाश्रममा होलान्, कति खान नपाएर रत्नपार्कमा हात फैलाउन बाध्य होलान्, कति उपचार खर्च नभएर अस्पतालमा जीवन र मृत्युको दोँसाधमा लडिरहेका होलान्।

    गोबिन्द मरासिनी

साहित्यपाटी

  • आमा आमा

    रगतको थोपा थोपा सिन्चित गरेर  आफू भित्र लुकायौ  शारीरिक परिवर्तनसँगै  जाग्राम बसेका  मातृ उमंगहरु  दिन अनि महिना गन्दै...

    मिरा प्रसाई

  • माता तिर्थ औँसी माता तिर्थ औँसी

    लंके दिनभर र्याली र भाषणमा ब्यस्त रह्यो। साँझपख लखतरान परेर पार्टी कार्यलय पुग्यो। कार्यालयको वाइफाइ अटो-कनेक्ट हुनासाथ मोबाइलमा नोटिफिकेसन बज्न थाल्यो। उसले फेसबुक खोलेर हेर्यो। ओहो! आज त आमाको मुख हेर्ने दिन पो रहेछ। आफुसँग दिनभर सँगै हिंडेका मने, रिखे र यामेले फेसबुकमा आमाको फोटो राखेको देखेर ऊ चित खायो। उसले सोच्यो- 'कुन बेला फुर्सद पाएछन यिनेरुले? अनी कहाँको वाइफाइ पाएछन?'

    सन्तोष पौड्याल

  • र, एउटा एस्ट्रे र, एउटा एस्ट्रे

    निभाउँछु उही एस्ट्रेमा ठुटो चुरोट
    र, प्रश्न गर्छु आफैलाई
    मनभित्र एकान्तमा कतै किन चिच्याउँदैछ बच्चु कैलाश?
    ‘टाढा टाढा जानु छ साथी, एकफेर हाँसीदेऊ’

    भोलि त सबेरै छोडेर जानु छ।

    सौरभ कार्की

पाठक विचार

  • किशोर थापाजीलाई खुलापत्र

    राजनितिमा भर्खर प्रवेश गरेकी रन्जुलाई मेयर पदमा निर्वाचित गराएर उनीलाई मार्गदर्शन गर्ने भूमिकामा तपाई रहनु भयो भने निश्चय नै नेपालको राजनैतिक इतिहासमा यो एउटा नयाँ प्रयोग हुनेछ। अरुले पनि यसबाट पाठ सिक्ने छन्। नयाँ पुस्तालाई राजनितिमा स्थान दिन यो कोशेढुंगा साबित हुनेछ। मलाई के पनि विश्वास छ भने वैकल्पिक राजनैतिक शक्ति खोजिरहेका काठमाण्डौबासीहरुले तपाईहरुलाई अवश्य विजय गराउने छन्।

    डा. शैलेन्द्र सिग्देल

  • नयाँ वर्ष प्रण

    रित्तो बोतल र खाली शिशाहरूले सामुहिक आत्महत्या गरे। ऊ परऽऽको एक कुनामा हेर त? एक थुप्रो लासहरू जस्तै डंगुर लडिराछ।   चीत्कार तिरस्कार अपहेलना बित...

    इन्द्र थेगिम

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट