कतिपटक मरेपछि सुनिन्छ गोविन्द केसीको आवाज?

  • Get News Alerts

united
डा. गोविन्द केसीको जीवनरक्षा निम्ति नागरिक आवाज
tata

जीवनमा धेरैप्रति आस्था राखियो, धेरैमाथि विश्वास गरियो। अझ राजनीतिमा धेरैबाट धेरै किसिमले आशा राखियो। तर, मेरो आस्था, विश्वास र आशा धेरैपटक धरापमा परे। क्षतविक्षत भए। आज मैले मभित्र त्यो आशा, विश्वास र आस्था बाँकी छ कि छैन भनेर सिंगै आफ्नो अस्तित्वलाई टक्टक्याएर जाँच्नुपर्ने हुन्छ। खोज्दै जाँदा यसको मूल कारण राजनीतिमै गएर टुंगिने रहेछ।

मलाई लाग्छ, मेरो वरिपरि र मेरो भोट लिएर गरिने राजनीति मैले र मजस्तै सबै आम मान्छेले बुझ्ने खालको हुनुपर्छ। तर, त्यस्तो हुँदै भएन। मेरो देशको राजनीति यति जटिल बनाइयो, यो राजनीति किन, कसरी र कसका लागि हुँदैछ भनेर मभित्र अहिले भयानक अलमल व्याप्त भएको छ। यो अलमलले मेरो अगाडि एउटा डरलाग्दो अँध्यारो उपस्थित गराउँछ। म त्यो अँध्यारोसित डराउँछु।

तर, यही अँध्यारोबीच मैले एउटा मसिनो आशाको दीप पनि बलिरहेको देखेँ। त्यसैमा देखेँ मैले डाक्टर गोविन्द केसीको मुहार। गाढा अँध्यारो व्याप्त हुँदै गैरहेको यो समाजमा जब उनी उपस्थित भए, मलाई फेरि मेरो समयप्रति अलिकति भए पनि विश्वास पलाएर आयो। सकारात्मक सोच जागृत भएर आयो। त्यसैले पनि मलाई हजारपल्ट डाक्टर गोविन्द केसीलाई सलाम गर्न मन लाग्छ।

गोविन्द केसीलाई म नजिकबाट चिन्दिनँ। तर, अहिले आएर सबैभन्दा नजिकबाट चिन्छु भन्ने आभास भएको छ। उनी मेरो लागि अनसन बसिरहेछन्, मेरो सन्तान दर सन्तानका लागि अनसन बसिरहेछन्। नेपालका मेडिकल माफियाबाट यो क्षेत्रलाई चोखो राखेर हाम्रा लागि सहज स्वास्थ्य सेवाको वातावरण बनाउन लागिपरेका छन्। अलिकति भावुकता देखिन्छ उनको यो गतिविधिमा, अलिकति हठ पनि देखिन्छ। तर, यो हठ र भावुकता उनले आफ्नो जायजेथा बढाउन वा आफूलाई समाजको अब्बल चिकित्सक सावित गर्न देखाइरहेका छैनन्। यो त उनले मेरो लागि, मेरो जहान परिवारका लागि, म बाँचेको समाजका लागि देखाइरहेका छन्। म अल्पज्ञानीले त यो कुरा बुझेँ भने मेरो र मजस्ताको मतको भर्यांग चढेर सरकार, सदन र राज्यसत्ताका विभिन्न ग्ल्यामरस सिंहासनमा बसिरहेकाहरुले किन बुझिरहेका छैनन्? किन बुझ्दैन कार्यपालिका, किन बुझ्दैन व्यवस्थापिका र किन बोल्दैन न्यायपालिका?

यो मौनताले डाक्टर गोविन्द केसीको ज्यान पनि लिन सक्छ। मर्दा उनी एक्लै मर्लान्, तर उनीसँगै मेरो आस्था र विश्वास त मर्छ मर्छ, मजस्तै अरू कति कतिको आस्था र विश्वास पनि मर्छ। यो मृत्यु चुपचाप हुने छैन। यो मृत्युसित चित्कार पनि हुनेछ, आवाज पनि हुनेछ। ढिलोचाँडो यो आवाजले सत्तासिंहासनका हातगोडा काँप्ने नै छन्। त्यसको परिणाम खपिनसक्नु हुनेछ। त्यसैले, त्यति धेरै क्षति हुनुअघि नै गोविन्द केसीलाई मर्न दिनु हुँदैन हामीले।

तर लाग्छ, मेरो सरकार त गोविन्द केसीको मृत्यु कुरिरहेछ। भावुकता नै सही, म मेरो आँशु लतपतिएका यी शब्दमार्फत् सरकारलाई प्रश्न गर्न चाहन्छु– तिमीसम्म आवाज पुग्न कतिवटा गोविन्द केसीले चिच्याउनुपर्छ, कतिवटा गोविन्द केसीले अनसन बस्नुपर्छ? कतिवटा गोविन्द केसी मर्नु पर्छ?

सरकार, के त्यो मृत्युको कुनै लगत हुनेछ तिमीसित? किनभने, समयले एक न एकदिन तिमीसित हिसाब त माग्ने नै छ।

Hyundai
nic asia

प्रतिकृया दिनुहोस

बिज्ञापन

mahindra

विचार

Hyundai

किनमेल

vianet

ग्लोबल

कला

अंग्रेजी संस्करणबाट

ब्लग

  • नेपाली फोटोपत्रकारिताका बारेमा मेरो कुरा नेपाली फोटोपत्रकारिताका बारेमा मेरो कुरा

    नेपाली फोटोपत्रकारिता भनेजस्तै विकास र उन्नति नहुनुमा नेपाली फोटो पत्रकारहरुले जति सुन्दर तस्बिर कैद गर्छन् त्यस्तै अनुरुपमा फोटो क्याप्सन (फोटो विवरण) नलेखेर हो। उनीहरुलाई लाग्छ कि लेख्नु भनेको लेखक पत्रकारहरुको काम हो। त्यसैले त्यो लेखाइ गलत भैदिन्छ जब क्याप्सन लेखकले फोटोपत्रकारको नजरले हेर्न सक्दैन।

    दीपेन्द्र बज्राचार्य

  • काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं काठमाडौंमा म कसलाई मतदान गरौं

    काठमाडौं! आफैं भित्र के छ? अवस्य नै धेरै छ। काठमाडौं मेरो लागि धेरै हो। यसलार्इ राम्रो बनाउन प्रतिज्ञा गर्ने र परिवर्तनका सम्वाहक बन्न खोज्ने मानिसहरूका लागि पनि यही नै सत्य हो, कुनै पनि व्यक्तिका लागि उसको नाम नै सबैथोक हो। काठमाडौंका लागि त्यो अझ बढी हो। तपाईँ आफूलार्इ विवेकशिल वा एमाले, काँग्रेस, माओवादी, साझा, हाम्रो यो वा त्यो अन्य दर्जनौं नामले पुकार्नुहोस्, के तपाईँको काठमाडौं वास्तवमै मेरो भन्दा फरक छ? तिनीहरू भन्छन् कि युवाहरू तेज, लचिलो र दिन चाहने हुन्छन्। तर नेपालका नयाँ राजनीतिक पार्टीहरूलार्इ के भएको छ, मलार्इ थाहा छैन । कुनै पनि नयाँ राजनीतिक पार्टीसँग जित्नका लागि चाहिने कोष, युवाहरूको सहयोग, अनुभव जस्ता सबै कुराहरू पर्याप्त छैनन्। के हामी सबै मिलेर एउटा समूह बनाउन सक्तैनौं जहाँ हामीसँग पर्याप्त कोष, कार्यान्वयन गर्न सक्ने युवाशक्ति र बौद्धिक वार्ताकारले भरिपूर्ण रहुन् अनि त्यहाँ उत्कृष्ठताका लागि फरक हुन सक्छ।

    सुमना श्रेष्ठ

  • फेसबुकमा मात्र हैन, आमालाई मनमा पनि सजाउने कि? फेसबुकमा मात्र हैन, आमालाई मनमा पनि सजाउने कि?

    यसको अर्थ यो नमानौं कि आमाको फोटो फेसबुकमा राख्न पनि नपाउने? पक्कै पनि पाउने। तर आफूले आमालाई कतिको माया गर्छु, बिरामी पर्दा कतिको हेरचाह गर्छु, बृद्ध अवस्थामा कतिको माया र स्नेह गरेँ, आमालाई मिठो मसिनो खान दिएँ कि दिईन लगायतका कुराहरु ख्याल गरेका छौं? एकपटक स्मरण गरौं, हामीमध्ये कतिले फेसबुकमा धेरै खाले ‘क्याप्सन’ सहित तस्बिर राखेका आमाहरु कति बृद्धाश्रममा होलान्, कति खान नपाएर रत्नपार्कमा हात फैलाउन बाध्य होलान्, कति उपचार खर्च नभएर अस्पतालमा जीवन र मृत्युको दोँसाधमा लडिरहेका होलान्।

    गोबिन्द मरासिनी

साहित्यपाटी

  • आमा आमा

    रगतको थोपा थोपा सिन्चित गरेर  आफू भित्र लुकायौ  शारीरिक परिवर्तनसँगै  जाग्राम बसेका  मातृ उमंगहरु  दिन अनि महिना गन्दै...

    मिरा प्रसाई

  • माता तिर्थ औँसी माता तिर्थ औँसी

    लंके दिनभर र्याली र भाषणमा ब्यस्त रह्यो। साँझपख लखतरान परेर पार्टी कार्यलय पुग्यो। कार्यालयको वाइफाइ अटो-कनेक्ट हुनासाथ मोबाइलमा नोटिफिकेसन बज्न थाल्यो। उसले फेसबुक खोलेर हेर्यो। ओहो! आज त आमाको मुख हेर्ने दिन पो रहेछ। आफुसँग दिनभर सँगै हिंडेका मने, रिखे र यामेले फेसबुकमा आमाको फोटो राखेको देखेर ऊ चित खायो। उसले सोच्यो- 'कुन बेला फुर्सद पाएछन यिनेरुले? अनी कहाँको वाइफाइ पाएछन?'

    सन्तोष पौड्याल

  • र, एउटा एस्ट्रे र, एउटा एस्ट्रे

    निभाउँछु उही एस्ट्रेमा ठुटो चुरोट
    र, प्रश्न गर्छु आफैलाई
    मनभित्र एकान्तमा कतै किन चिच्याउँदैछ बच्चु कैलाश?
    ‘टाढा टाढा जानु छ साथी, एकफेर हाँसीदेऊ’

    भोलि त सबेरै छोडेर जानु छ।

    सौरभ कार्की

पाठक विचार

  • किशोर थापाजीलाई खुलापत्र

    राजनितिमा भर्खर प्रवेश गरेकी रन्जुलाई मेयर पदमा निर्वाचित गराएर उनीलाई मार्गदर्शन गर्ने भूमिकामा तपाई रहनु भयो भने निश्चय नै नेपालको राजनैतिक इतिहासमा यो एउटा नयाँ प्रयोग हुनेछ। अरुले पनि यसबाट पाठ सिक्ने छन्। नयाँ पुस्तालाई राजनितिमा स्थान दिन यो कोशेढुंगा साबित हुनेछ। मलाई के पनि विश्वास छ भने वैकल्पिक राजनैतिक शक्ति खोजिरहेका काठमाण्डौबासीहरुले तपाईहरुलाई अवश्य विजय गराउने छन्।

    डा. शैलेन्द्र सिग्देल

  • नयाँ वर्ष प्रण

    रित्तो बोतल र खाली शिशाहरूले सामुहिक आत्महत्या गरे। ऊ परऽऽको एक कुनामा हेर त? एक थुप्रो लासहरू जस्तै डंगुर लडिराछ।   चीत्कार तिरस्कार अपहेलना बित...

    इन्द्र थेगिम

लोकप्रिय

सिफारिस

सूचनापाटी

छापाबाट